საზოგადოება
მსოფლიო

4

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

პარასკევი, მთვარის მეშვიდე დღე დაიწყება 09:24-ზე, მთვარე კირჩხიბში გადავა 02:51-ზე ისეთი საქმეები წამოიწყეთ, რომლებსაც დღესვე დაასრულებთ და სხვა დროისთვის არ გადადებთ. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დროისთვის გადადეთ. ფინანსური ოპერაციების დაგეგმვასა და უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვას არ გირჩევთ. კარგი დღეა მსხვილი საყიდლებისთვის; შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად. უფროსთან და თანამდებობის პირებთან ნებისმიერ საქმეს მარტივად მოაგვარებთ. კარგი დღეა ფიზიკური ვარჯიშებისა და საოჯახო საქმეების შესასრულებლად. ზომიერება გმართებთ საკვებსა და სასმელში. კარგია ორგანიზმის გაწმენდა მარილებისა და წიდებისაგან. ნუ მიირთმევთ მძიმე საკვებს.
სამართალი
კულტურა/შოუბიზნესი
მეცნიერება
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"მეუბნებიან, კარგია, რომ წახვედიო... რა არის კარგი, სხვა ქვეყნის სახელით რომ ვასპარეზობ?" - ინტერვიუ ზურა დათუნაშვილთან, რომელიც სერბეთის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს
"მეუბნებიან, კარგია, რომ წახვედიო... რა არის კარგი, სხვა ქვეყნის სახელით რომ ვასპარეზობ?"  - ინტერვიუ ზურა დათუნაშვილთან, რომელიც სერბეთის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს

"ეს ჩემ­თვის დიდი დღეა, ჩემს ცხოვ­რე­ბა­ში სა­უ­კე­თე­სო. ძა­ლი­ან ბედ­ნი­ე­რი ვარ... მინ­და, ყვე­ლას მად­ლო­ბა გა­და­ვუ­ხა­დო მხარ­და­ჭე­რის­თვის. გახ­დე სა­უ­კე­თე­სო ჩემ­პი­ონ­თა ქვე­ყა­ნა­ში, რო­მელ­საც ნო­ვაკ ჯო­კო­ვი­ჩი, წყალ­ბურ­თელ­თა და კა­ლათ­ბურ­თელ­თა ასე­თი ნაკ­რე­ბე­ბი ჰყავს, ჩემ­თვის დიდი პა­ტი­ვია. მიყ­ვარს სერ­ბე­თი და ბელგრა­დი, ეს ჩემი მე­ო­რე სახ­ლია. მო­მა­ვალ­ში სერ­ბე­თის­თვის კი­დევ უფრო ძლი­ე­რად ვიბ­რძო­ლებ", - გა­ნა­ცხა­და ბერ­ძნულ-რო­მა­უ­ლი სტი­ლით მო­ჭი­და­ვე ზურა და­თუ­ნაშ­ვილ­მა, რო­დე­საც სერ­ბე­თის ოლიმ­პი­ურ­მა კო­მი­ტეტ­მა 2022 წლის სა­უ­კე­თე­სო სპორ­ტსმე­ნად და­ა­სა­ხე­ლა. 31 წლის და­თუ­ნაშ­ვილს ჯილ­დო სერ­ბე­თის ოლიმ­პი­უ­რი კო­მი­ტე­ტის პრე­ზი­დენ­ტმა ბო­ჟი­დარ მალ­კო­ვიჩ­მა გა­დას­ცა.

როცა ზუ­რას და­ვუ­რე­კე, ბელგრა­დი­დან სამ­შობ­ლო­ში გა­მო­საფ­რე­ნად ემ­ზა­დე­ბო­და, თუმ­ცა ინ­ტერ­ვი­უს­თვის დრო მა­ინც და­მით­მო. - ერთი სული მაქვს, რო­დის ჩა­მო­ვალ, მინ­და, ოჯახ­თან ერ­თად შევ­ხვდე ახალ წელს, მერე ეს ემო­ცია მთე­ლი წელი მიმყვე­ბაო...

  • "ეს აღი­ა­რე­ბა ჭი­და­ო­ბას სცდე­ბა..."

- მე­სა­მე წე­ლია, სერ­ბეთ­ში ვარ. ამა­სო­ბა­ში უსა­ზღვრო შრო­მა გავ­წიე და საკ­მა­ოდ დიდ წარ­მა­ტე­ბებ­საც მი­ვაღ­წიე. სხვა­თა შო­რის, სერ­ბე­თის ჭი­და­ო­ბის ის­ტო­რი­ა­ში 3 წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ამ­დე­ნი მე­და­ლი არა­ვის მო­უ­ტა­ნია - 2 წელ­ში 5 მე­და­ლი ავი­ღე (ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნა­ტი, 2 მსოფ­ლი­ოს, ოლიმ­პი­უ­რი ბრინ­ჯაო და მსოფ­ლიო თასი). ეს აღი­ა­რე­ბა ჭი­და­ო­ბას სცდე­ბა... სერ­ბეთ­ში სპორ­ტი პრი­ო­რი­ტე­ტუ­ლია, ზო­გა­დად, ძა­ლი­ან ძლი­ე­რი სპორ­ტსმე­ნე­ბი ჰყავთ - კა­ლათ­ბურ­თე­ლე­ბი, წყალ­ბურ­თე­ლე­ბი, ფეხ­ბურ­თე­ლე­ბი, ჯო­კო­ვი­ჩი სა­ერ­თოდ ლე­გენ­დაა. მარ­თა­ლია, შე­დე­გე­ბი მქონ­და, მაგ­რამ წლის სა­უ­კე­თე­სო სპორ­ტსმე­ნად რომ და­მა­სა­ხე­ლებ­დნენ, ცოტა ეჭვი მე­პა­რე­ბო­და. მე არ ვარ სერ­ბი, ქარ­თვე­ლი ვარ, შე­იძ­ლე­ბა ჩა­მო­სუ­ლი ადა­მი­ა­ნი არც და­ვე­სა­ხე­ლე­ბი­ნე კი­დეც, მით უფრო იმი­ტომ, რომ მათ ასე­თი სა­ხე­ლო­ვა­ნი სპორ­ტსმე­ნე­ბი ჰყავთ, მაგ­რამ... და­მა­სა­ხე­ლეს და კი­დევ ერთხელ მად­ლო­ბა სერ­ბეთს და მათ, ვინც ამა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა მი­ი­ღო.

