კონფლიქტები
პოლიტიკა
სამხედრო

4

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

პარასკევი, მთვარის მეშვიდე დღე დაიწყება 09:24-ზე, მთვარე კირჩხიბში გადავა 02:51-ზე ისეთი საქმეები წამოიწყეთ, რომლებსაც დღესვე დაასრულებთ და სხვა დროისთვის არ გადადებთ. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დროისთვის გადადეთ. ფინანსური ოპერაციების დაგეგმვასა და უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვას არ გირჩევთ. კარგი დღეა მსხვილი საყიდლებისთვის; შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად. უფროსთან და თანამდებობის პირებთან ნებისმიერ საქმეს მარტივად მოაგვარებთ. კარგი დღეა ფიზიკური ვარჯიშებისა და საოჯახო საქმეების შესასრულებლად. ზომიერება გმართებთ საკვებსა და სასმელში. კარგია ორგანიზმის გაწმენდა მარილებისა და წიდებისაგან. ნუ მიირთმევთ მძიმე საკვებს.
მსოფლიო
სამართალი
მეცნიერება
Faceამბები
მოზაიკა
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
“ცხოვრების ბოლომდე ჩემი ოჯახი მაინც იოსებ სტალინის ფანი იყო; უყვარდათ, მისი სურათიც ეკიდათ, მისტიროდნენ“ - თამარ ივერი
“ცხოვრების ბოლომდე ჩემი ოჯახი მაინც იოსებ სტალინის ფანი იყო; უყვარდათ, მისი სურათიც ეკიდათ, მისტიროდნენ“ - თამარ ივერი

მსა­ხი­ობ ეკა ჩხე­ი­ძეს­თან, გა­და­ცე­მა­ში “პირ­ვე­ლი სტუ­დია“ ცნო­ბილ­მა ქარ­თველ­მა სოპ­რა­ნომ თა­მარ ივერ­მა მისი რეპ­რე­სი­რე­ბუ­ლი ოჯა­ხის წევ­რე­ბის შე­სა­ხებ ისა­უბ­რა.

მან ბე­ბი­ის და ბა­ბუ­ის გა­და­სახ­ლე­ბის ის­ტო­რია გა­იხ­სე­ნა. მა­შინ ივე­რის მამა და­ახ­ლო­ე­ბით 3-4 წლის იქ­ნე­ბო­და. მომ­ღერ­ლის თქმით ყა­ზა­ხე­თის ცხელ კლი­მატ­ში ცხოვ­რე­ბამ მა­მა­მისს გული და­უ­ა­ვა­და.

“ეს არის ძა­ლი­ან მძი­მე ის­ტო­რია, რო­მე­ლიც ბავ­შვო­ბი­დან მომ­ყვე­ბა. ბე­ბია მიყ­ვე­ბო­და, რომ ღამე იყო, ლო­ბი­ოს აკე­თებ­და, ბავ­შვე­ბი იყ­ვნენ პა­ტა­რე­ბი -მა­მა­ჩე­მი ალ­ბათ 3-4 წლის იქ­ნე­ბო­და, მე­ო­რე ძმა ცოტა უფ­რო­სი. ღამე ვი­ღა­ცა და­ად­გათ თავ­ზე, მკაც­რი კა­კუ­ნი იყო და უბ­რძა­ნეს რომ 10 წუთ­ში და­ე­ცა­ლათ ბინა. ერ­თა­დერ­თი, ბე­ბი­ამ გა­ზის გა­მორ­თვა მო­ას­წრო, აყა­რა ბავ­შვე­ბი და მთე­ლი ოჯა­ხი შე­ყა­რეს ვა­გონ­ში.

ბა­ბუა ცნო­ბი­ლი ჟურ­ნა­ლის­ტი იყო, მა­შინ­დე­ლი გა­ზე­თის ერთ-ერთი თა­ნა­რე­დაქ­ტო­რი, ალ­ბათ ისე­თი რა­ღაც და­წე­რა, რაც არ უნდა და­ე­წე­რა.

რამ­დე­ნი­მე დღე ია­რეს მში­ერ- მწყურ­ვა­ლებ­მა და მერე ყა­ზა­ხეთ­ში, შუა მინ­დორ­ში და­ყა­რეს მთე­ლი ოჯა­ხი. ჯო­ხე­ბით, ფოთ­ლე­ბით და ხე­ე­ბით იწყებ­დნენ იმ მინ­დორ­ში ფა­ცხე­ბის აშე­ნე­ბას. ბევ­რმა ვერ გა­და­ი­ტა­ნა და იქვე გარ­და­იც­ვა­ლა. 4-5 წელი მო­უ­წი­ათ იქ ყოფ­ნა, ომის დამ­თავ­რე­ბამ­დე.

მა­მას გული იქ და­უ­ა­ვად­და...“, - იხ­სე­ნებს თა­მარ ივე­რი, თუმ­ცა იქვე აღ­ნიშ­ნავს, რომ მი­უ­ხე­და­ვად ამ უმ­ძი­მე­სი ცხოვ­რე­ბი­სე­უ­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბი­სა, მისი ოჯა­ხი საბ­ჭო­თა კავ­ში­რის ბე­ლა­დის, სტა­ლი­ნის “ფანი“ იყო.

  • “მაგ­რამ, არ ვიცი რა გი­თხრათ - ცხოვ­რე­ბის ბო­ლომ­დე ჩემი ოჯა­ხი მა­ინც იყო იო­სებ სტა­ლი­ნის ფანი. სულ ამ­ბობ­დნენ, რომ: “ეს სტა­ლინ­მა არ იცო­და, ეს მის ზურგს უკან კეთ­დე­ბო­და; ალ­ბათ ასე იყო სა­ჭი­რო...“ - სულ გა­მარ­თლე­ბებს უძებ­ნიდ­ნენ.
  • უყ­ვარ­დათ, მისი სუ­რა­თიც ეკი­დათ. თვლიდ­ნენ რომ ამა­ში არ ერია იო­სებ ბე­სა­რი­ო­ნო­ვი­ჩის ხელი და რომ მა­შინ უკე­თე­სი იყო ცხოვ­რე­ბა, იყო წეს­რი­გი დ ა.შ. მა­ინც მის­ტი­როდ­ნენ. ორი ვერ­სია ჰქონ­დათ: ან იმ მო­მენ­ტში ასე იყო სა­ჭი­რო, ან ის, რომ ეს სტა­ლინ­მა არ იცო­და და მის ზურგს უკან ხდე­ბო­და“

რო­გორც თა­მარ ივერ­მა გა­იხ­სე­ნა, მის­მა მა­მამ ყა­ზა­ხე­თი­დან დაბ­რუ­ნე­ბის შე­დეგ ჩა­ა­ბა­რა მუ­სი­კა­ლურ­ში და ძა­ლი­ან დიდ მო­მა­ვალს უწი­ნას­წარ­მე­ტყვე­ლებ­დნენ.

“იმ დროს ძა­ლი­ან რთუ­ლი იყო უცხო­ეთ­ში გას­ვლა, რკი­ნის ფარ­და იყო... თვით მოს­კოვ­შიც ძა­ლი­ან რთუ­ლი იყო ჩას­ვლა. ეს მხო­ლოდ ერ­თე­უ­ლე­ბის ხვედ­რი იყო. და­სა­მა­ლი არა­ფე­რი მაქვს რო­გორც მა­მა­ჩე­მის შვილს და თუ არ იყა­ვი და­თი­კო ან­დღუ­ლა­ძის სკო­ლის წარ­მო­მა­დე­ნე­ლი, მის კლას­ში; ან დი­მიტ­რი მჭედ­ლი­ძის კლას­ში, მა­შინ არ ჰქონ­და ყვე­ლა მომ­ღე­რალს იმის პრი­ვი­ლე­გია, რომ მოს­კოვ­ში წა­სუ­ლიყ­ვნენ და ემ­ღე­რათ“, - გა­იხ­სე­ნა თა­მარ ივერ­მა.

ასე­ვე იხი­ლეთ:

00:00 / 00:00
ავტორი:

“ცხოვრების ბოლომდე ჩემი ოჯახი მაინც იოსებ სტალინის ფანი იყო; უყვარდათ, მისი სურათიც ეკიდათ, მისტიროდნენ“ - თამარ ივერი

“ცხოვრების ბოლომდე ჩემი ოჯახი მაინც იოსებ სტალინის ფანი იყო; უყვარდათ, მისი სურათიც ეკიდათ, მისტიროდნენ“ - თამარ ივერი

მსახიობ ეკა ჩხეიძესთან, გადაცემაში “პირველი სტუდია“ ცნობილმა ქართველმა სოპრანომ თამარ ივერმა მისი რეპრესირებული ოჯახის წევრების შესახებ ისაუბრა.

მან ბებიის და ბაბუის გადასახლების ისტორია გაიხსენა. მაშინ ივერის მამა დაახლოებით 3-4 წლის იქნებოდა. მომღერლის თქმით ყაზახეთის ცხელ კლიმატში ცხოვრებამ მამამისს გული დაუავადა.

“ეს არის ძალიან მძიმე ისტორია, რომელიც ბავშვობიდან მომყვება. ბებია მიყვებოდა, რომ ღამე იყო, ლობიოს აკეთებდა, ბავშვები იყვნენ პატარები -მამაჩემი ალბათ 3-4 წლის იქნებოდა, მეორე ძმა ცოტა უფროსი. ღამე ვიღაცა დაადგათ თავზე, მკაცრი კაკუნი იყო და უბრძანეს რომ 10 წუთში დაეცალათ ბინა. ერთადერთი, ბებიამ გაზის გამორთვა მოასწრო, აყარა ბავშვები და მთელი ოჯახი შეყარეს ვაგონში.

ბაბუა ცნობილი ჟურნალისტი იყო, მაშინდელი გაზეთის ერთ-ერთი თანარედაქტორი, ალბათ ისეთი რაღაც დაწერა, რაც არ უნდა დაეწერა.

რამდენიმე დღე იარეს მშიერ- მწყურვალებმა და მერე ყაზახეთში, შუა მინდორში დაყარეს მთელი ოჯახი. ჯოხებით, ფოთლებით და ხეებით იწყებდნენ იმ მინდორში ფაცხების აშენებას. ბევრმა ვერ გადაიტანა და იქვე გარდაიცვალა. 4-5 წელი მოუწიათ იქ ყოფნა, ომის დამთავრებამდე.

მამას გული იქ დაუავადდა...“, - იხსენებს თამარ ივერი, თუმცა იქვე აღნიშნავს, რომ მიუხედავად ამ უმძიმესი ცხოვრებისეული გამოცდილებისა, მისი ოჯახი საბჭოთა კავშირის ბელადის, სტალინის “ფანი“ იყო.

  • “მაგრამ, არ ვიცი რა გითხრათ - ცხოვრების ბოლომდე ჩემი ოჯახი მაინც იყო იოსებ სტალინის ფანი. სულ ამბობდნენ, რომ: “ეს სტალინმა არ იცოდა, ეს მის ზურგს უკან კეთდებოდა; ალბათ ასე იყო საჭირო...“ - სულ გამართლებებს უძებნიდნენ.
  • უყვარდათ, მისი სურათიც ეკიდათ. თვლიდნენ რომ ამაში არ ერია იოსებ ბესარიონოვიჩის ხელი და რომ მაშინ უკეთესი იყო ცხოვრება, იყო წესრიგი დ ა.შ. მაინც მისტიროდნენ. ორი ვერსია ჰქონდათ: ან იმ მომენტში ასე იყო საჭირო, ან ის, რომ ეს სტალინმა არ იცოდა და მის ზურგს უკან ხდებოდა“

როგორც თამარ ივერმა გაიხსენა, მისმა მამამ ყაზახეთიდან დაბრუნების შედეგ ჩააბარა მუსიკალურში და ძალიან დიდ მომავალს უწინასწარმეტყველებდნენ.

“იმ დროს ძალიან რთული იყო უცხოეთში გასვლა, რკინის ფარდა იყო... თვით მოსკოვშიც ძალიან რთული იყო ჩასვლა. ეს მხოლოდ ერთეულების ხვედრი იყო. დასამალი არაფერი მაქვს როგორც მამაჩემის შვილს და თუ არ იყავი დათიკო ანდღულაძის სკოლის წარმომადენელი, მის კლასში; ან დიმიტრი მჭედლიძის კლასში, მაშინ არ ჰქონდა ყველა მომღერალს იმის პრივილეგია, რომ მოსკოვში წასულიყვნენ და ემღერათ“, - გაიხსენა თამარ ივერმა.

ასევე იხილეთ: