მსოფლიო
სამართალი

4

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

პარასკევი, მთვარის მეშვიდე დღე დაიწყება 09:24-ზე, მთვარე კირჩხიბში გადავა 02:51-ზე ისეთი საქმეები წამოიწყეთ, რომლებსაც დღესვე დაასრულებთ და სხვა დროისთვის არ გადადებთ. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დროისთვის გადადეთ. ფინანსური ოპერაციების დაგეგმვასა და უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვას არ გირჩევთ. კარგი დღეა მსხვილი საყიდლებისთვის; შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად. უფროსთან და თანამდებობის პირებთან ნებისმიერ საქმეს მარტივად მოაგვარებთ. კარგი დღეა ფიზიკური ვარჯიშებისა და საოჯახო საქმეების შესასრულებლად. ზომიერება გმართებთ საკვებსა და სასმელში. კარგია ორგანიზმის გაწმენდა მარილებისა და წიდებისაგან. ნუ მიირთმევთ მძიმე საკვებს.
საზოგადოება
კულტურა/შოუბიზნესი
მეცნიერება
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"დავინახეთ ქალის ცხედარი, რომელსაც სახეზე ხელები ჰქონდა აფარებული... გადავრჩით, რომ ეს უბედურება ღამით არ მოხდა"- სტიქიის პირველი წუთები და გადარჩენილთა უმძიმესი მონაყოლი
"დავინახეთ ქალის ცხედარი, რომელსაც სახეზე ხელები ჰქონდა აფარებული... გადავრჩით, რომ ეს უბედურება ღამით არ მოხდა"- სტიქიის პირველი წუთები და გადარჩენილთა უმძიმესი მონაყოლი

რა გზა გა­ი­ა­რეს შოვ­ში მე­წყრის ჩა­მო­წო­ლი­სას ტყეს შე­ფა­რე­ბულ­მა დამ­სვე­ნებ­ლებ­მა, რა მოხ­და რე­ა­ლუ­რად და შე­იძ­ლე­ბო­და თუ არა ამ გან­საც­დე­ლის თა­ვი­დან აცი­ლე­ბა? - თვითმხილ­ვე­ლე­ბის მიერ აღ­წე­რი­ლი ჯო­ჯო­ხე­თი და ბუ­ნე­ბის გა­მაფრ­თხი­ლე­ბე­ლი მა­გა­ლი­თე­ბი, რომ­ლე­ბიც "გა­მოგ­ვრჩა".

რეს­პონ­დენ­ტმა ვი­ნა­ო­ბის გამ­ხე­ლა არ ისურ­ვა და აღ­ნიშ­ნა, რომ ეს არც არის სა­ჭი­რო - რად­გან ამ ტრა­გე­დი­ა­ში ყვე­ლას სათ­ქმე­ლი ერ­თია.

- ტრა­გე­დი­ის დღეს გა­დავ­წყვი­ტეთ მდი­ნა­რის პი­რას ოჯა­ხუ­რი გას­ვლა მოგ­ვე­წყო და ბუ­ნე­ბა­ში გვე­ვახ­შმა. მე იმ ად­გი­ლას მინ­დო­და დარ­ჩე­ნა, სა­დაც სტი­ქი­ამ ყვე­ლა­ზე მეტი ადა­მი­ა­ნი იმ­სხვერ­პლა. ჩემი შვი­ლის და­ჟი­ნე­ბით კი მდი­ნა­რეს ავუ­ყე­ვით, გა­ვი­ა­რეთ რკი­ნის, იო­დის, კალ­ცის წყლე­ბი და და­ბა­ნა­კე­ბა ტყის ზედა ნა­წილ­ში, მდი­ნა­რე ჭან­ჭა­ხის ნა­პი­რას გა­დავ­წყვი­ტეთ. ზო­გა­დად, შოვ­ში ძა­ლი­ან ახლო ტე­რი­ტო­რი­ებ­ზეა მდი­ნა­რე­ე­ბი და შე­სა­ბა­მი­სად, არის ბევ­რი ხიდი. მდი­ნა­რე ჭან­ჭა­ხი, სხვა მდი­ნა­რე­ებ­თან შე­და­რე­ბით, სწრა­ფად მო­ე­დი­ნე­ბა. თუმ­ცა, ის სხვა, ერთი შე­ხედ­ვით მშვიდ მდი­ნა­რე­ებ­ზე ბევ­რად უსაფრ­თხოა. შოვ­ში ყო­ველ წვი­მას მდი­ნა­რის ადი­დე­ბის შიში ახ­ლავს, რად­გან ეს მშვი­დი მდი­ნა­რე­ე­ბი ადი­დე­ბი­სას უზარ­მა­ზარ ნა­კა­დად იქ­ცე­ვა ხოლ­მე. აქამ­დეც ყო­ფი­ლა მე­წყრის შე­დე­გად კო­ტე­ჯე­ბის წა­ლეკ­ვის შემ­თხვე­ვე­ბი. ამის შემ­დეგ მდი­ნა­რის ჯე­ბი­რიც გა­ა­მაგ­რეს, მაგ­რამ ეს ჯე­ბი­რი მის დი­ნე­ბას ვე­რა­ნა­ი­რად ვერ შე­ა­ჩე­რებ­და...

მე­უღ­ლემ კო­ცო­ნის­თვის ფი­ჩხის შეგ­რო­ვე­ბა და­ი­წყო, ჩვენ მოგ­ვშორ­და. მე ბავ­შვებ­თან ერ­თად მდი­ნა­რის ნა­პირ­ზე დავ­რჩი. მო­უ­ლოდ­ნე­ლად, შემ­ზა­რა­ვი გუ­გუ­ნის ხმა გა­ვი­გო­ნეთ. და­ახ­ლო­ე­ბით ორ წუთ­ში ქმარ­მა შეშ­ფო­თე­ბუ­ლი ხმით და­მი­რე­კა, მდი­ნა­რე ადიდ­და და ხი­დე­ბი, გზა წა­ი­ღოო. და­მა­რი­გა, რო­მე­ლი მი­მარ­თუ­ლე­ბით წავ­სუ­ლი­ყა­ვით. სა­ბო­ლო­ოდ გა­დავ­წყვი­ტეთ ტყე­ში, შე­მაღ­ლე­ბუ­ლი ად­გი­ლის­კენ გა­და­ვად­გი­ლე­ბუ­ლი­ყა­ვით. ჩვენ გარ­და იქ ძა­ლი­ან ბევ­რი ხალ­ხი იყო, სი­ტუ­ა­ცია პა­ნი­კუ­რი გახ­ლდათ, რად­გან არ ვი­ცო­დით, რო­მე­ლი მხრი­დან გვე­ლო­დე­ბო­და სა­შიშ­რო­ე­ბა.

- იმ ად­გი­ლი­დან გა­მოს­ვლის გზა არ ჩან­და?

- ვერ­ტმფრე­ნის გარ­და ვე­რაფ­რით გად­მო­ვი­დო­დით. როცა მაშ­ვე­ლე­ბი მო­ვიდ­ნენ, გვი­თხრეს, წყა­ლი კვლავ გროვ­დე­ბა და თუ ახ­ლა­ვე არ გა­გიყ­ვა­ნეთ, შე­საძ­ლოა, იგი­ვე კვლავ გან­მე­ორ­დე­სო. ამ სა­უბ­რებ­ში, ინ­ფორ­მა­ცი­ის მო­ძი­ე­ბა­სა და ჩა­ნიშ­ვნის პრო­ცეს­ში და­ღამ­და კი­დეც. ფრე­ნე­ბი შე­წყდა და ტყე­ში დავ­რჩით. გავ­რცე­ლე­ბუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცი­ით, გა­მო­რი­ცხუ­ლი არ იყო სტი­ქია კვლავ დაგვტყდო­მო­და თავს. ყვე­ლა ერ­თად შე­ვიკ­რი­ბეთ, ერ­თმა­ნეთ­თან ახ­ლოს კო­ცო­ნე­ბი ავან­თეთ.

- მხო­ლოდ ქარ­თვე­ლე­ბი იყა­ვით?