  • "ეს ბავ­შვი ან ამა­შე­ნებს, ან და­მაქ­ცევ­სო“

- 6 წლის ვი­ყა­ვი, ფეხ­ბურთზე რომ შე­მიყ­ვა­ნეს. მა­ლე­ვე ოჯახ­ში გა­მო­ვა­ცხა­დე - ფეხ­ბურ­თი არ მინ­და, ჭი­და­ო­ბა­ზე შე­მიყ­ვა­ნეთ-მეთ­ქი. არ ვიცი, ალ­ბათ ფეხ­ბურ­თი არ მო­მე­წო­ნა, თა­ნაც, სუს­ტი ბავ­შვი ვი­ყა­ვი და ცოტა მოძ­ლი­ე­რე­ბა მინ­დო­და. ეს იყო და, ერთ კვი­რა­ში ჭი­და­ო­ბა­ზე შე­მიყ­ვა­ნეს. ჩემი მწვრთნე­ლი დღემ­დე უი­ლი­ამ ხა­რა­ზო­ვია. ბევ­რი წე­ლია ერ­თად მოვ­დი­ვართ და მწვრთნე­ლი არ შე­მიც­ვლია (სა­ქარ­თვე­ლო­ში იც­ვლი­ან ხოლ­მე მწვრთნე­ლებს), მისი ერ­თგუ­ლი დავ­რჩი ბო­ლომ­დე. ის ჩემ­თვის პა­პა­სა­ვი­თაა, 25 წელი ერ­თად გა­ვა­ტა­რეთ და ერ­თმა­ნე­თის­გან გა­ნუ­ყო­ფე­ლი გავ­ხდით.

თბი­ლის­ში და­ვი­ბა­დე და 5 დე­კემ­ბერ­ზე გა­ვი­ზარ­დე (დღეს - ბერი გაბ­რი­ელ სა­ლო­სის ქუჩა). 4 დედ­მა­მიშ­ვი­ლი ვართ - 2 უფ­რო­სი ძმა და ერთი პა­ტა­რა და მყავს. სხვა­თა შო­რის, სა­მი­ვე ძმა სპორ­ტსმე­ნე­ბი ვი­ყა­ვით. უფ­რო­სი ძმა ფეხ­ბურ­თე­ლი იყო, საკ­მა­ოდ კარ­გად თა­მა­შობ­და "დი­ნა­მო­ში“, მერე ტრავ­მე­ბი მი­ი­ღო და სპორ­ტს თავი და­ა­ნე­ბა. მე­ო­რე ძმა მო­ჭი­და­ვე იყო, ის სა­ქარ­თვე­ლოს ჩემ­პი­ო­ნია, 2-ჯერ სა­ქარ­თვე­ლოს ჩემ­პი­ო­ნა­ტის ფი­ნალ­ში ერ­თად ვი­ჭი­და­ვეთ კი­დეც (ერთხელ ის გახ­და ჩემ­პი­ო­ნი, მე­ო­რედ - მე). როცა ჭი­და­ო­ბა­ზე შე­ვე­დი, მახ­სოვს, ჩემი მწვრთნე­ლის სი­ტყვე­ბი: ეს ბავ­შვი ან ამა­შე­ნებს, ან და­მაქ­ცევ­სო. ეს თქვა პირ­ვე­ლი­ვე დღეს და ისე ჩამ­რჩა მეხ­სი­ე­რე­ბა­ში... არ ვიცი, ვერ გე­ტყვით, ეს რა­ტომ თქვა. დავ­რჩი და დავ­რჩი ჭი­და­ო­ბა­ში და ავა­შე­ნე, თუ არა, ეს მას უნდა ჰკი­თხოთ. ვფიქ­რობ, ახლა ამა­ყობს ჩე­მით და დაქ­ცე­ვა გა­მოვ­რი­ცხოთ.

97-ე სკო­ლა და­ვამ­თავ­რე. სხვა­თა შო­რის, სპორ­ტს სწავ­ლა­ში ხელი არ შე­უშ­ლია, სკო­ლა­შიც ვა­ხერ­ხებ­დი რა­ღა­ცას. როცა და­ვამ­თავ­რე, უმაღ­ლეს­ში ვერ ჩა­ვა­ბა­რე, ოლიმ­პი­ურ ნაკ­რებ­ში მოვ­ხვდი და უფრო სპორ­ტის მხა­რეს წა­ვე­დი, ჭი­და­ო­ბა ვარ­ჩიე ყვე­ლა­ფერს. რაც სერ­ბეთ­ში ჩა­მო­ვე­დი, ფი­ზკულ­ტუ­რულ უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში მო­ვე­წყვე და ახლა ბოლო კურ­სზე ვარ, წელს და­ვამ­თავ­რებ.

  • "ასე ვიზ­რდე­ბო­დი და ვვი­თარ­დე­ბო­დი“

- როცა დარ­ბაზ­ში მი­ვე­დი, იქ სა­ხე­ლო­ვა­ნი სპორ­ტსმე­ნე­ბი დამ­ხვდნენ, მათ შო­რის იყო სა­ქარ­თვე­ლოს ჩემ­პი­ო­ნი ირაკ­ლი ჭო­ჭუა, ოლიმ­პი­უ­რი თა­მა­შე­ბის მო­ნა­წი­ლე და ევ­რო­პის თა­სის მფლო­ბე­ლი. ის ჩემ­თვის მა­გა­ლი­თი იყო, ასე­თე­ბის კვალ­ზე ვიზ­რდე­ბო­დი და ისი­ნი მაძ­ლევ­დნენ მო­ტი­ვა­ცი­ას. წარ­მა­ტე­ბებ­თან ერ­თად მარ­ცხიც იყო, ამის გა­რე­შე გა­მარ­ჯვე­ბა არ მო­დის. ბავ­შვო­ბი­დან­ვე, როცა მწვრთნელს შე­ჯიბ­რე­ბებ­ზე გავ­ყავ­დი, უმე­ტე­სად ვი­გებ­დი ხოლ­მე, რა­ღაც­ნა­ი­რად თან დამ­ყვე­ბო­და გა­მარ­ჯვე­ბა. მერე მოვ­ხვდი ასა­კობ­რივ ნაკ­რე­ბებ­ში და ახალ­გაზ­რდებ­ში პირ­ვე­ლი წარ­მა­ტე­ბა იყო, როცა ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე ბრინ­ჯაო მო­ვი­პო­ვე. იმა­ვე წელს მსოფ­ლიო ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე ფი­ნალ­ში გა­ვე­დი და მე­ო­რე ად­გი­ლი ავი­ღე.

მერე დი­დე­ბის ნაკ­რებ­შიც მოვ­ხვდი და იქაც და­ვიმ­კვიდ­რე ად­გი­ლი. იმ დროს ამ სპორ­ტში უდი­დე­სი კონ­კუ­რენ­ცია არ­სე­ბობ­და, ჩემი ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე დიდი კონ­კუ­რენ­ტი ოლიმ­პი­უ­რი ჩემ­პი­ო­ნი მა­ნუ­ჩარ კვირ­კვე­ლია იყო, მა­შინ 20 წლის ვი­ყა­ვი, ერ­თმა­ნეთს შევ­ხვდით და მო­ვუ­გე. 2012 წელს პირ­ველ ნომ­რად დავ­დე­ქი და მა­შინ მან­დეს, რომ სა­ქარ­თვე­ლო წარ­მედ­გი­ნა უცხო­ე­თის ტურ­ნი­რებ­ზე. ამა­ვე წელს გა­მო­ვე­დი ოლიმ­პი­ურ თა­მა­შებ­ზე, ლონ­დო­ნის ოლიმ­პი­ა­და­ზე, ძა­ლი­ან პა­ტა­რა ვი­ყა­ვი და მა­ნუ­ჩარ­მა, რო­მე­ლიც უკვე ოლიმ­პი­უ­რი ჩემ­პი­ო­ნი იყო, და­მით­მო ას­პა­რე­ზი, ხელი არ შე­მი­შა­ლა და მომ­ცა იმის სა­შუ­ა­ლე­ბა, რომ ოლიმ­პი­ურ თა­მა­შებ­ზე სა­ქარ­თვე­ლო­დან მე ვყო­ფი­ლი­ყა­ვი წარ­მო­მად­გე­ნე­ლი. ამას მოჰ­ყვა 2013 წელს ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნა­ტი თბი­ლის­ში, სა­დაც დი­დებ­ში მე­და­ლი ავი­ღე (ფი­ნა­ლი ვი­ჭი­და­ვე და მე­ო­რე­ზე გა­ვე­დი). ასე ვვი­თარ­დე­ბო­დი, ვიზ­რდე­ბო­დი და ვიმ­ყა­რებ­დი ად­გილს ნაკ­რებ­ში. 2016 წელს ევ­რო­პის ჩემ­პი­ო­ნი გავ­ხდი პირ­ვე­ლად, 2017 წელს - მე­ო­რედ (ზე­დი­ზედ მო­ვი­გე). 2019 წელს მოხ­და ინ­ცი­დენ­ტი ჭი­და­ო­ბის ფე­დე­რა­ცი­ის პრე­ზი­დენ­ტთან გეგა გე­გე­ში­ძეს­თან და მო­მი­წია სა­ქარ­თვე­ლოს და­ტო­ვე­ბა...

  • "დი­ნე­ბის სა­წი­ნა­აღ­მდე­გოდ მიყ­ვარს ცურ­ვა, არ ვარ მკვდა­რი თევ­ზი“

- მი­ზე­ზი? მი­ზე­ზი ალ­ბათ ისაა, რომ დი­ნე­ბის სა­წი­ნა­აღ­მდე­გოდ მიყ­ვარს ცურ­ვა, არ ვარ მკვდა­რი თევ­ზი, დი­ნე­ბას რომ მივ­ყვე. რა­ღაც­ნა­ი­რად, ჩვე­ნი აზ­რე­ბი და ინ­ტე­რე­სე­ბი არ და­ემ­თხვა, რა­საც კონ­ფლიქ­ტი მოჰ­ყვა. გუნ­დის კა­პი­ტა­ნი ვი­ყა­ვი და გუნდში ისეთ რა­ღა­ცე­ებს აკე­თებ­დნენ, რაც არას­წო­რი იყო, მი­ვუ­თი­თე, რომ ამის გა­კე­თე­ბა არ შე­იძ­ლე­ბა. მე არა, ჩვე­ნი ნაკ­რე­ბის წევ­რს ჩაგ­რავ­დნენ და რო­გორც გუნ­დის კა­პი­ტან­მა, სა­ჭი­როდ ჩავ­თვა­ლე, რომ ხმა ამო­მე­ღო და მეთ­ქვა, რომ არ იყ­ვნენ მარ­თლე­ბი. სა­ქარ­თვე­ლო­ში ამ სფე­რო­ში, ჭი­და­ო­ბის ნაკ­რებ­ში არის კონ­კუ­რენ­ცია, თუ მე ვარ ნაკ­რე­ბის მწვრთნე­ლის მოს­წავ­ლე, ჩემ­ზეა პრი­ო­რი­ტე­ტი და უნ­დათ, მე წა­ვი­დე ევ­რო­პის, მსოფ­ლიო ჩემ­პი­ო­ნატ­ზე და ა.შ. მე თუ იქ მე­დალს მო­ვი­პო­ვებ, მერე ფუ­ლა­დი პრე­მია ერი­ცხე­ბათ მწვრთნე­ლებს, ანუ ფი­ნან­სე­ბის ამ­ბა­ვი იყო და ერთ ბიჭს ჩაგ­რავ­დნენ, კრე­ბა­ზე გა­მო­ვე­დი და ვთქვი, რომ ასე არ შე­იძ­ლე­ბო­და. ამის მერე ამით­ვალ­წუ­ნეს და უკვე აღარ უნ­დო­დათ, ლი­დე­რი ვყო­ფი­ლი­ყა­ვი გუნდში, რა­ღაც­ნა­ი­რად, ბინ­ძუ­რი მე­თო­დე­ბით მწევ­დნენ უკან. დად­გმუ­ლი იყო, ვი­თომ რომ და­ი­ჭი­რეს გე­გე­ში­ძე, ყვე­ლა­ფე­რი ვიცი და ძა­ლი­ან და­სა­ნა­ნია. ეს ადა­მი­ა­ნი უსა­მარ­თლოდ არის თა­ვი­დან­ვე პრე­ზი­დენ­ტად არ­ჩე­უ­ლი, ბინ­ძუ­რი რა­ღა­ცე­ე­ბი აკე­თეს, პო­ლი­ტი­კუ­რი და ამი­ტომ და­ნიშ­ნეს ფე­დე­რა­ცი­ის პრე­ზი­დენ­ტად. ასეთ კაცს რომ და­ნიშ­ნავ იქ, სა­დაც მისი ად­გი­ლი არაა, მერე იქაც ირე­ვა სი­ტუ­ა­ცია და ასე მოხ­და კი­დეც.

  • "რა არის კარ­გი, სხვა ქვეყ­ნის სა­ხე­ლით რომ ვას­პა­რე­ზობ?“

- ბევ­რი მე­უბ­ნე­ბა, კარ­გი მოხ­და, რომ წახ­ვე­დიო, რაც ძა­ლი­ან მა­ღი­ზი­ა­ნებს. რა მოხ­და კარ­გი, სხვა ქვეყ­ნის სა­ხე­ლით რომ ვას­პა­რე­ზობ? ჩემი ქვეყ­ნის და­ტო­ვე­ბამ მო­მი­წია და ნო­ლი­დან და­ვი­წყე ყვე­ლა­ფე­რი, როცა სა­ქარ­თვე­ლო­ში ევ­რო­პის ორგზის ჩემ­პი­ო­ნი ვი­ყა­ვი, ჩემ­თვის სრუ­ლი­ად უცხო ქვე­ყა­ნა­ში ჩა­მო­ვე­დი, აქაც კონ­კუ­რენ­ცი­აა და რო­გორ მი­გი­ღე­ბენ, არა­ვინ იცის. რა­ღაც ზე­რე­ლედ იტყვი­ან ხოლ­მე, კარ­გია, რომ წახ­ვე­დიო. სუ­ლაც არა, უბ­რა­ლოდ, ჩემი ეს პრობ­ლე­მე­ბი რა­ღაც­ნა­ი­რად გარ­დავ­ქმე­ნი და მო­ტი­ვა­ცი­აც გა­მიჩ­ნდა, არ მომ­კვდა­რა. მერ­ჩივ­ნა, სამ­შობ­ლო­ში მე­კე­თე­ბი­ნა კარ­გად ჩემი საქ­მე, მაგ­რამ არ მომ­ცეს ამის სა­შუ­ა­ლე­ბა, ისე­თი სი­ტუ­ა­ცია შე­მიქ­მნეს, მა­შინ სა­ერ­თოდ უნდა ჩა­მოვ­შო­რე­ბო­დი საყ­ვა­რელ საქ­მეს და რა­ღაც სხვა მე­კე­თე­ბი­ნა. ეს რომ არ მინ­დო­და, ამი­ტომ გა­დავ­წყვი­ტე წა­მოვ­სუ­ლი­ყა­ვი და ზუს­ტად ამ მო­მენ­ტში გა­მოჩ­ნდა სერ­ბე­თი...

  • "როცა ყვე­ლა­ფერ­ზე ხელი ჩა­ვიქ­ნიე“...

- თით­ქმის 90%-ით გა­და­წყვე­ტი­ლი მქონ­და, რომ კა­რი­ე­რის­თვის თავი და­მე­ნე­ბე­ბი­ნა და სერ­ბეთ­მა ნდო­ბა გა­მო­მი­ცხა­და. ამ დროს ისეთ სი­ტუ­ა­ცი­ა­ში ვი­ყა­ვი, მანდ ვე­ღარ ვვარ­ჯი­შობ­დი და ისე აკე­თებ­დნენ, სხვა­გა­ნაც ვერ წავ­სუ­ლი­ყა­ვი, ხელს მიშ­ლიდ­ნენ. ევ­რო­პის თით­ქმის ყვე­ლა ქვე­ყა­ნას მივ­წე­რე, ინ­ტე­რე­სი თუ გაქვთ, ჩა­მო­ვალ-მეთ­ქი, მაგ­რამ ფე­დე­რა­ცი­ი­დან ხელს მიშ­ლიდ­ნენ, ვინ­მეს ჩემს მი­მართ ინ­ტე­რე­სი რომ არ გა­მო­ე­ჩი­ნა. მე რომ სად­მე წავ­სუ­ლი­ყა­ვი, ფე­დე­რა­ცი­ის­გან მჭირ­დე­ბო­და თან­ხმო­ბა, რა­ღაც ფურ­ცე­ლი, სა­დაც ხელს აწე­რენ, რომ გიშ­ვე­ბენ. თან­ხმო­ბას არ მაძ­ლევ­დნენ და ისე­თი სირ­თუ­ლე­ე­ბი გა­ვი­ა­რე... ყვე­ლა­ფერ­ზე ხელი ჩა­ვიქ­ნიე, თუმ­ცა მა­ინც მჯე­რო­და, რა­ღაც გა­მოჩ­ნდე­ბო­და. ერთ დღე­საც, მომ­წე­რეს, იცით, ვინ ვარო? სერ­ბე­თის ჭი­და­ო­ბის ფე­დე­რა­ცი­ის პრე­ზი­დენ­ტი აღ­მოჩ­ნდა. ჩა­მო­ვე­დი სერ­ბეთ­ში, გა­ვა­ცა­ნი სი­ტუ­ა­ცია. მსოფ­ლიო ჭი­და­ო­ბის ფე­დე­რა­ცი­ის პრე­ზი­დენ­ტიც ეროვ­ნე­ბით სერ­ბია, სერ­ბებს უფრო მეტი კონ­ტაქ­ტე­ბი აქვთ და სა­ქარ­თვე­ლო­დან ხელს უკვე ვე­ღარ მიშ­ლიდ­ნენ. გა­მო­ვი­და ისე, რომ რა­ღაც გზე­ბით მო­ვა­ხერ­ხეთ, თან­ხმო­ბა­ზე ხელი მო­ე­წე­რათ. წე­ლი­წად­ნა­ხე­ვა­რი არ მქონ­და სა­შუ­ა­ლე­ბა შე­ჯიბ­რე­ბებ­ზე გა­მოვ­სუ­ლი­ყა­ვი, რაც, მო­გეხ­სე­ნა­ბათ, სპორ­ტსმე­ნის­თვის ძა­ლი­ან ცუ­დია - რთუ­ლია ისევ დაბ­რუნ­დე, იჭი­დაო და ისევ მა­ღა­ლი მედ­ლე­ბის­თვის იბ­რძო­ლო.

სამ­წუ­ხა­როდ, დღეს ბევ­რი ქარ­თვე­ლი სპორ­ტსმე­ნი გა­მო­დის სხვა­დას­ხვა ქვეყ­ნის სა­ხე­ლით, ბევ­რიც მწერს, იქ­ნებ წაგ­ვიყ­ვა­ნოო, მაგ­რამ ეს ძა­ლი­ან რთუ­ლია. სერ­ბე­თის ნაკ­რე­ბის მწვრთნე­ლი სტო­ი­ან დობ­რე­ვია, ხოლო ფე­დე­რა­ცი­ის პრე­ზი­დენ­ტი ვო­ის­ლავ ტრა­ი­კო­ვი­ჩი, ვისი დამ­სა­ხუ­რე­ბა­ცაა, აქ რომ ჩა­მო­ვე­დი. დღეს სა­ქარ­თვე­ლო­ში ჩემი მო­წი­ნა­აღ­მდე­გე­ე­ბი თურ­მე ჩემს სტა­ტუ­სებ­ზე "დამ­ლა­ი­ქებ­ლებს“ ამოწ­მე­ბენ, ემანდ, ისე­თი არ აღ­მოჩ­ნდეს, ვი­საც მერე უსაყ­ვე­დუ­რე­ბენ.

  • "ნო­ვაკ ჯო­კო­ვიჩ­მა მხარ­და­ჭე­რა გა­მო­მი­ცხა­და“

- სერ­ბეთ­ში ჯო­კო­ვი­ჩი და სხვა დიდი სპორ­ტსმე­ნე­ბიც გა­ვი­ცა­ნი და უკვე ყვე­ლას­თან მე­გობ­რუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა მაქვს. ნო­ვაკ ჯო­კო­ვი­ჩი, რო­გორც პი­როვ­ნე­ბაც ძა­ლი­ან სა­ინ­ტე­რე­სოა. ოლიმ­პი­ურ თა­მა­შებ­ზე ვი­ყა­ვით ერ­თად, გვაქვს მი­მო­წე­რა... ამას­წი­ნათ, "ინ­სტაგ­რამ­ზე" ჩემი ფოტო გა­ა­ზი­ა­რა - როცა მსოფ­ლიო ჩემ­პი­ო­ნი გავ­ხდი, მხარ­და­ჭე­რა გა­მო­მი­ცხა­და. მერე სხვებ­თან ერ­თად, ჩემი მე­და­ლიც აღ­ვნიშ­ნეთ ოლიმ­პი­ურ სო­ფელ­ში და, ამა­სო­ბა­ში, მას­თან კარ­გი მე­გობ­რუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა ჩა­მო­მი­ყა­ლიბ­და. ზო­გა­დად, არ გამ­ჭირ­ვე­ბია სერ­ბებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა, ისი­ნი ჩვენ­სა­ვით ემო­ცი­უ­რი ხალ­ხია.

წლის სა­უ­კე­თე­სო სპორ­ტსმე­ნო­ბა მარ­თლა დიდი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბაა. შე­იძ­ლე­ბა ბინა გად­მომ­ცენ, არ ვიცი... მე­უღ­ლე არ მყავს, ამ ეტაპ­ზე არც შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი, მარ­ტო­სუ­ლი ადა­მი­ა­ნი ვარ (იცი­ნის)... მარ­თა­ლია, მანდ სპორ­ტულ კა­რი­ე­რას ვერ გა­ვაგ­რძე­ლებ, მაგ­რამ სა­ქარ­თვე­ლო­ში ყო­ველ­თვის დავ­ბრუნ­დე­ბი, ჩა­მო­ვალ და ფე­დე­რა­ცი­ა­ში თუ ისევ ისი­ნი იქ­ნე­ბი­ან, აუ­ცი­ლებ­ლად შევ­ცვლი სი­ტუ­ა­ცი­ას. სერ­ბებ­თა­ნაც ყო­ველ­თვის მექ­ნე­ბა კავ­ში­რი. ვნა­ხოთ, მე ცოტა მო­ხე­ტი­ა­ლე ადა­მი­ა­ნი ვარ და...

  • თქვენს მკი­თხველს და მთელ სა­ქარ­თვე­ლოს ვუ­ლო­ცავ ახალ წელს. ყვე­ლა­ფერ სა­უ­კე­თე­სოს გი­სურ­ვებთ, მშვი­დო­ბა და მეტი გა­მარ­ჯვე­ბე­ბი. ყვე­ლას ზედ­მი­წევ­ნით კარ­გად გვე­კე­თე­ბი­ნოს სა­კუ­თა­რი საქ­მე და სა­სურ­ვე­ლი შე­დე­გი აუ­ცი­ლებ­ლად მოვა.

მკითხველის კომენტარები / 45 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
გიგი
0

ანტიკურ ქანდაკებას, რომაულ ღვთაებას ჰგავს ეს ბიჭი

tngh
20

ვულოცავ!!! შეიძლება სერბეთს უკვირს ესეთი მოჭიდავე... საქართველოს ბევრად უკეთესბიც ჰყოლია. და ეყოლება კიდევ!!!

ავტორი:

"მეუბნებიან, კარგია, რომ წახვედიო... რა არის კარგი, სხვა ქვეყნის სახელით რომ ვასპარეზობ?" - ინტერვიუ ზურა დათუნაშვილთან, რომელიც სერბეთის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს

"მეუბნებიან, კარგია, რომ წახვედიო... რა არის კარგი, სხვა ქვეყნის სახელით რომ ვასპარეზობ?"  - ინტერვიუ ზურა დათუნაშვილთან, რომელიც სერბეთის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს

"ეს ჩემთვის დიდი დღეა, ჩემს ცხოვრებაში საუკეთესო. ძალიან ბედნიერი ვარ... მინდა, ყველას მადლობა გადავუხადო მხარდაჭერისთვის. გახდე საუკეთესო ჩემპიონთა ქვეყანაში, რომელსაც ნოვაკ ჯოკოვიჩი, წყალბურთელთა და კალათბურთელთა ასეთი ნაკრებები ჰყავს, ჩემთვის დიდი პატივია. მიყვარს სერბეთი და ბელგრადი, ეს ჩემი მეორე სახლია. მომავალში სერბეთისთვის კიდევ უფრო ძლიერად ვიბრძოლებ", - განაცხადა ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე ზურა დათუნაშვილმა, როდესაც სერბეთის ოლიმპიურმა კომიტეტმა 2022 წლის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელა. 31 წლის დათუნაშვილს ჯილდო სერბეთის ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტმა ბოჟიდარ მალკოვიჩმა გადასცა.

როცა ზურას დავურეკე, ბელგრადიდან სამშობლოში გამოსაფრენად ემზადებოდა, თუმცა ინტერვიუსთვის დრო მაინც დამითმო. - ერთი სული მაქვს, როდის ჩამოვალ, მინდა, ოჯახთან ერთად შევხვდე ახალ წელს, მერე ეს ემოცია მთელი წელი მიმყვებაო...

  • "ეს აღიარება ჭიდაობას სცდება..."

- მესამე წელია, სერბეთში ვარ. ამასობაში უსაზღვრო შრომა გავწიე და საკმაოდ დიდ წარმატებებსაც მივაღწიე. სხვათა შორის, სერბეთის ჭიდაობის ისტორიაში 3 წლის განმავლობაში ამდენი მედალი არავის მოუტანია - 2 წელში 5 მედალი ავიღე (ევროპის ჩემპიონატი, 2 მსოფლიოს, ოლიმპიური ბრინჯაო და მსოფლიო თასი). ეს აღიარება ჭიდაობას სცდება... სერბეთში სპორტი პრიორიტეტულია, ზოგადად, ძალიან ძლიერი სპორტსმენები ჰყავთ - კალათბურთელები, წყალბურთელები, ფეხბურთელები, ჯოკოვიჩი საერთოდ ლეგენდაა. მართალია, შედეგები მქონდა, მაგრამ წლის საუკეთესო სპორტსმენად რომ დამასახელებდნენ, ცოტა ეჭვი მეპარებოდა. მე არ ვარ სერბი, ქართველი ვარ, შეიძლება ჩამოსული ადამიანი არც დავესახელებინე კიდეც, მით უფრო იმიტომ, რომ მათ ასეთი სახელოვანი სპორტსმენები ჰყავთ, მაგრამ... დამასახელეს და კიდევ ერთხელ მადლობა სერბეთს და მათ, ვინც ამაში მონაწილეობა მიიღო.

  • "ეს ბავშვი ან ამაშენებს, ან დამაქცევსო“

- 6 წლის ვიყავი, ფეხბურთზე რომ შემიყვანეს. მალევე ოჯახში გამოვაცხადე - ფეხბურთი არ მინდა, ჭიდაობაზე შემიყვანეთ-მეთქი. არ ვიცი, ალბათ ფეხბურთი არ მომეწონა, თანაც, სუსტი ბავშვი ვიყავი და ცოტა მოძლიერება მინდოდა. ეს იყო და, ერთ კვირაში ჭიდაობაზე შემიყვანეს. ჩემი მწვრთნელი დღემდე უილიამ ხარაზოვია. ბევრი წელია ერთად მოვდივართ და მწვრთნელი არ შემიცვლია (საქართველოში იცვლიან ხოლმე მწვრთნელებს), მისი ერთგული დავრჩი ბოლომდე. ის ჩემთვის პაპასავითაა, 25 წელი ერთად გავატარეთ და ერთმანეთისგან განუყოფელი გავხდით.

თბილისში დავიბადე და 5 დეკემბერზე გავიზარდე (დღეს - ბერი გაბრიელ სალოსის ქუჩა). 4 დედმამიშვილი ვართ - 2 უფროსი ძმა და ერთი პატარა და მყავს. სხვათა შორის, სამივე ძმა სპორტსმენები ვიყავით. უფროსი ძმა ფეხბურთელი იყო, საკმაოდ კარგად თამაშობდა "დინამოში“, მერე ტრავმები მიიღო და სპორტს თავი დაანება. მეორე ძმა მოჭიდავე იყო, ის საქართველოს ჩემპიონია, 2-ჯერ საქართველოს ჩემპიონატის ფინალში ერთად ვიჭიდავეთ კიდეც (ერთხელ ის გახდა ჩემპიონი, მეორედ - მე). როცა ჭიდაობაზე შევედი, მახსოვს, ჩემი მწვრთნელის სიტყვები: ეს ბავშვი ან ამაშენებს, ან დამაქცევსო. ეს თქვა პირველივე დღეს და ისე ჩამრჩა მეხსიერებაში... არ ვიცი, ვერ გეტყვით, ეს რატომ თქვა. დავრჩი და დავრჩი ჭიდაობაში და ავაშენე, თუ არა, ეს მას უნდა ჰკითხოთ. ვფიქრობ, ახლა ამაყობს ჩემით და დაქცევა გამოვრიცხოთ.

97-ე სკოლა დავამთავრე. სხვათა შორის, სპორტს სწავლაში ხელი არ შეუშლია, სკოლაშიც ვახერხებდი რაღაცას. როცა დავამთავრე, უმაღლესში ვერ ჩავაბარე, ოლიმპიურ ნაკრებში მოვხვდი და უფრო სპორტის მხარეს წავედი, ჭიდაობა ვარჩიე ყველაფერს. რაც სერბეთში ჩამოვედი, ფიზკულტურულ უნივერსიტეტში მოვეწყვე და ახლა ბოლო კურსზე ვარ, წელს დავამთავრებ.

  • "ასე ვიზრდებოდი და ვვითარდებოდი“

- როცა დარბაზში მივედი, იქ სახელოვანი სპორტსმენები დამხვდნენ, მათ შორის იყო საქართველოს ჩემპიონი ირაკლი ჭოჭუა, ოლიმპიური თამაშების მონაწილე და ევროპის თასის მფლობელი. ის ჩემთვის მაგალითი იყო, ასეთების კვალზე ვიზრდებოდი და ისინი მაძლევდნენ მოტივაციას. წარმატებებთან ერთად მარცხიც იყო, ამის გარეშე გამარჯვება არ მოდის. ბავშვობიდანვე, როცა მწვრთნელს შეჯიბრებებზე გავყავდი, უმეტესად ვიგებდი ხოლმე, რაღაცნაირად თან დამყვებოდა გამარჯვება. მერე მოვხვდი ასაკობრივ ნაკრებებში და ახალგაზრდებში პირველი წარმატება იყო, როცა ევროპის ჩემპიონატზე ბრინჯაო მოვიპოვე. იმავე წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე ფინალში გავედი და მეორე ადგილი ავიღე.

მერე დიდების ნაკრებშიც მოვხვდი და იქაც დავიმკვიდრე ადგილი. იმ დროს ამ სპორტში უდიდესი კონკურენცია არსებობდა, ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი კონკურენტი ოლიმპიური ჩემპიონი მანუჩარ კვირკველია იყო, მაშინ 20 წლის ვიყავი, ერთმანეთს შევხვდით და მოვუგე. 2012 წელს პირველ ნომრად დავდექი და მაშინ მანდეს, რომ საქართველო წარმედგინა უცხოეთის ტურნირებზე. ამავე წელს გამოვედი ოლიმპიურ თამაშებზე, ლონდონის ოლიმპიადაზე, ძალიან პატარა ვიყავი და მანუჩარმა, რომელიც უკვე ოლიმპიური ჩემპიონი იყო, დამითმო ასპარეზი, ხელი არ შემიშალა და მომცა იმის საშუალება, რომ ოლიმპიურ თამაშებზე საქართველოდან მე ვყოფილიყავი წარმომადგენელი. ამას მოჰყვა 2013 წელს ევროპის ჩემპიონატი თბილისში, სადაც დიდებში მედალი ავიღე (ფინალი ვიჭიდავე და მეორეზე გავედი). ასე ვვითარდებოდი, ვიზრდებოდი და ვიმყარებდი ადგილს ნაკრებში. 2016 წელს ევროპის ჩემპიონი გავხდი პირველად, 2017 წელს - მეორედ (ზედიზედ მოვიგე). 2019 წელს მოხდა ინციდენტი ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტთან გეგა გეგეშიძესთან და მომიწია საქართველოს დატოვება...

  • "დინების საწინააღმდეგოდ მიყვარს ცურვა, არ ვარ მკვდარი თევზი“

- მიზეზი? მიზეზი ალბათ ისაა, რომ დინების საწინააღმდეგოდ მიყვარს ცურვა, არ ვარ მკვდარი თევზი, დინებას რომ მივყვე. რაღაცნაირად, ჩვენი აზრები და ინტერესები არ დაემთხვა, რასაც კონფლიქტი მოჰყვა. გუნდის კაპიტანი ვიყავი და გუნდში ისეთ რაღაცეებს აკეთებდნენ, რაც არასწორი იყო, მივუთითე, რომ ამის გაკეთება არ შეიძლება. მე არა, ჩვენი ნაკრების წევრს ჩაგრავდნენ და როგორც გუნდის კაპიტანმა, საჭიროდ ჩავთვალე, რომ ხმა ამომეღო და მეთქვა, რომ არ იყვნენ მართლები. საქართველოში ამ სფეროში, ჭიდაობის ნაკრებში არის კონკურენცია, თუ მე ვარ ნაკრების მწვრთნელის მოსწავლე, ჩემზეა პრიორიტეტი და უნდათ, მე წავიდე ევროპის, მსოფლიო ჩემპიონატზე და ა.შ. მე თუ იქ მედალს მოვიპოვებ, მერე ფულადი პრემია ერიცხებათ მწვრთნელებს, ანუ ფინანსების ამბავი იყო და ერთ ბიჭს ჩაგრავდნენ, კრებაზე გამოვედი და ვთქვი, რომ ასე არ შეიძლებოდა. ამის მერე ამითვალწუნეს და უკვე აღარ უნდოდათ, ლიდერი ვყოფილიყავი გუნდში, რაღაცნაირად, ბინძური მეთოდებით მწევდნენ უკან. დადგმული იყო, ვითომ რომ დაიჭირეს გეგეშიძე, ყველაფერი ვიცი და ძალიან დასანანია. ეს ადამიანი უსამართლოდ არის თავიდანვე პრეზიდენტად არჩეული, ბინძური რაღაცეები აკეთეს, პოლიტიკური და ამიტომ დანიშნეს ფედერაციის პრეზიდენტად. ასეთ კაცს რომ დანიშნავ იქ, სადაც მისი ადგილი არაა, მერე იქაც ირევა სიტუაცია და ასე მოხდა კიდეც.

  • "რა არის კარგი, სხვა ქვეყნის სახელით რომ ვასპარეზობ?“

- ბევრი მეუბნება, კარგი მოხდა, რომ წახვედიო, რაც ძალიან მაღიზიანებს. რა მოხდა კარგი, სხვა ქვეყნის სახელით რომ ვასპარეზობ? ჩემი ქვეყნის დატოვებამ მომიწია და ნოლიდან დავიწყე ყველაფერი, როცა საქართველოში ევროპის ორგზის ჩემპიონი ვიყავი, ჩემთვის სრულიად უცხო ქვეყანაში ჩამოვედი, აქაც კონკურენციაა და როგორ მიგიღებენ, არავინ იცის. რაღაც ზერელედ იტყვიან ხოლმე, კარგია, რომ წახვედიო. სულაც არა, უბრალოდ, ჩემი ეს პრობლემები რაღაცნაირად გარდავქმენი და მოტივაციაც გამიჩნდა, არ მომკვდარა. მერჩივნა, სამშობლოში მეკეთებინა კარგად ჩემი საქმე, მაგრამ არ მომცეს ამის საშუალება, ისეთი სიტუაცია შემიქმნეს, მაშინ საერთოდ უნდა ჩამოვშორებოდი საყვარელ საქმეს და რაღაც სხვა მეკეთებინა. ეს რომ არ მინდოდა, ამიტომ გადავწყვიტე წამოვსულიყავი და ზუსტად ამ მომენტში გამოჩნდა სერბეთი...

  • "როცა ყველაფერზე ხელი ჩავიქნიე“...

- თითქმის 90%-ით გადაწყვეტილი მქონდა, რომ კარიერისთვის თავი დამენებებინა და სერბეთმა ნდობა გამომიცხადა. ამ დროს ისეთ სიტუაციაში ვიყავი, მანდ ვეღარ ვვარჯიშობდი და ისე აკეთებდნენ, სხვაგანაც ვერ წავსულიყავი, ხელს მიშლიდნენ. ევროპის თითქმის ყველა ქვეყანას მივწერე, ინტერესი თუ გაქვთ, ჩამოვალ-მეთქი, მაგრამ ფედერაციიდან ხელს მიშლიდნენ, ვინმეს ჩემს მიმართ ინტერესი რომ არ გამოეჩინა. მე რომ სადმე წავსულიყავი, ფედერაციისგან მჭირდებოდა თანხმობა, რაღაც ფურცელი, სადაც ხელს აწერენ, რომ გიშვებენ. თანხმობას არ მაძლევდნენ და ისეთი სირთულეები გავიარე... ყველაფერზე ხელი ჩავიქნიე, თუმცა მაინც მჯეროდა, რაღაც გამოჩნდებოდა. ერთ დღესაც, მომწერეს, იცით, ვინ ვარო? სერბეთის ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტი აღმოჩნდა. ჩამოვედი სერბეთში, გავაცანი სიტუაცია. მსოფლიო ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტიც ეროვნებით სერბია, სერბებს უფრო მეტი კონტაქტები აქვთ და საქართველოდან ხელს უკვე ვეღარ მიშლიდნენ. გამოვიდა ისე, რომ რაღაც გზებით მოვახერხეთ, თანხმობაზე ხელი მოეწერათ. წელიწადნახევარი არ მქონდა საშუალება შეჯიბრებებზე გამოვსულიყავი, რაც, მოგეხსენაბათ, სპორტსმენისთვის ძალიან ცუდია - რთულია ისევ დაბრუნდე, იჭიდაო და ისევ მაღალი მედლებისთვის იბრძოლო.

სამწუხაროდ, დღეს ბევრი ქართველი სპორტსმენი გამოდის სხვადასხვა ქვეყნის სახელით, ბევრიც მწერს, იქნებ წაგვიყვანოო, მაგრამ ეს ძალიან რთულია. სერბეთის ნაკრების მწვრთნელი სტოიან დობრევია, ხოლო ფედერაციის პრეზიდენტი ვოისლავ ტრაიკოვიჩი, ვისი დამსახურებაცაა, აქ რომ ჩამოვედი. დღეს საქართველოში ჩემი მოწინააღმდეგეები თურმე ჩემს სტატუსებზე "დამლაიქებლებს“ ამოწმებენ, ემანდ, ისეთი არ აღმოჩნდეს, ვისაც მერე უსაყვედურებენ.

  • "ნოვაკ ჯოკოვიჩმა მხარდაჭერა გამომიცხადა“

- სერბეთში ჯოკოვიჩი და სხვა დიდი სპორტსმენებიც გავიცანი და უკვე ყველასთან მეგობრული ურთიერთობა მაქვს. ნოვაკ ჯოკოვიჩი, როგორც პიროვნებაც ძალიან საინტერესოა. ოლიმპიურ თამაშებზე ვიყავით ერთად, გვაქვს მიმოწერა... ამასწინათ, "ინსტაგრამზე" ჩემი ფოტო გააზიარა - როცა მსოფლიო ჩემპიონი გავხდი, მხარდაჭერა გამომიცხადა. მერე სხვებთან ერთად, ჩემი მედალიც აღვნიშნეთ ოლიმპიურ სოფელში და, ამასობაში, მასთან კარგი მეგობრული ურთიერთობა ჩამომიყალიბდა. ზოგადად, არ გამჭირვებია სერბებთან ურთიერთობა, ისინი ჩვენსავით ემოციური ხალხია.

წლის საუკეთესო სპორტსმენობა მართლა დიდი პასუხისმგებლობაა. შეიძლება ბინა გადმომცენ, არ ვიცი... მეუღლე არ მყავს, ამ ეტაპზე არც შეყვარებული, მარტოსული ადამიანი ვარ (იცინის)... მართალია, მანდ სპორტულ კარიერას ვერ გავაგრძელებ, მაგრამ საქართველოში ყოველთვის დავბრუნდები, ჩამოვალ და ფედერაციაში თუ ისევ ისინი იქნებიან, აუცილებლად შევცვლი სიტუაციას. სერბებთანაც ყოველთვის მექნება კავშირი. ვნახოთ, მე ცოტა მოხეტიალე ადამიანი ვარ და...

  • თქვენს მკითხველს და მთელ საქართველოს ვულოცავ ახალ წელს. ყველაფერ საუკეთესოს გისურვებთ, მშვიდობა და მეტი გამარჯვებები. ყველას ზედმიწევნით კარგად გვეკეთებინოს საკუთარი საქმე და სასურველი შედეგი აუცილებლად მოვა.