საზოგადოება
სამართალი
მსოფლიო

3

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ხუთშაბათი, მთვარის მეექვსე დღე დაიწყება 08:28-ზე, მთვარე ტყუპშია მოაგვარეთ წვრილ-წვრილი საქმეები. სერიოზულები სხვა დროისთვის გადადეთ. კარგი დღეა კოლექტიური მუშაობისთვის, ბიზნესისთვის. მოაგვარეთ ფინანსური საკითხები. თუ არ გეჩქარებათ, უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული საკითხები სხვა დღისთვის გადადეთ. ნეიტრალური დღეა ვაჭრობისა და სასამართლო საქმეებისთვის. კარგი დღეა სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად; ურთიერთობის გარჩევისათვის. ნეიტრალურია სამსახურის, საქმიანობის, საცხოვრებლის შეცვლა. კარგი დღეა ქორწინების, ნიშნობისა და სექსუალურისთვის. დაღლილობას სუფთა ჰაერზე გასეირნება, მსუბუქი ვარჯიში მოგიხსნით. მსუბუქად იკვებეთ.
კულტურა/შოუბიზნესი
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
მეცნიერება
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
მოგზაურობა კვენტინ ტარანტინოსთან ერთად ერთხელ, ნამდვილ ჰოლივუდში
მოგზაურობა კვენტინ ტარანტინოსთან ერთად ერთხელ, ნამდვილ ჰოლივუდში

მდიდ­რუ­ლი ცხოვ­რე­ბა, სა­ხე­ლი, დი­დე­ბა, უამ­რა­ვი თაყ­ვა­ნის­მცე­მე­ლი, ლა­მა­ზი და ყოვ­ლის­შემ­ძლე ადა­მი­ა­ნე­ბი, დი­დე­ბუ­ლი წვე­უ­ლე­ბე­ბი, გარ­თო­ბა და სა­ოც­ნე­ბო სახ­ლე­ბი - ასე გა­მო­ი­ყუ­რე­ბა ჰო­ლი­ვუ­დუ­რი ცხოვ­რე­ბა ერთი შე­ხედ­ვით... თუმ­ცა, რა იმა­ლე­ბა მის უკან?

კვენ­ტინ ტა­რან­ტი­ნო ახა­ლი ფილ­მით სწო­რედ ჰო­ლი­ვუ­დის კუ­ლუ­ა­რებ­ზე გვე­სა­უბ­რე­ბა. ეს არის ფილ­მი ფილ­მებ­ზე, მსა­ხი­ო­ბებ­ზე, ჰო­ლი­ვუ­დის დი­დე­ბულ მო­მენ­ტებ­ზე და ყო­ფით პრობ­ლე­მებ­ზე, ჩვე­უ­ლებ­რივ ადა­მი­ა­ნებ­ზე, რომ­ლე­ბიც თა­ვი­სი დიდი შრო­მის და ნერ­ვე­ბის ფა­სად აღ­წე­ვენ იმ ყვე­ლა­ფერს, რა­საც ასე ერთი შე­ხედ­ვით მარ­ტივ ამ­ბად აღ­ვიქ­ვამთ ჩვენ.

ეს არის ის­ტო­რია ერ­თა­დერთ რე­ა­ლურ ჰო­ლი­ვუდ­ზე, ჰო­ლი­ვუ­დის ოქ­როს ხა­ნა­ზე, დრო­ზე, როცა შე­დევ­რე­ბი იქ­მნე­ბო­და. ამ ფილ­მით ტა­რან­ტი­ნო თით­ქოს თა­ვის წარ­სულ­ში გვა­მოგ­ზა­უ­რებს, გვა­ნა­ხებს ფილ­მებს და ის­ტო­რი­ებს, რა­მაც მას­ზე დიდი შთა­ბეჭ­დი­ლე­ბა მო­ახ­დი­ნა, გვაც­ნობს მისი ინ­სპი­რა­ცი­ის წყა­რო­ებს და უნდა აღი­ნიშ­ნოს, რომ ამ ყვე­ლაფ­რის ყუ­რე­ბა ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი მა­ყუ­რებ­ლის­თვის მარ­თლაც შთამ­ბეჭ­და­ვია.