- ორი უცხო­ე­ლე­ბის ოჯა­ხი იყო, ჩე­ხე­თი­დან და და­ნი­ი­დან. ჩე­ხე­თი­დან სა­კუ­თა­რი მან­ქა­ნით იყ­ვნენ ჩა­მო­სუ­ლი. კა­რა­ვი გვა­თხო­ვეს. გვე­უბ­ნე­ბოდ­ნენ, მა­რა­გი ბევ­რი გვაქვს და არ შე­გე­შინ­დეთ, ყვე­ლას გვე­ყო­ფაო. ვა­ზი­ა­რებ­დით სურ­სათს, კარ­ვებს, ნივ­თებს. ოდ­ნავ ხმა­ურ­ზეც პა­ნი­კა იწყე­ბო­და. ძრა­ვის ხმა­ზეც კი ყვე­ლა ფრთხე­ბო­და. მოგ­ვი­ა­ნე­ბით გაწ­ვიმ­და, და­ი­წყო ჭექა-ქუ­ხი­ლი, ძა­ლი­ან შეგ­ვე­შინ­და. მალე ტე­ლე­ფო­ნის სა­შუ­ა­ლე­ბით შე­ვი­ტყვეთ, რომ დრო­ნე­ბის ინ­ფორ­მა­ცი­ით, იმ ეტაპ­ზე მე­წყრის გან­მე­ო­რე­ბის საფრ­თხე აღარ იყო და ცოტა დავ­მშვიდ­დით. რო­გორც კი გა­თენ­და, ვერ­ტმფრე­ნე­ბით ონში გა­დაგ­ვიყ­ვა­ნეს. 15 ადა­მი­ა­ნი გა­დაჰ­ყავ­დათ თითო რე­ი­სით. 8-9 ასე­თი რე­ი­სი შეს­რულ­და. ონში მი­სუ­ლებს ხალ­ხი გვეხ­ვე­ო­და, გვაჩ­ვე­ნებ­დნენ ახ­ლობ­ლე­ბის ფო­ტო­ებს, ელო­დე­ბოდ­ნენ თუნ­დაც ერთ სა­ნუ­გე­შო სი­ტყვას. ად­გი­ლობ­რი­ვებ­მა წაგ­ვიყ­ვა­ნეს სახ­ლებ­ში, დაგ­ვა­პუ­რეს, დაგ­ვამ­შვი­დეს, სული ცოტა მოგ­ვათ­ქმე­ვი­ნეს. გა­ვი­გეთ, რომ ჩვე­ნი სას­ტუმ­რო მე­წყერს გა­და­ურ­ჩა. ნივ­თე­ბი ად­გილ­ზე გვქონ­და და პო­ლი­ცი­ას ვთხო­ვეთ დაგ­ვხმა­რე­ბოდ­ნენ. გა­დაგ­ვიყ­ვა­ნეს მან­ქა­ნე­ბით, ჩა­ვე­დით შოვ­ში. ჩემ თვალ­წინ გა­მოჰ­ყავ­დათ ცხედ­რე­ბი. და­ვი­ნა­ხეთ ქა­ლის ცხე­და­რი, რო­მელ­საც სა­ხე­ზე ხე­ლე­ბი ჰქონ­და აფა­რე­ბუ­ლი... ეს იყო ჯო­ჯო­ხე­თი. და­ვა­პი­რეთ სას­ტუმ­რო­ში ღა­მის გა­თე­ნე­ბა, მაგ­რამ წყა­ლი არ იყო, მალე ელექტრო­ე­ნერ­გი­აც გა­ი­თი­შე­ბო­და. ზო­გა­დად, ხში­რად ირ­თვე­ბო­და ხოლ­მე ელექტრო­ე­ნერ­გია, თით­ქმის ყო­ვე­ლი წვი­მის დროს და აღარ გავ­რის­კეთ დარ­ჩე­ნა. მან­ქა­ნა ტყე­ში დარ­ჩა და ჩვენ რაჭა დავ­ტო­ვეთ.

