საზოგადოება
მსოფლიო

4

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

პარასკევი, მთვარის მეშვიდე დღე დაიწყება 09:24-ზე, მთვარე კირჩხიბში გადავა 02:51-ზე ისეთი საქმეები წამოიწყეთ, რომლებსაც დღესვე დაასრულებთ და სხვა დროისთვის არ გადადებთ. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დროისთვის გადადეთ. ფინანსური ოპერაციების დაგეგმვასა და უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვას არ გირჩევთ. კარგი დღეა მსხვილი საყიდლებისთვის; შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად. უფროსთან და თანამდებობის პირებთან ნებისმიერ საქმეს მარტივად მოაგვარებთ. კარგი დღეა ფიზიკური ვარჯიშებისა და საოჯახო საქმეების შესასრულებლად. ზომიერება გმართებთ საკვებსა და სასმელში. კარგია ორგანიზმის გაწმენდა მარილებისა და წიდებისაგან. ნუ მიირთმევთ მძიმე საკვებს.
სამართალი
კულტურა/შოუბიზნესი
მეცნიერება
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"შაგუს ბაბუდა "გავიჩითე“ და თან, როგორ "გავიჩითე“..." - მაკა გოგიჩაიშვილი ეკრანს მიღმა, თეატრი და როლი ჩცდ-ში, რომლითაც ხალხმა შეიყვარა
"შაგუს ბაბუდა "გავიჩითე“ და თან, როგორ "გავიჩითე“..." - მაკა გოგიჩაიშვილი ეკრანს მიღმა, თეატრი და როლი ჩცდ-ში, რომლითაც ხალხმა შეიყვარა

მაკა გო­გი­ჩა­იშ­ვი­ლი მო­ზარ­დმა­ყუ­რე­ბელ­თა თე­ატ­რის მსა­ხი­ო­ბია, სა­დაც ჯერ კი­დევ 20 წლის ასაკ­ში თე­ატ­რა­ლუ­რი ინ­სტი­ტუ­ტის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ გა­ა­ნა­წი­ლეს. რო­გორც ამ­ბობს, ახლა 76 წლის არის და ამ თე­ატ­რის გარ­და, სხვა­გან არ­სად უმუ­შა­ვია.

"მო­ზარ­დმა­ყუ­რე­ბელ­თა თე­ატ­რი ჩემი თე­ტა­რია, ჩემი ცხოვ­რე­ბა და სახ­ლია, მსა­ხი­ო­ბე­ბი აქ ყო­ველ­თვის ერთ ოჯა­ხად ვი­ყა­ვით. სა­ო­ცა­რი დასი იყო. თე­ატ­რში ახა­ლი თა­ო­ბა სულ მო­დი­ო­და და ახ­ლაც გა­და­სა­რე­ვი ახალ­გაზ­რდე­ბი მო­დი­ან. ძა­ლი­ან ნი­ჭი­ე­რე­ბი არი­ან, ამას­თან, უფ­რო­სი თა­ო­ბის მსა­ხი­ო­ბებს პა­ტივს გვცე­მენ, რაც მი­ხა­რია", - გვე­უბ­ნე­ბა ქალ­ბა­ტო­ნი მაკა, რო­მე­ლიც სა­ზო­გა­დო­ე­ბის დიდ­მა ნა­წილ­მა სე­რი­ალ "ჩემი ცო­ლის და­ქა­ლე­ბის" სა­შუ­ა­ლე­ბით გა­იც­ნო. მისი გმი­რი ერთ-ერთი პერ­სო­ნა­ჟის, შა­გუს ბა­ბუ­დაა, ქალ­ბა­ტო­ნი თა­მა­რა. ის მა­ყუ­რებ­ლის­თვის საყ­ვა­რე­ლი პერ­სო­ნა­ჟია.

  • მაკა გო­გი­ჩა­იშ­ვი­ლი Ambebi.ge-ს თა­ვის პრო­ფე­სი­ა­ზე, სე­რი­ალ­ში მის გმირ­ზე და სა­კუ­თარ ოჯახ­ზე ესა­უბ­რა.

- მსა­ხი­ო­ბის ბედი თე­ტარ­ში წი­ნა­აღ­მდე­გო­ბე­ბი­თაა სავ­სე, მისი კა­რი­ე­რა ძი­რი­თა­დად რე­ჟი­სო­რებ­ზეა და­მო­კი­დე­ბუ­ლი. ნე­ბით თუ უნებ­ლი­ედ, თე­ატ­რის სხვა­დას­ხვა ინ­ტრი­გა­შიც უწევს მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა. რას იტყვით ამა­ზე?

- ჩემი ახალ­გაზ­რდო­ბა და ის წლე­ბი, რაც "მო­ზარ­დში“ გა­ვა­ტა­რე, რა­ღაც კარ­გი სიზ­მა­რი­ვით მახ­სენ­დე­ბა. სა­ოც­რად კარ­გი პე­რი­ო­დე­ბი იყო. სა­ერ­თოდ, ყვე­ლა აღ­ნიშ­ნავ­და, რომ ერ­თა­დერ­თი თე­ატ­რი ვი­ყა­ვით, სა­დაც ინ­ტრი­გე­ბი ნაკ­ლე­ბად ხდე­ბო­და. კო­ლე­გე­ბის პრე­მი­ე­რებ­ზე კუ­ლი­სებ­ში ვი­დე­ქით, ვგულ­შე­მატ­კივ­რობ­დით, მათ­თან ერ­თად ისე გან­ვიც­დი­დით, თით­ქოს ჩვენ ვთა­მა­შობ­დით. სა­ო­ცა­რი ერ­თო­ბა გვქონ­და. მსა­ხი­ო­ბე­ბი ოჯა­ხე­ბი­თაც ვახ­ლობ­ლობ­დით. ერ­თმა­ნეთს მხარ­ში ვე­დე­ქით.

- რო­გორც შე­ვი­ტყვე, რე­ჟი­სორ­მა დიმა ხვთი­სი­აშ­ვილ­მა, გა­სულ კვი­რას პრე­მი­ე­რა წა­რად­გი­ნა. დად­გა სპექ­ტაკ­ლი "დონ სე­ზარ დე ბა­ზა­ნი“, რო­მე­ლიც "მო­ზარ­დში“ პირ­ვე­ლად 1968 წელს რე­ჟი­სორ თე­მურ ჩხე­ი­ძეს და­უდ­გამს და მას­ში თურ­მე თქვენ თა­მა­შობ­დით...

- დიახ, ასე იყო, მა­შინ 23 წლის ვი­ყა­ვი, ვთა­მა­შობ­დი მა­რი­ტა­ნას, ბოშა გო­გო­ნას. ჩემი პარტნი­ო­რი რეზო თა­ვარ­თქი­ლა­ძე და ტა­რი­ელ გი­ორ­გა­ძე იყ­ვნენ. იმ დროს თე­ატ­რში სამი წლის მი­სუ­ლი ვი­ყა­ვი. ამ მსა­ხი­ო­ბებ­თან ერ­თად სცე­ნა­ზე დგო­მა დიდი პა­ტი­ვი იყო და ამი­ტომ, მათ­თან მო­რი­დე­ბუ­ლად ვი­ყა­ვი. რეზო თა­ვარ­თქი­ლა­ძის გა­მოც­დი­ლე­ბის მქო­ნე მსა­ხი­ობ­თან წარ­მო­გიდ­გე­ნი­ათ, რო­გორ ვიქ­ნე­ბო­დი?! მაგ­რამ ისი­ნი ახალ­გაზ­რდა არ­ტის­ტებს ხელს გვი­წყობ­დნენ, რომ თავი და­ჩაგ­რუ­ლად არ გვეგ­რძნო და თა­ვი­სუფ­ლად ვყო­ფი­ლი­ყავთ.

- მოკ­ლედ, უფ­რო­სი თა­ო­ბის გვერ­დით სცე­ნა­ზე დგო­მა გარ­კვე­უ­ლი და­ძა­ბუ­ლო­ბის­გან გა­თა­ვი­სუფ­ლებ­დათ...

- ასე იყო. რეზო წარ­მო­უდ­გენ­ლად ნი­ჭი­ე­რი ადა­მი­ა­ნი გახ­ლდათ. მოკ­ლედ, ახლა იმ ბოშა გო­გო­ნას, ანუ ჩემს როლს ნი­ჭი­ე­რი გო­გო­ნა, მა­რი­ამ ჩუხ­რუ­კი­ძე თა­მა­შობს. კარ­გი ვო­კა­ლუ­რი მო­ნა­ცე­მე­ბიც აქვს და სპექ­ტაკ­ლი ამ მხრი­ვაც სხვა­ნა­ი­რა­დაა გა­და­წყვე­ტი­ლი...

- პან­დე­მი­ამ რო­გორც ბევ­რი სფე­როს ცხოვ­რე­ბა, თე­ატ­რის ცხოვ­რე­ბის სტი­ლიც შეც­ვა­ლა. დღეს ის რე­გუ­ლა­ცი­ე­ბის დაც­ვით მუ­შა­ობს...

- სა­ნამ პან­დე­მია და­ი­წყე­ბო­და, ჩემი 75 წლის იუ­ბი­ლის­თვის დიმა ხვთი­სი­აშ­ვი­ლი, თე­ატ­რის სამ­ხატ­ვრო ხელ­მძღვა­ნე­ლი "ნა­ცარ­ქე­ქი­ას“ გა­თა­ნა­მედ­რო­ვე­ბულ ვა­რი­ანტს დგამ­და და იქ უნდა მე­თა­მა­შა. 25 მარტს მაქვს და­ბა­დე­ბის დღე და 2020 წლის 11 მარტს პან­დე­მია გა­მო­ცხად­და. გავ­ჩერ­დით... არა­და, რე­პერ­ტუ­არ­შიც ვი­ყა­ვი, ოთარ ბა­ღა­თუ­რი­ას კარ­გი სპექ­ტაკ­ლი იყო "მეფე ლირი თავ­შე­სა­ფარ­ში“, სა­დაც ვთა­მა­შობ­დი. მოკ­ლედ, პან­დე­მი­ის გამო ასა­კო­ვა­ნი ხალ­ხი რე­პე­ტუ­ა­რი­დან ამოგ­ვი­ღეს, რად­გან დიმა ძა­ლი­ან გვიფრ­თხილ­დე­ბა და გვა­ნე­ბივ­რებს, ყვე­ლა­ნა­ი­რად პა­ტივს გვცემს. ჩემი 75 წლის იუ­ბი­ლის­თვის ალ­ბო­მიც გა­მო­უშ­ვა.

- ქალ­ბა­ტო­ნო მაკა, თე­ატ­რის გარ­და თქვენს ცხოვ­რე­ბა­ში არის კი­დევ პო­პუ­ლა­რუ­ლი სე­რი­ა­ლი "ჩემი ცო­ლის და­ქა­ლე­ბი“, რო­მელ­შიც უკვე ბევ­რი სე­ზო­ნია თა­მა­შობთ. სე­რი­ალ­მა პო­პუ­ლა­რუ­ლი გაგ­ხა­დათ...

- ადრე მსა­ხი­ო­ბე­ბი მა­სობ­რი­ვად ცნო­ბი­ლე­ბი კი­ნოს სა­შუ­ა­ლე­ბით ხდე­ბოდ­ნენ. კი­ნო­ში ბევ­რჯერ შე­მომ­თა­ვა­ზეს გა­და­ღე­ბა, მაგ­რამ ჩემი მე­უღ­ლე წი­ნა­აღ­მდე­გი იყო ხოლ­მე, ამი­ტომ რამ­დენ­ჯერ­მე მი­ღე­ბულ შე­მო­თა­ვა­ზე­ბა­ზე უა­რის თქმა მო­მი­წია. კარ­გი მე­უღ­ლე მყავ­და და ამის გამო გულს ვერ ვატ­კენ­დი...

ამ სე­რი­ალ­ზე კას­ტინ­გმე­ნე­ჯერ­მა ეკა მჟა­ვა­ნა­ძემ რომ და­მი­ძა­ხა, თა­ვი­დან მა­საც უარი ვუ­თხა­რი. ხან რა მო­ვი­მი­ზე­ზე და ხან - რა. რომ გა­ვი­და "და­ქა­ლე­ბი“, რამ­დე­ნი­მე სე­რი­ის შემ­დეგ, კი­დევ და­მი­რე­კა, - არ მოხ­ვე­დი, არ მოხ­ვე­დი, ახლა ერთი პა­ტა­რა ეპი­ზო­დია და იქ­ნებ ეს მა­ინც ითა­მა­შოო. ვთქვი - რას ვიპ­რან­ჭე­ბი? წა­ვი­დე-მეთ­ქი და მი­ვე­დი. ჟუჟა, სან­დრე­ქა­სას ბე­ბია ვი­ტი­რე, რად­გა­ნაც ჩემი გმი­რი მისი ბე­ბი­ის მე­გო­ბა­რი იყო, რო­მე­ლიც ამ ბი­ჭის ცხოვ­რე­ბა­ში ერე­ო­და. მერე ისე მოხ­და, რომ შა­გუს ბა­ბუ­დაც გავ­ხდი.

- რო­გორც შაგუ იტყო­და, შა­გუს ბა­ბუ­და "გა­ი­ჩი­თეთ,“ ხომ?

- კი, "გა­ვი­ჩი­თე“ და თან, რო­გორ "გა­ვი­ჩი­თე“ (იცი­ნის). ნიღ­ბით რომ გავ­დი­ვარ გა­რეთ, სა­დაც არ უნდა ვიყო, საკ­მა­რი­სია, ხმა ამო­ვი­ღო, რა­ი­მე ვი­კი­თხო, - აი, თქვენ ის არა ხართ, შა­გუს ბა­ბუ­და? იმ დღეს ეს კან­ფე­ტი რა ღირს-მეთ­ქი, - ვი­კი­თხე და თქვენ რა გე­ნაღ­ვლე­ბათ, შაგუ გი­ყი­დი­თო, ქალ­მა ისე­თი პირ­და­პი­რი მნიშ­ვნე­ლო­ბით მი­თხრა, რომ ვფიქ­რობ, მას მარ­თლა სჯე­რა, რომ ის ქალი ვარ, რო­მელ­საც ეკ­რან­ზე უყუ­რებს. ისიც მკი­თხეს - "თქვენ ხომ ვა­კე­ში ცხოვ­რობთ?" ვუ­თხა­რი - და­ვი­ბა­დე ვო­რან­ცოვ­ზე და ვცხოვ­რობ დი­ღომ­ში, ვა­კე­ში არ მი­ცხოვ­რია-მეთ­ქი.

- თა­ვად როლ­ზე რას იტყვით. რო­გო­რი ქალ­ბა­ტო­ნია ვა­კე­ლი თა­მა­რა?

- ძა­ლი­ან შორს არის ჩემი მენ­ტა­ლი­ტე­ტის­გან, ჭო­რი­კა­ნა, მატ­რაკ­ვე­ცა ქა­ლია, ცხოვ­რე­ბა­ში ასე­თე­ბი არი­ან.

- მი­უ­ხე­და­ვად ყვე­ლაფ­რი­სა, მა­ინც საყ­ვა­რე­ლი პერ­სო­ნა­ჟია...

- ხო, რა ვიცი, მოს­წონს ხალ­ხს, ალ­ბათ, სე­რი­ალ­ში ამი­ტო­მაც დამ­ტო­ვეს.

- ამ პერ­სო­ნაჟს მგო­ნი, თქვე­ნე­უ­ლი "ფე­რე­ბი“ შეს­ძი­ნეთ...

- ალ­ბათ. ეკა მჟ­ვა­ნა­ძეს აქვს სა­ო­ცა­რი უნა­რი, არ­ტის­ტე­ბი ზუს­ტად შე­არ­ჩი­ოს. ამ სე­რი­ალ­ში თუკი ვინ­მე არის, ყვე­ლა ზუს­ტა­დაა შერ­ჩე­უ­ლი. არა­ვის ხე­ლოვ­ნუ­რო­ბა არ ემ­ჩნე­ვა, ნა­ტუ­რა­ლუ­რი სა­ხე­ე­ბია შექ­მნი­ლი. ეს ეკას და სა­ერ­თოდ, სე­რი­ა­ლის დიდი პლუ­სია და რა თქმა უნდა, რე­ჟი­სო­რის, გი­ორ­გი ლი­ფო­ნა­ვა­სი, ასე­ვე სხვა რე­ჟი­სო­რე­ბის, რომ­ლე­ბიც ამ პრო­ექ­ტზე მუ­შა­ო­ბენ.

რაც შე­ე­ხე­ბა, იმ რუ­სულ ფრა­ზებს, რო­მელ­საც ჩემი პერ­სო­ნა­ჟი იყე­ნებს, ასეთ ფრა­ზებს ცხოვ­რე­ბა­ში ხში­რად მეც ვი­ყე­ნებ­დი და ეს სე­რი­ალ­შიც გად­მო­ვი­ტა­ნე - "მაია ზა­ლა­ტა­ია“, "მაია და­რა­გა­ია“...

- თქვენს პარტნი­ორ შა­გუ­ზე, სა­ხი­ობ ილო ბე­როშ­ვილ­ზე რას იტყვით?

- ძა­ლი­ან კარ­გი ბი­ჭია. სა­ნამ გა­და­ღე­ბას და­ვი­წყებთ, რამ­დენ­ჯერ­მე რე­პე­ტი­ცი­ას გავ­დი­ვართ, იმ დროს იტყვის ხოლ­მე - აქ რა­ღაც ასე ხომ არ ვთქვათ, ხომ შე­იძ­ლე­ბა? ყალ­თა­ბან­დი არ­ტის­ტი არ არის, სე­რი­ო­ზუ­ლად მუ­შა­ობს და როლს პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბით უდ­გე­ბა. ამას­თან, წე­სი­ე­რი, ზრდი­ლო­ბი­ა­ნი ბი­ჭია. ზოგ­ჯერ მისი პერ­სო­ნა­ჟი ცუდ სი­ტყვას რომ იტყვის, ბო­დიშს მიხ­დის. მე კი­დევ ვე­უბ­ნე­ბი - შენი რა ბრა­ლია?! გული დამ­წყდა, ჩიკა რომ აღარ არის სე­რი­ალ­ში, ანუ შა­გუს ცოლი. კარ­გი გო­გოა ანი ძა­ლი­ან.

- რე­ა­ლუ­რად თუ ხართ ბა­ბუ­და?

- ბა­ბუ­და არ ვარ, ბე­ბი­და - კი. ორი და მყავ­და და მათი შთა­მო­მავ­ლე­ბი ჩემი შვი­ლიშ­ვი­ლე­ბი არი­ან. მე თვი­თონ ორი ვაჟი მყავს. დი­დე­ბი არი­ან. ერთი თბი­ლის­ში ცხოვ­რობს, მე­ო­რე 27 წე­ლია პა­რიზ­შია, მხატ­ვა­რია. მყავს 4 შვი­ლიშ­ვი­ლი. მათ­გან ორი თბილსშია, ორი - პა­რიზ­ში. ერთი შვი­ლი ცო­ლი­ა­ნია და მალე პა­ტა­რაც გვე­ყო­ლე­ბა. ასე რომ, გვაქვს დიდი ოჯა­ხი და ამ ახალ­გაზ­რდე­ბის­თვის ყვე­ლას­თვის ვარ მაკო ბება.

ჩემი შვი­ლი ცოტა ხნის წინ 5 დღით ჩა­მო­ვი­და პა­რი­ზი­დან, მო­ვე­ნატ­რე. რომ არა პან­დე­მია, ყო­ველ წელს სამ-სამი თვე ვი­ყა­ვი ხოლ­მე იქ. ახლა პან­დე­მი­ამ შე­მა­ფერ­ხა, ვე­ღარ ჩავ­დი­ვარ.

- სა­უბ­რის ბო­ლოს მა­ყუ­რებლს რა ეტყო­დით?

- ძა­ლი­ან კარ­გი ტრა­დი­ცია იყო, რომ მშობ­ლებს ბავ­შვო­ბი­დან შვი­ლე­ბი მო­ზარ­მა­ყუ­რე­ბელ­თა თე­ატ­რში დაჰ­ყავ­დათ, სა­დაც ისი­ნი თე­ატ­რში მოქ­ცე­ვას თა­ვი­დან­ვე სწავ­ლობ­დნენ. რა­ღაც პე­რი­ო­დი თუ მათ თე­ატ­რში არ გა­ა­ტა­რეს, მხო­ლოდ ტე­ლე­ვი­ზი­ით, კომ­პი­უ­ტე­რით ვერ გან­ვი­თარ­დე­ბი­ან. ხე­ლოვ­ნე­ბის სა­თა­ნა­დო აღ­ქმის უნა­რი არ ექ­ნე­ბათ. ამას ყვე­ლამ უნდა მი­აქ­ცი­ოს ყუ­რა­დღე­ბა. სა­ერ­თოდ კი მად­ლო­ბა მა­ყუ­რე­ბელს ყვე­ლაფ­რის­თვის.

მკითხველის კომენტარები / 19 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
სოფოკლე
0

ვგიჟდები ამ ქალბატონზე და მის როლზე❤️🙏ძალიან მინდა ხშირად იყოს სერიალში და ვისმენდე მის განსხვავებულ ხმას და შესრულებას🙏

tina
0

მიყვარს ეს ძვირფასი ქალბატონი,ხალისიანი,ენერგიული,მუდამ მომხიბვლელი

ავტორი:

"შაგუს ბაბუდა "გავიჩითე“ და თან, როგორ "გავიჩითე“..." - მაკა გოგიჩაიშვილი ეკრანს მიღმა, თეატრი და როლი ჩცდ-ში, რომლითაც ხალხმა შეიყვარა

"შაგუს ბაბუდა "გავიჩითე“ და თან, როგორ "გავიჩითე“..." - მაკა გოგიჩაიშვილი ეკრანს მიღმა, თეატრი და როლი ჩცდ-ში, რომლითაც ხალხმა შეიყვარა

მაკა გოგიჩაიშვილი მოზარდმაყურებელთა თეატრის მსახიობია, სადაც ჯერ კიდევ 20 წლის ასაკში თეატრალური ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ გაანაწილეს. როგორც ამბობს, ახლა 76 წლის არის და ამ თეატრის გარდა, სხვაგან არსად უმუშავია.

"მოზარდმაყურებელთა თეატრი ჩემი თეტარია, ჩემი ცხოვრება და სახლია, მსახიობები აქ ყოველთვის ერთ ოჯახად ვიყავით. საოცარი დასი იყო. თეატრში ახალი თაობა სულ მოდიოდა და ახლაც გადასარევი ახალგაზრდები მოდიან. ძალიან ნიჭიერები არიან, ამასთან, უფროსი თაობის მსახიობებს პატივს გვცემენ, რაც მიხარია", - გვეუბნება ქალბატონი მაკა, რომელიც საზოგადოების დიდმა ნაწილმა სერიალ "ჩემი ცოლის დაქალების" საშუალებით გაიცნო. მისი გმირი ერთ-ერთი პერსონაჟის, შაგუს ბაბუდაა, ქალბატონი თამარა. ის მაყურებლისთვის საყვარელი პერსონაჟია.

  • მაკა გოგიჩაიშვილი Ambebi.ge-ს თავის პროფესიაზე, სერიალში მის გმირზე და საკუთარ ოჯახზე ესაუბრა.

- მსახიობის ბედი თეტარში წინააღმდეგობებითაა სავსე, მისი კარიერა ძირითადად რეჟისორებზეა დამოკიდებული. ნებით თუ უნებლიედ, თეატრის სხვადასხვა ინტრიგაშიც უწევს მონაწილეობა. რას იტყვით ამაზე?

- ჩემი ახალგაზრდობა და ის წლები, რაც "მოზარდში“ გავატარე, რაღაც კარგი სიზმარივით მახსენდება. საოცრად კარგი პერიოდები იყო. საერთოდ, ყველა აღნიშნავდა, რომ ერთადერთი თეატრი ვიყავით, სადაც ინტრიგები ნაკლებად ხდებოდა. კოლეგების პრემიერებზე კულისებში ვიდექით, ვგულშემატკივრობდით, მათთან ერთად ისე განვიცდიდით, თითქოს ჩვენ ვთამაშობდით. საოცარი ერთობა გვქონდა. მსახიობები ოჯახებითაც ვახლობლობდით. ერთმანეთს მხარში ვედექით.

- როგორც შევიტყვე, რეჟისორმა დიმა ხვთისიაშვილმა, გასულ კვირას პრემიერა წარადგინა. დადგა სპექტაკლი "დონ სეზარ დე ბაზანი“, რომელიც "მოზარდში“ პირველად 1968 წელს რეჟისორ თემურ ჩხეიძეს დაუდგამს და მასში თურმე თქვენ თამაშობდით...

- დიახ, ასე იყო, მაშინ 23 წლის ვიყავი, ვთამაშობდი მარიტანას, ბოშა გოგონას. ჩემი პარტნიორი რეზო თავართქილაძე და ტარიელ გიორგაძე იყვნენ. იმ დროს თეატრში სამი წლის მისული ვიყავი. ამ მსახიობებთან ერთად სცენაზე დგომა დიდი პატივი იყო და ამიტომ, მათთან მორიდებულად ვიყავი. რეზო თავართქილაძის გამოცდილების მქონე მსახიობთან წარმოგიდგენიათ, როგორ ვიქნებოდი?! მაგრამ ისინი ახალგაზრდა არტისტებს ხელს გვიწყობდნენ, რომ თავი დაჩაგრულად არ გვეგრძნო და თავისუფლად ვყოფილიყავთ.

- მოკლედ, უფროსი თაობის გვერდით სცენაზე დგომა გარკვეული დაძაბულობისგან გათავისუფლებდათ...

- ასე იყო. რეზო წარმოუდგენლად ნიჭიერი ადამიანი გახლდათ. მოკლედ, ახლა იმ ბოშა გოგონას, ანუ ჩემს როლს ნიჭიერი გოგონა, მარიამ ჩუხრუკიძე თამაშობს. კარგი ვოკალური მონაცემებიც აქვს და სპექტაკლი ამ მხრივაც სხვანაირადაა გადაწყვეტილი...

- პანდემიამ როგორც ბევრი სფეროს ცხოვრება, თეატრის ცხოვრების სტილიც შეცვალა. დღეს ის რეგულაციების დაცვით მუშაობს...

- სანამ პანდემია დაიწყებოდა, ჩემი 75 წლის იუბილისთვის დიმა ხვთისიაშვილი, თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი "ნაცარქექიას“ გათანამედროვებულ ვარიანტს დგამდა და იქ უნდა მეთამაშა. 25 მარტს მაქვს დაბადების დღე და 2020 წლის 11 მარტს პანდემია გამოცხადდა. გავჩერდით... არადა, რეპერტუარშიც ვიყავი, ოთარ ბაღათურიას კარგი სპექტაკლი იყო "მეფე ლირი თავშესაფარში“, სადაც ვთამაშობდი. მოკლედ, პანდემიის გამო ასაკოვანი ხალხი რეპეტუარიდან ამოგვიღეს, რადგან დიმა ძალიან გვიფრთხილდება და გვანებივრებს, ყველანაირად პატივს გვცემს. ჩემი 75 წლის იუბილისთვის ალბომიც გამოუშვა.

- ქალბატონო მაკა, თეატრის გარდა თქვენს ცხოვრებაში არის კიდევ პოპულარული სერიალი "ჩემი ცოლის დაქალები“, რომელშიც უკვე ბევრი სეზონია თამაშობთ. სერიალმა პოპულარული გაგხადათ...

- ადრე მსახიობები მასობრივად ცნობილები კინოს საშუალებით ხდებოდნენ. კინოში ბევრჯერ შემომთავაზეს გადაღება, მაგრამ ჩემი მეუღლე წინააღმდეგი იყო ხოლმე, ამიტომ რამდენჯერმე მიღებულ შემოთავაზებაზე უარის თქმა მომიწია. კარგი მეუღლე მყავდა და ამის გამო გულს ვერ ვატკენდი...

ამ სერიალზე კასტინგმენეჯერმა ეკა მჟავანაძემ რომ დამიძახა, თავიდან მასაც უარი ვუთხარი. ხან რა მოვიმიზეზე და ხან - რა. რომ გავიდა "დაქალები“, რამდენიმე სერიის შემდეგ, კიდევ დამირეკა, - არ მოხვედი, არ მოხვედი, ახლა ერთი პატარა ეპიზოდია და იქნებ ეს მაინც ითამაშოო. ვთქვი - რას ვიპრანჭები? წავიდე-მეთქი და მივედი. ჟუჟა, სანდრექასას ბებია ვიტირე, რადგანაც ჩემი გმირი მისი ბებიის მეგობარი იყო, რომელიც ამ ბიჭის ცხოვრებაში ერეოდა. მერე ისე მოხდა, რომ შაგუს ბაბუდაც გავხდი.

- როგორც შაგუ იტყოდა, შაგუს ბაბუდა "გაიჩითეთ,“ ხომ?

- კი, "გავიჩითე“ და თან, როგორ "გავიჩითე“ (იცინის). ნიღბით რომ გავდივარ გარეთ, სადაც არ უნდა ვიყო, საკმარისია, ხმა ამოვიღო, რაიმე ვიკითხო, - აი, თქვენ ის არა ხართ, შაგუს ბაბუდა? იმ დღეს ეს კანფეტი რა ღირს-მეთქი, - ვიკითხე და თქვენ რა გენაღვლებათ, შაგუ გიყიდითო, ქალმა ისეთი პირდაპირი მნიშვნელობით მითხრა, რომ ვფიქრობ, მას მართლა სჯერა, რომ ის ქალი ვარ, რომელსაც ეკრანზე უყურებს. ისიც მკითხეს - "თქვენ ხომ ვაკეში ცხოვრობთ?" ვუთხარი - დავიბადე ვორანცოვზე და ვცხოვრობ დიღომში, ვაკეში არ მიცხოვრია-მეთქი.

- თავად როლზე რას იტყვით. როგორი ქალბატონია ვაკელი თამარა?

- ძალიან შორს არის ჩემი მენტალიტეტისგან, ჭორიკანა, მატრაკვეცა ქალია, ცხოვრებაში ასეთები არიან.

- მიუხედავად ყველაფრისა, მაინც საყვარელი პერსონაჟია...

- ხო, რა ვიცი, მოსწონს ხალხს, ალბათ, სერიალში ამიტომაც დამტოვეს.

- ამ პერსონაჟს მგონი, თქვენეული "ფერები“ შესძინეთ...

- ალბათ. ეკა მჟვანაძეს აქვს საოცარი უნარი, არტისტები ზუსტად შეარჩიოს. ამ სერიალში თუკი ვინმე არის, ყველა ზუსტადაა შერჩეული. არავის ხელოვნურობა არ ემჩნევა, ნატურალური სახეებია შექმნილი. ეს ეკას და საერთოდ, სერიალის დიდი პლუსია და რა თქმა უნდა, რეჟისორის, გიორგი ლიფონავასი, ასევე სხვა რეჟისორების, რომლებიც ამ პროექტზე მუშაობენ.

რაც შეეხება, იმ რუსულ ფრაზებს, რომელსაც ჩემი პერსონაჟი იყენებს, ასეთ ფრაზებს ცხოვრებაში ხშირად მეც ვიყენებდი და ეს სერიალშიც გადმოვიტანე - "მაია ზალატაია“, "მაია დარაგაია“...

- თქვენს პარტნიორ შაგუზე, სახიობ ილო ბეროშვილზე რას იტყვით?

- ძალიან კარგი ბიჭია. სანამ გადაღებას დავიწყებთ, რამდენჯერმე რეპეტიციას გავდივართ, იმ დროს იტყვის ხოლმე - აქ რაღაც ასე ხომ არ ვთქვათ, ხომ შეიძლება? ყალთაბანდი არტისტი არ არის, სერიოზულად მუშაობს და როლს პასუხისმგებლობით უდგება. ამასთან, წესიერი, ზრდილობიანი ბიჭია. ზოგჯერ მისი პერსონაჟი ცუდ სიტყვას რომ იტყვის, ბოდიშს მიხდის. მე კიდევ ვეუბნები - შენი რა ბრალია?! გული დამწყდა, ჩიკა რომ აღარ არის სერიალში, ანუ შაგუს ცოლი. კარგი გოგოა ანი ძალიან.

- რეალურად თუ ხართ ბაბუდა?

- ბაბუდა არ ვარ, ბებიდა - კი. ორი და მყავდა და მათი შთამომავლები ჩემი შვილიშვილები არიან. მე თვითონ ორი ვაჟი მყავს. დიდები არიან. ერთი თბილისში ცხოვრობს, მეორე 27 წელია პარიზშია, მხატვარია. მყავს 4 შვილიშვილი. მათგან ორი თბილსშია, ორი - პარიზში. ერთი შვილი ცოლიანია და მალე პატარაც გვეყოლება. ასე რომ, გვაქვს დიდი ოჯახი და ამ ახალგაზრდებისთვის ყველასთვის ვარ მაკო ბება.

ჩემი შვილი ცოტა ხნის წინ 5 დღით ჩამოვიდა პარიზიდან, მოვენატრე. რომ არა პანდემია, ყოველ წელს სამ-სამი თვე ვიყავი ხოლმე იქ. ახლა პანდემიამ შემაფერხა, ვეღარ ჩავდივარ.

- საუბრის ბოლოს მაყურებლს რა ეტყოდით?

- ძალიან კარგი ტრადიცია იყო, რომ მშობლებს ბავშვობიდან შვილები მოზარმაყურებელთა თეატრში დაჰყავდათ, სადაც ისინი თეატრში მოქცევას თავიდანვე სწავლობდნენ. რაღაც პერიოდი თუ მათ თეატრში არ გაატარეს, მხოლოდ ტელევიზიით, კომპიუტერით ვერ განვითარდებიან. ხელოვნების სათანადო აღქმის უნარი არ ექნებათ. ამას ყველამ უნდა მიაქციოს ყურადღება. საერთოდ კი მადლობა მაყურებელს ყველაფრისთვის.