ჩვენს თვალ­წინ ეკ­რან­ზე ცო­ცხლდე­ბა ყვე­ლა ის დე­ტა­ლი, რის გა­მოც ოდეს­ღაც კინო შეგ­ვიყ­ვარ­და, ახალ ფილ­მებ­ში კი, რა­ტომ­ღაც ეს ყვე­ლა­ფე­რი გა­უ­ჩი­ნარ­და...

ფილმში ორი სი­უ­ჟე­ტი ვი­თარ­დე­ბა: რე­ა­ლუ­რი ჰო­ლი­ვუ­დი - გა­და­სა­ღე­ბი მო­ედ­ნე­ბით, მსა­ხი­ო­ბე­ბით და მთე­ლი იმ დი­დე­ბით, რა­საც ეკ­რან­ზე ვხე­დავთ, და რე­ა­ლუ­რი ცხოვ­რე­ბა - რა ხდე­ბა მა­შინ, როცა მსა­ხი­ო­ბე­ბი რო­ლე­ბი­დან გა­მო­დი­ან და გა­და­სა­ღებ მო­ე­დანს ტო­ვე­ბენ.

რიკ დალ­ტო­ნი (ლე­ო­ნარ­დო დი­კაპ­რიო) ცნო­ბი­ლი და წარ­მა­ტე­ბუ­ლი მსა­ხი­ო­ბია, რო­მელ­საც კრი­ზი­სუ­ლი პე­რი­ო­დი აქვს, ფიქ­რობს, რომ მისი მზე ნელ­ნე­ლა ჩა­ეს­ვე­ნა და მალე უსარ­გებ­ლო მსა­ხი­ო­ბი გახ­დე­ბა. თუმ­ცა, ჯერ კი­დევ სთა­ვა­ზო­ბენ რო­ლებს, იღებს ანა­ზღა­უ­რე­ბას და მდიდ­რულ და­სახ­ლე­ბა­ში, საკ­მა­ოდ შეძ­ლე­ბუ­ლად ცხოვ­რობს.

კლიფ ბუტი (ბრედ პიტი) რი­კის დუბ­ლი­ო­რია, უფრო სწო­რად ყო­ფი­ლი დუბ­ლი­ო­რი და ამ­ჟა­მად რი­კის პი­რა­დი მძღო­ლის და ასის­ტენ­ტის მო­ვა­ლე­ო­ბას ითავ­სებს, შე­სა­ბა­მი­სად მის­გან გან­სხვა­ვე­ბით, საკ­მა­ოდ ღა­რი­ბუ­ლა­დაც ცხოვ­რობს. ფილმში ვხე­დავთ პერ­სო­ნა­ჟე­ბის ნამ­დვილ ემო­ცი­ებს და გან­ცდებს, ნამ­დვილ მე­გობ­რო­ბას, რაც რიკ­სა და კლიფს აკავ­ში­რებთ. კლი­ფის შე­უ­პო­ვარ ხა­სი­ათს და არც თუ ისე სა­ხარ­ბი­ე­ლო წარ­სულს, რი­კის დეპ­რე­სი­ას, რაც მის სას­მელ­ზე და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა­ში გა­მო­ი­ხა­ტე­ბა.

რიკი ვე­ღარ უწყობს ფეხს ჰო­ლი­ვუდ­ში დრო­ის ცვლი­ლე­ბას, სწო­რედ ეს ხდე­ბა მისი დეპ­რე­სი­ის მი­ზე­ზი. როცა იგი გა­და­სა­ღებ მო­ე­დან­ზე 8 წლის, ენ­თუ­ზი­აზ­მით სავ­სე მსა­ხი­ობ გო­გო­ნას ხვდე­ბა, რო­მე­ლიც აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბუ­ლი სა­უბ­რობს თა­ვის პრო­ფე­სი­ა­ზე, თავს ვერ შე­ი­კა­ვებს და ტი­რილს იწყებს ბავ­შვის წი­ნა­შე. როცა ბავ­შვი მის დამ­შვი­დე­ბას ცდი­ლობს, რიკი პა­სუ­ხობს, რომ 15 წე­ლი­წად­ში ისიც ამა­ვეს იგ­რძნობს.... თუმ­ცა, ამ ამ­ბი­დან ოც წუთ­ში ის გა­და­სა­ღებ მო­ე­დან­ზე თა­ვის როლს იმ­დე­ნად კარ­გად გა­ი­თა­მა­შებს, რომ უკვე აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბის­გან იწყებს ტი­რილს და ამით გულ­დამ­შვი­დე­ბულს სა­კუ­თა­რი თა­ვის რწმე­ნა ემა­ტე­ბა...

ასე­თია რე­ა­ლუ­რი ჰო­ლი­ვუ­დი - წარ­მა­ტე­ბას წა­რუ­მა­ტებ­ლო­ბა მოჰ­ყვე­ბა, ჩა­ვარ­დნას დი­დე­ბა და პი­რი­ქით. აქ ადა­მი­ა­ნებ­მა იცი­ან, რომ ამ­დე­ნი ცვლი­ლე­ბა უნდა აი­ტა­ნონ, მი­ი­ღონ და გა­ი­თა­ვი­სონ ისე, რომ ჩვენ­თვის ყო­ველ­თვის შე­უ­და­რე­ბე­ლი სა­ნა­ხა­ვე­ბი დარ­ჩნენ ეკ­რან­ზე.

ფილ­მის პირ­ველ ნა­წილ­ში გვხვდე­ბა ეპი­ზო­დი - ლო­გინ­ზე წა­მო­წო­ლი­ლი შე­რონ ტე­ი­ტი (მარ­გო რობი), რომ­ლის სხე­ულ­ზეც ლა­მა­ზად ირეკ­ლე­ბა მზის სხი­ვე­ბი - იდე­ა­ლუ­რი კად­რი, თით­ქოს ყვე­ლა­ფე­რი ისეა რო­გორც ჰო­ლი­ვუ­დის ფილ­მებ­ში, ამ დროს ის­მის შე­რო­ნის ხვრინ­ვის ხმა და ხვდე­ბი, რომ ჰო­ლი­ვუდ­ში ყვე­ლა­ფე­რი არც ისე იდე­ა­ლუ­რია, რო­გორც ერთი შე­ხედ­ვით ჩანს.

კადრს მიღ­მა ვხე­დავთ, რომ იმ სა­კულ­ტო სცე­ნე­ბის უმე­ტე­სო­ბას, რის­თვი­საც რიკ დალ­ტონს მა­ყუ­რე­ბე­ლი აღ­მერ­თებს, მისი დუბ­ლი­ო­რი ას­რუ­ლებს, იგი­ვე დუბ­ლი­ო­რი კი ერთი ხე­ლის დარ­ტყმით ამარ­ცხებს ერთ-ერთ ყვე­ლა­ზე ძლი­ერ მებ­რძო­ლად ცნო­ბილ მსა­ხი­ობს (ბრი­უს ლი). თუმ­ცა, ეს ყვე­ლა­ფე­რი შე­უმ­ჩნე­ვე­ლი რჩე­ბა ნამ­დვილ ფილმში, რად­გან ეკ­რან­ზე მხო­ლოდ წარ­მა­ტე­ბულ მსა­ხი­ო­ბებს ვხე­დავთ.

შე­საძ­ლოა, სწო­რედ ეს იდეა დევს ფილ­მის გახ­სნის ტიტ­რებ­ში, სა­დაც კადრში ზურ­გით ვხე­დავთ ლე­ო­ნარ­დო­სა და ბრე­დის პერ­სო­ნა­ჟებს, რომ­ლებ­საც პი­რი­ქით აწე­რი­ათ სა­ხე­ლე­ბი. ამით რე­ჟი­სორს შე­საძ­ლოა იმის თქმა სურ­და, რომ ხან­და­ხან ფილმში რე­ა­ლურ საქ­მეს სხვა აკე­თებს, ცნო­ბი­ლი და სა­ხე­ლი­ა­ნი კი მა­ინც სხვა ხდე­ბა...

ბევ­რი სიმ­ბო­ლო­ე­ბით და სხვა­დას­ხვა სი­უ­ჟე­ტუ­რი ხა­ზით, სა­ბო­ლოო ჯამ­ში „ერთხელ ჰო­ლი­ვუდ­ში“ არის ერთი დიდი სიყ­ვა­რუ­ლის ის­ტო­რია ფილ­მის და მისი შე­მოქ­მე­დი ადა­მი­ა­ნე­ბის მი­მართ. ფილ­მის თი­თო­ე­უ­ლი კად­რი გამ­სჭვა­ლუ­ლია რე­ჟი­სო­რის სა­ო­ცა­რი სიყ­ვა­რუ­ლით კი­ნო­ინ­დუსტრი­ის მი­მართ. ამ ფილ­მით ტა­რან­ტი­ნო გვაჩ­ვე­ნებს იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის ნამ­დვი­ლი ცხოვ­რე­ბას, გან­ცდებს და ფიქ­რებს, ვინც ჩვენს თვალ­წინ შე­დევ­რებს ქმნის და გვი­ტო­ვებს. გვაც­ნობს იმ ადა­მი­ა­ნებ­საც, ვინც ხშირ შემ­თხვე­ვა­ში ეკ­რანს გა­რეთ რჩე­ბა, თუმ­ცა საკ­მა­ოდ მნიშ­ვნე­ლო­ვან საქ­მეს აკე­თებს.

ტა­რან­ტი­ნო ამ ფილ­მით თით­ქოს პა­ტივს მი­ა­გებს ძველ კი­ნო­კულ­ტუ­რას.

თუ ფილ­მის პირ­ვე­ლი 2 სა­ა­თის მან­ძილ­ზე ვუ­ყუ­რებთ ლა­მაზ კად­რებს, ჰო­ლი­ვუ­დის ფილ­მე­ბის ის­ტო­რი­ას, ვეს­ტერნს, რო­მე­ლიც გა­და­სა­ღებ მო­ე­დან­ზე ვი­თარ­დე­ბა, ბოლო 45 წუ­თის მან­ძილ­ზე ვეს­ტერ­ნი ნამ­დვილ ცხოვ­რე­ბა­ში ინაც­ვლებს. ეს არის ტრა­გე­დია, რო­მე­ლიც რე­ჟი­სორ რო­მან პო­ლანსკის ოჯახ­ში ნამ­დვი­ლად დატ­რი­ალ­და, თუმ­ცა ტა­რან­ტი­ნო ხომ ალ­ტერ­ნა­ტი­უ­ლი და­სას­რუ­ლე­ბის ნამ­დვი­ლი მე­ფეა?!

„მე მიყ­ვარს კინო, თქვენც გიყ­ვართ კინო. ეს არის მოგ­ზა­უ­რო­ბა ის­ტო­რი­ე­ბის პირ­ვე­ლად აღ­მო­სა­ჩე­ნად“ - ასე და­ი­წყო თა­ვი­სი ფილ­მის წარ­დგე­ნა კა­ნის ფეს­ტი­ვალ­ზე კვენ­ტინ ტა­რან­ტი­ნომ და ის აბ­სო­ლუ­ტუ­რად მარ­თა­ლია. ფილ­მი ტა­რან­ტი­ნოს ჩვე­უ­ლი დი­დე­ბუ­ლი იუ­მო­რით, არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვად შერ­ჩე­უ­ლი სა­უნ­დტრე­კე­ბით და სამ­სა­ხი­ო­ბო ჯგუ­ფის სა­ო­ცა­რი თა­მა­შით, ნამ­დვი­ლად თა­ვი­დან აღ­მო­გა­ჩე­ნი­ნებთ ჰო­ლი­ვუდს და მის ოქ­როს ხა­ნას.

"მექ­სი­კე­ლე­ბის წი­ნა­შე არ იტი­რო" - ეუბ­ნე­ბა კლიფ ბუ­ტის პერ­სო­ნა­ჟი რიკ დალ­ტო­ნის პერ­სო­ნაჟს ფილ­მის და­სა­წყის­ში. ვფიქ­რობ ეს ნამ­დვი­ლად ის ფილ­მია, რო­მე­ლიც წლე­ვან­დელ და­ჯილ­დო­ვე­ბებ­ზე მექ­სი­კე­ლე­ბის წი­ნა­შე არ იტი­რებს...

ავ­ტო­რი: თა­მარ ფურ­ცხვა­ნი­ძე

ავტორი:

მოგზაურობა კვენტინ ტარანტინოსთან ერთად ერთხელ, ნამდვილ ჰოლივუდში

მოგზაურობა კვენტინ ტარანტინოსთან ერთად ერთხელ, ნამდვილ ჰოლივუდში

მდიდრული ცხოვრება, სახელი, დიდება, უამრავი თაყვანისმცემელი, ლამაზი და ყოვლისშემძლე ადამიანები, დიდებული წვეულებები, გართობა და საოცნებო სახლები - ასე გამოიყურება ჰოლივუდური ცხოვრება ერთი შეხედვით... თუმცა, რა იმალება მის უკან?

კვენტინ ტარანტინო ახალი ფილმით სწორედ ჰოლივუდის კულუარებზე გვესაუბრება. ეს არის ფილმი ფილმებზე, მსახიობებზე, ჰოლივუდის დიდებულ მომენტებზე და ყოფით პრობლემებზე, ჩვეულებრივ ადამიანებზე, რომლებიც თავისი დიდი შრომის და ნერვების ფასად აღწევენ იმ ყველაფერს, რასაც ასე ერთი შეხედვით მარტივ ამბად აღვიქვამთ ჩვენ.

ეს არის ისტორია ერთადერთ რეალურ ჰოლივუდზე, ჰოლივუდის ოქროს ხანაზე, დროზე, როცა შედევრები იქმნებოდა. ამ ფილმით ტარანტინო თითქოს თავის წარსულში გვამოგზაურებს, გვანახებს ფილმებს და ისტორიებს, რამაც მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა, გვაცნობს მისი ინსპირაციის წყაროებს და უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ყველაფრის ყურება ჩვეულებრივი მაყურებლისთვის მართლაც შთამბეჭდავია.

ჩვენს თვალწინ ეკრანზე ცოცხლდება ყველა ის დეტალი, რის გამოც ოდესღაც კინო შეგვიყვარდა, ახალ ფილმებში კი, რატომღაც ეს ყველაფერი გაუჩინარდა...

ფილმში ორი სიუჟეტი ვითარდება: რეალური ჰოლივუდი - გადასაღები მოედნებით, მსახიობებით და მთელი იმ დიდებით, რასაც ეკრანზე ვხედავთ, და რეალური ცხოვრება - რა ხდება მაშინ, როცა მსახიობები როლებიდან გამოდიან და გადასაღებ მოედანს ტოვებენ.

რიკ დალტონი (ლეონარდო დიკაპრიო) ცნობილი და წარმატებული მსახიობია, რომელსაც კრიზისული პერიოდი აქვს, ფიქრობს, რომ მისი მზე ნელნელა ჩაესვენა და მალე უსარგებლო მსახიობი გახდება. თუმცა, ჯერ კიდევ სთავაზობენ როლებს, იღებს ანაზღაურებას და მდიდრულ დასახლებაში, საკმაოდ შეძლებულად ცხოვრობს.

კლიფ ბუტი (ბრედ პიტი) რიკის დუბლიორია, უფრო სწორად ყოფილი დუბლიორი და ამჟამად რიკის პირადი მძღოლის და ასისტენტის მოვალეობას ითავსებს, შესაბამისად მისგან განსხვავებით, საკმაოდ ღარიბულადაც ცხოვრობს. ფილმში ვხედავთ პერსონაჟების ნამდვილ ემოციებს და განცდებს, ნამდვილ მეგობრობას, რაც რიკსა და კლიფს აკავშირებთ. კლიფის შეუპოვარ ხასიათს და არც თუ ისე სახარბიელო წარსულს, რიკის დეპრესიას, რაც მის სასმელზე დამოკიდებულებაში გამოიხატება.

რიკი ვეღარ უწყობს ფეხს ჰოლივუდში დროის ცვლილებას, სწორედ ეს ხდება მისი დეპრესიის მიზეზი. როცა იგი გადასაღებ მოედანზე 8 წლის, ენთუზიაზმით სავსე მსახიობ გოგონას ხვდება, რომელიც აღფრთოვანებული საუბრობს თავის პროფესიაზე, თავს ვერ შეიკავებს და ტირილს იწყებს ბავშვის წინაშე. როცა ბავშვი მის დამშვიდებას ცდილობს, რიკი პასუხობს, რომ 15 წელიწადში ისიც ამავეს იგრძნობს.... თუმცა, ამ ამბიდან ოც წუთში ის გადასაღებ მოედანზე თავის როლს იმდენად კარგად გაითამაშებს, რომ უკვე აღფრთოვანებისგან იწყებს ტირილს და ამით გულდამშვიდებულს საკუთარი თავის რწმენა ემატება...

ასეთია რეალური ჰოლივუდი - წარმატებას წარუმატებლობა მოჰყვება, ჩავარდნას დიდება და პირიქით. აქ ადამიანებმა იციან, რომ ამდენი ცვლილება უნდა აიტანონ, მიიღონ და გაითავისონ ისე, რომ ჩვენთვის ყოველთვის შეუდარებელი სანახავები დარჩნენ ეკრანზე.

ფილმის პირველ ნაწილში გვხვდება ეპიზოდი - ლოგინზე წამოწოლილი შერონ ტეიტი (მარგო რობი), რომლის სხეულზეც ლამაზად ირეკლება მზის სხივები - იდეალური კადრი, თითქოს ყველაფერი ისეა როგორც ჰოლივუდის ფილმებში, ამ დროს ისმის შერონის ხვრინვის ხმა და ხვდები, რომ ჰოლივუდში ყველაფერი არც ისე იდეალურია, როგორც ერთი შეხედვით ჩანს.

კადრს მიღმა ვხედავთ, რომ იმ საკულტო სცენების უმეტესობას, რისთვისაც რიკ დალტონს მაყურებელი აღმერთებს, მისი დუბლიორი ასრულებს, იგივე დუბლიორი კი ერთი ხელის დარტყმით ამარცხებს ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ მებრძოლად ცნობილ მსახიობს (ბრიუს ლი). თუმცა, ეს ყველაფერი შეუმჩნეველი რჩება ნამდვილ ფილმში, რადგან ეკრანზე მხოლოდ წარმატებულ მსახიობებს ვხედავთ.

შესაძლოა, სწორედ ეს იდეა დევს ფილმის გახსნის ტიტრებში, სადაც კადრში ზურგით ვხედავთ ლეონარდოსა და ბრედის პერსონაჟებს, რომლებსაც პირიქით აწერიათ სახელები. ამით რეჟისორს შესაძლოა იმის თქმა სურდა, რომ ხანდახან ფილმში რეალურ საქმეს სხვა აკეთებს, ცნობილი და სახელიანი კი მაინც სხვა ხდება...

ბევრი სიმბოლოებით და სხვადასხვა სიუჟეტური ხაზით, საბოლოო ჯამში „ერთხელ ჰოლივუდში“ არის ერთი დიდი სიყვარულის ისტორია ფილმის და მისი შემოქმედი ადამიანების მიმართ. ფილმის თითოეული კადრი გამსჭვალულია რეჟისორის საოცარი სიყვარულით კინოინდუსტრიის მიმართ. ამ ფილმით ტარანტინო გვაჩვენებს იმ ადამიანების ნამდვილი ცხოვრებას, განცდებს და ფიქრებს, ვინც ჩვენს თვალწინ შედევრებს ქმნის და გვიტოვებს. გვაცნობს იმ ადამიანებსაც, ვინც ხშირ შემთხვევაში ეკრანს გარეთ რჩება, თუმცა საკმაოდ მნიშვნელოვან საქმეს აკეთებს.

ტარანტინო ამ ფილმით თითქოს პატივს მიაგებს ძველ კინოკულტურას.

თუ ფილმის პირველი 2 საათის მანძილზე ვუყურებთ ლამაზ კადრებს, ჰოლივუდის ფილმების ისტორიას, ვესტერნს, რომელიც გადასაღებ მოედანზე ვითარდება, ბოლო 45 წუთის მანძილზე ვესტერნი ნამდვილ ცხოვრებაში ინაცვლებს. ეს არის ტრაგედია, რომელიც რეჟისორ რომან პოლანსკის ოჯახში ნამდვილად დატრიალდა, თუმცა ტარანტინო ხომ ალტერნატიული დასასრულების ნამდვილი მეფეა?!

„მე მიყვარს კინო, თქვენც გიყვართ კინო. ეს არის მოგზაურობა ისტორიების პირველად აღმოსაჩენად“ - ასე დაიწყო თავისი ფილმის წარდგენა კანის ფესტივალზე კვენტინ ტარანტინომ და ის აბსოლუტურად მართალია. ფილმი ტარანტინოს ჩვეული დიდებული იუმორით, არაჩვეულებრივად შერჩეული საუნდტრეკებით და სამსახიობო ჯგუფის საოცარი თამაშით, ნამდვილად თავიდან აღმოგაჩენინებთ ჰოლივუდს და მის ოქროს ხანას.

"მექსიკელების წინაშე არ იტირო" - ეუბნება კლიფ ბუტის პერსონაჟი რიკ დალტონის პერსონაჟს ფილმის დასაწყისში. ვფიქრობ ეს ნამდვილად ის ფილმია, რომელიც წლევანდელ დაჯილდოვებებზე მექსიკელების წინაშე არ იტირებს...

ავტორი: თამარ ფურცხვანიძე

"ბრედ, ყოველთვის ვთვლიდი, რომ საყვარელი და სექსუალური ხარ“ - ჯენიფერ ანისტონისა და ბრედ პიტის ფლირტი  პირდაპირ  ეთერში

"ნოტები არ იცის, დაკვრა არ უსწავლია, ეს მისი სმენის დამსახურებაა" - რას ყვება ვირტუოზი 5 წლის ბიჭუნას დედა, რომლის ვიდეოებსაც ინტერნეტში ათასობით მოწონება აქვს

"ძალიან რთულ სიტუაციაში ვართ... თეატრებს არ გვახსნევინებენ და ამ დროს 1000-კაციანი კონცერტი ტარდება" - რას აპროტესტებენ მსახიობები?

×
Live: ეთერშია გადაცემა "360 გრადუსი"