- ამ­ბობთ, რომ გარ­კვე­უ­ლი პე­რი­ო­დის მან­ძილ­ზე ხმა ის­მო­და. კო­ტე­ჯებ­ში ვერ გა­ი­გებ­დნენ ამ ხმას? ან გა­რეთ მყო­ფე­ბი არ გა­აფრ­თხი­ლებ­დნენ მათ, ვინც შინ იყო?

- ხმა რამ­დე­ნი­მე წუ­თით მარ­თლაც ის­მო­და, მაგ­რამ კო­ტე­ჯე­ბი რომც და­ე­ტო­ვე­ბი­ნათ, ვერ­სად წა­ვი­დოდ­ნენ, გაქ­ცე­ვას ვე­რაფ­რით მო­ას­წრებ­დნენ. მე­წყე­რი ორ ტო­ტად გა­ი­შა­ლა და კო­ტე­ჯე­ბი შუ­ა­ში, ერ­თგვარ ალ­ყა­ში მო­ექ­ცა. როცა ხმა­უ­რი ის­მო­და, ვერ ვი­გებ­დით, კონ­კრე­ტუ­ლად სა­ი­დან მო­დი­ო­და ხმა. მერე კვლავ გა­მოჩ­ნდა უზარ­მა­ზა­რი ტალ­ღა და წა­მებ­ში და­ეშ­ვა კო­ტე­ჯე­ბის მი­მარ­თუ­ლე­ბით. ამ ტე­რი­ტო­რი­ა­ზე მი­ნე­რა­ლუ­რი წყლე­ბია და ხალ­ხი სულ არის. სას­ტუმ­როს­თან პა­ტა­რა ბა­ღი­ცაა, რო­მე­ლიც სულ ბავ­შვე­ბი­თა და ახალ­გაზ­რდე­ბი­თაა სავ­სე. ამ ად­გი­ლი­დან უფრო მო­ას­წრეს გაქ­ცე­ვა ზედა მხა­რეს. მე­წყე­რი ტალ­ღე­ბად მო­დი­ო­და. რამ­დე­ნი­მე­მეტ­რი­ა­ნი ტალ­ღა რამ­დენ­ჯერ­მე ჩა­მოწ­ვა. გუ­გუ­ნის ხმა კარ­გა ხანს ის­მო­და, მერე ბუღ­მა, მტვერ­მა მო­იც­ვა ყვე­ლა­ფე­რი. ჰა­ერ­ში არა­ფე­რი ჩან­და.

- ღვარ­ცო­ფის მი­ზე­ზებ­სა და წარ­მო­შო­ბა­ზე სხვა­დას­ხვა ვერ­სია ვრცელ­დე­ბა. ად­გილ­ზე რას ამ­ბობ­დნენ?

- ამ­ბობ­დნენ, რომ თა­ვად მყინ­ვა­რის ნა­წი­ლი ჩა­მო­ი­შა­ლა, რა­მაც გზა­დაგ­ზა მდი­ნა­რის და­გუ­ბე­ბა და ადი­დე­ბა გა­მო­იწ­ვია. მდი­ნა­რე ბუბა, რო­მე­ლიც იმ­დე­ნად მე­ჩხე­რია, რუ­კა­ზე არც კი ჩანს, სწო­რედ აქე­დან იღებს სა­თა­ვეს, შემ­დეგ უერ­თდე­ბა მდი­ნა­რე ჭან­ჭახს, რო­მე­ლიც ადიდ­და. წინა სა­ღა­მოს ძლი­ე­რი წვი­მა 15 წუთი გაგ­რძელ­და. მსუ­ბუ­ქად კი წვიმ­და ღა­მის მან­ძილ­ზე. იმ ღა­მეს არც ელექტრო­ე­ნერ­გია გვქონ­და. ად­გი­ლობ­რი­ვებს წვი­მის ძა­ლი­ან ეში­ნი­ათ. აღ­მოჩ­ნდა, რომ წარ­სულ­ში კო­ტე­ჯე­ბიც არა­ერ­თხელ წა­უ­ღია მე­წყერს. ბუ­ნებ­რი­ვია, ამ მას­შტა­ბის სტი­ქია არა, მაგ­რამ ერ­თე­უ­ლი შემ­თხვე­ვე­ბი აქამ­დეც ყო­ფი­ლა.

- აცხა­დებ­დნენ, რომ შე­საძ­ლე­ბე­ლი იყო, სტი­ქი­ას გა­დარ­ჩე­ნი­ლე­ბი ტყე­ში ეპო­ვათ. შე­საძ­ლე­ბე­ლია, რომ თქვენ გარ­და, ვინც ვერ­ტმფრე­ნებ­მა გა­გიყ­ვა­ნათ, ტყე­ში ვინ­მე დარ­ჩე­ნი­ლი­ყო?

- გა­მო­რი­ცხუ­ლია. ტყე­ში ვინ­მე რომ ყო­ფი­ლი­ყო, ჩვენ­თან ერ­თად იქ­ნე­ბო­და.

- დამ­სვე­ნებ­ლე­ბის რა­ო­დე­ნო­ბა, წინა წელ­თან შე­და­რე­ბით, მეტი იყო?

- დიახ, დამ­სვე­ნე­ბელ­თა რა­ო­დე­ნო­ბა მარ­თლაც დიდი იყო და თუ გა­დარ­ჩე­ნა ჰქვია, გა­დავ­რჩით, რომ ეს უბე­დუ­რე­ბა ღა­მით არ მოხ­და. მსხვერ­პლი ბევ­რად მეტი იქ­ნე­ბო­და.

ჟურ­ნა­ლი "გზა"

წა­ი­კი­თხეთ ასე­ვე:

მკითხველის კომენტარები / 9 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
ნინა
0

ღმერთო, გემუდარები ბოლო იყოს ეს სტიქიური უბედურება ჩემი ქვეყნისთვის... 😞

ხათუნა
9

ეს ადგილი საშიში არის და ყოველ წვიმის დროს ეშინიათ მდინარეების ადიდების რაღატო მიდიან დამსვენებლები 

ავტორი:

"დავინახეთ ქალის ცხედარი, რომელსაც სახეზე ხელები ჰქონდა აფარებული... გადავრჩით, რომ ეს უბედურება ღამით არ მოხდა"- სტიქიის პირველი წუთები და გადარჩენილთა უმძიმესი მონაყოლი

"დავინახეთ ქალის ცხედარი, რომელსაც სახეზე ხელები ჰქონდა აფარებული... გადავრჩით, რომ ეს უბედურება ღამით არ მოხდა"- სტიქიის პირველი წუთები და გადარჩენილთა უმძიმესი მონაყოლი

რა გზა გაიარეს შოვში მეწყრის ჩამოწოლისას ტყეს შეფარებულმა დამსვენებლებმა, რა მოხდა რეალურად და შეიძლებოდა თუ არა ამ განსაცდელის თავიდან აცილება? - თვითმხილველების მიერ აღწერილი ჯოჯოხეთი და ბუნების გამაფრთხილებელი მაგალითები, რომლებიც "გამოგვრჩა".

რესპონდენტმა ვინაობის გამხელა არ ისურვა და აღნიშნა, რომ ეს არც არის საჭირო - რადგან ამ ტრაგედიაში ყველას სათქმელი ერთია.

- ტრაგედიის დღეს გადავწყვიტეთ მდინარის პირას ოჯახური გასვლა მოგვეწყო და ბუნებაში გვევახშმა. მე იმ ადგილას მინდოდა დარჩენა, სადაც სტიქიამ ყველაზე მეტი ადამიანი იმსხვერპლა. ჩემი შვილის დაჟინებით კი მდინარეს ავუყევით, გავიარეთ რკინის, იოდის, კალცის წყლები და დაბანაკება ტყის ზედა ნაწილში, მდინარე ჭანჭახის ნაპირას გადავწყვიტეთ. ზოგადად, შოვში ძალიან ახლო ტერიტორიებზეა მდინარეები და შესაბამისად, არის ბევრი ხიდი. მდინარე ჭანჭახი, სხვა მდინარეებთან შედარებით, სწრაფად მოედინება. თუმცა, ის სხვა, ერთი შეხედვით მშვიდ მდინარეებზე ბევრად უსაფრთხოა. შოვში ყოველ წვიმას მდინარის ადიდების შიში ახლავს, რადგან ეს მშვიდი მდინარეები ადიდებისას უზარმაზარ ნაკადად იქცევა ხოლმე. აქამდეც ყოფილა მეწყრის შედეგად კოტეჯების წალეკვის შემთხვევები. ამის შემდეგ მდინარის ჯებირიც გაამაგრეს, მაგრამ ეს ჯებირი მის დინებას ვერანაირად ვერ შეაჩერებდა...

მეუღლემ კოცონისთვის ფიჩხის შეგროვება დაიწყო, ჩვენ მოგვშორდა. მე ბავშვებთან ერთად მდინარის ნაპირზე დავრჩი. მოულოდნელად, შემზარავი გუგუნის ხმა გავიგონეთ. დაახლოებით ორ წუთში ქმარმა შეშფოთებული ხმით დამირეკა, მდინარე ადიდდა და ხიდები, გზა წაიღოო. დამარიგა, რომელი მიმართულებით წავსულიყავით. საბოლოოდ გადავწყვიტეთ ტყეში, შემაღლებული ადგილისკენ გადავადგილებულიყავით. ჩვენ გარდა იქ ძალიან ბევრი ხალხი იყო, სიტუაცია პანიკური გახლდათ, რადგან არ ვიცოდით, რომელი მხრიდან გველოდებოდა საშიშროება.

- იმ ადგილიდან გამოსვლის გზა არ ჩანდა?

- ვერტმფრენის გარდა ვერაფრით გადმოვიდოდით. როცა მაშველები მოვიდნენ, გვითხრეს, წყალი კვლავ გროვდება და თუ ახლავე არ გაგიყვანეთ, შესაძლოა, იგივე კვლავ განმეორდესო. ამ საუბრებში, ინფორმაციის მოძიებასა და ჩანიშვნის პროცესში დაღამდა კიდეც. ფრენები შეწყდა და ტყეში დავრჩით. გავრცელებული ინფორმაციით, გამორიცხული არ იყო სტიქია კვლავ დაგვტყდომოდა თავს. ყველა ერთად შევიკრიბეთ, ერთმანეთთან ახლოს კოცონები ავანთეთ.

- მხოლოდ ქართველები იყავით?

- ორი უცხოელების ოჯახი იყო, ჩეხეთიდან და დანიიდან. ჩეხეთიდან საკუთარი მანქანით იყვნენ ჩამოსული. კარავი გვათხოვეს. გვეუბნებოდნენ, მარაგი ბევრი გვაქვს და არ შეგეშინდეთ, ყველას გვეყოფაო. ვაზიარებდით სურსათს, კარვებს, ნივთებს. ოდნავ ხმაურზეც პანიკა იწყებოდა. ძრავის ხმაზეც კი ყველა ფრთხებოდა. მოგვიანებით გაწვიმდა, დაიწყო ჭექა-ქუხილი, ძალიან შეგვეშინდა. მალე ტელეფონის საშუალებით შევიტყვეთ, რომ დრონების ინფორმაციით, იმ ეტაპზე მეწყრის განმეორების საფრთხე აღარ იყო და ცოტა დავმშვიდდით. როგორც კი გათენდა, ვერტმფრენებით ონში გადაგვიყვანეს. 15 ადამიანი გადაჰყავდათ თითო რეისით. 8-9 ასეთი რეისი შესრულდა. ონში მისულებს ხალხი გვეხვეოდა, გვაჩვენებდნენ ახლობლების ფოტოებს, ელოდებოდნენ თუნდაც ერთ სანუგეშო სიტყვას. ადგილობრივებმა წაგვიყვანეს სახლებში, დაგვაპურეს, დაგვამშვიდეს, სული ცოტა მოგვათქმევინეს. გავიგეთ, რომ ჩვენი სასტუმრო მეწყერს გადაურჩა. ნივთები ადგილზე გვქონდა და პოლიციას ვთხოვეთ დაგვხმარებოდნენ. გადაგვიყვანეს მანქანებით, ჩავედით შოვში. ჩემ თვალწინ გამოჰყავდათ ცხედრები. დავინახეთ ქალის ცხედარი, რომელსაც სახეზე ხელები ჰქონდა აფარებული... ეს იყო ჯოჯოხეთი. დავაპირეთ სასტუმროში ღამის გათენება, მაგრამ წყალი არ იყო, მალე ელექტროენერგიაც გაითიშებოდა. ზოგადად, ხშირად ირთვებოდა ხოლმე ელექტროენერგია, თითქმის ყოველი წვიმის დროს და აღარ გავრისკეთ დარჩენა. მანქანა ტყეში დარჩა და ჩვენ რაჭა დავტოვეთ.

- ამბობთ, რომ გარკვეული პერიოდის მანძილზე ხმა ისმოდა. კოტეჯებში ვერ გაიგებდნენ ამ ხმას? ან გარეთ მყოფები არ გააფრთხილებდნენ მათ, ვინც შინ იყო?

- ხმა რამდენიმე წუთით მართლაც ისმოდა, მაგრამ კოტეჯები რომც დაეტოვებინათ, ვერსად წავიდოდნენ, გაქცევას ვერაფრით მოასწრებდნენ. მეწყერი ორ ტოტად გაიშალა და კოტეჯები შუაში, ერთგვარ ალყაში მოექცა. როცა ხმაური ისმოდა, ვერ ვიგებდით, კონკრეტულად საიდან მოდიოდა ხმა. მერე კვლავ გამოჩნდა უზარმაზარი ტალღა და წამებში დაეშვა კოტეჯების მიმართულებით. ამ ტერიტორიაზე მინერალური წყლებია და ხალხი სულ არის. სასტუმროსთან პატარა ბაღიცაა, რომელიც სულ ბავშვებითა და ახალგაზრდებითაა სავსე. ამ ადგილიდან უფრო მოასწრეს გაქცევა ზედა მხარეს. მეწყერი ტალღებად მოდიოდა. რამდენიმემეტრიანი ტალღა რამდენჯერმე ჩამოწვა. გუგუნის ხმა კარგა ხანს ისმოდა, მერე ბუღმა, მტვერმა მოიცვა ყველაფერი. ჰაერში არაფერი ჩანდა.

- ღვარცოფის მიზეზებსა და წარმოშობაზე სხვადასხვა ვერსია ვრცელდება. ადგილზე რას ამბობდნენ?

- ამბობდნენ, რომ თავად მყინვარის ნაწილი ჩამოიშალა, რამაც გზადაგზა მდინარის დაგუბება და ადიდება გამოიწვია. მდინარე ბუბა, რომელიც იმდენად მეჩხერია, რუკაზე არც კი ჩანს, სწორედ აქედან იღებს სათავეს, შემდეგ უერთდება მდინარე ჭანჭახს, რომელიც ადიდდა. წინა საღამოს ძლიერი წვიმა 15 წუთი გაგრძელდა. მსუბუქად კი წვიმდა ღამის მანძილზე. იმ ღამეს არც ელექტროენერგია გვქონდა. ადგილობრივებს წვიმის ძალიან ეშინიათ. აღმოჩნდა, რომ წარსულში კოტეჯებიც არაერთხელ წაუღია მეწყერს. ბუნებრივია, ამ მასშტაბის სტიქია არა, მაგრამ ერთეული შემთხვევები აქამდეც ყოფილა.

- აცხადებდნენ, რომ შესაძლებელი იყო, სტიქიას გადარჩენილები ტყეში ეპოვათ. შესაძლებელია, რომ თქვენ გარდა, ვინც ვერტმფრენებმა გაგიყვანათ, ტყეში ვინმე დარჩენილიყო?

- გამორიცხულია. ტყეში ვინმე რომ ყოფილიყო, ჩვენთან ერთად იქნებოდა.

- დამსვენებლების რაოდენობა, წინა წელთან შედარებით, მეტი იყო?

- დიახ, დამსვენებელთა რაოდენობა მართლაც დიდი იყო და თუ გადარჩენა ჰქვია, გადავრჩით, რომ ეს უბედურება ღამით არ მოხდა. მსხვერპლი ბევრად მეტი იქნებოდა.

ჟურნალი "გზა"

წაიკითხეთ ასევე: