საზოგადოება
სამართალი
მსოფლიო

3

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ხუთშაბათი, მთვარის მეექვსე დღე დაიწყება 08:28-ზე, მთვარე ტყუპშია მოაგვარეთ წვრილ-წვრილი საქმეები. სერიოზულები სხვა დროისთვის გადადეთ. კარგი დღეა კოლექტიური მუშაობისთვის, ბიზნესისთვის. მოაგვარეთ ფინანსური საკითხები. თუ არ გეჩქარებათ, უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული საკითხები სხვა დღისთვის გადადეთ. ნეიტრალური დღეა ვაჭრობისა და სასამართლო საქმეებისთვის. კარგი დღეა სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად; ურთიერთობის გარჩევისათვის. ნეიტრალურია სამსახურის, საქმიანობის, საცხოვრებლის შეცვლა. კარგი დღეა ქორწინების, ნიშნობისა და სექსუალურისთვის. დაღლილობას სუფთა ჰაერზე გასეირნება, მსუბუქი ვარჯიში მოგიხსნით. მსუბუქად იკვებეთ.
პოლიტიკა
კულტურა/შოუბიზნესი
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
მეცნიერება
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"ჩვენი დაჩაგვრის მოსურნეები უნდა დავაჩოქოთ!"- დიდი რეჟისორი რეზო ჩხეიძე გარდაიცვალა
"ჩვენი დაჩაგვრის მოსურნეები უნდა დავაჩოქოთ!"- დიდი რეჟისორი რეზო ჩხეიძე გარდაიცვალა

დიდი ქარ­თვე­ლი რე­ჟი­სო­რი რეზო ჩხე­ი­ძე გარ­და­იც­ვა­ლა. რო­გორც "ინ­ტერპრეს­ნი­უსს" კულ­ტუ­რის სა­მი­ნის­ტრო­ში გა­ნუ­ცხა­დეს, ბოლო პე­რი­ოდ­ში რეზო ჩხე­ი­ძე მძი­მედ იყო ავად. რეზო ჩხე­ი­ძე და­ი­ბა­და საბ­ჭო­თა რე­ჟი­მის მიერ 1937 წელს დახ­ვრე­ტი­ლი ცნო­ბი­ლი მწერ­ლის და­ვით ჩხე­ი­ძის ოჯახ­ში. უნი­ჭი­ე­რეს­მა რე­ჟი­სორ­მა საკ­მა­ოდ ახალ­გაზ­რდა ასაკ­ში მო­ა­ხერ­ხა წარ­მა­ტე­ბის მიღ­წე­ვა. არა­ერ­თი მსოფ­ლიო მნიშ­ვნე­ლო­ბის ფილ­მის ავ­ტო­რი და თა­ნა­ავ­ტო­რია.

"ამ­ბე­ბი.გე" ღრმა მწუ­ხა­რე­ბას გა­მოთ­ქვამს დიდი რე­ჟი­სო­რის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის გამო, ვუს­მა­ძიმ­რებთ ოჯახს და სრუ­ლი­ად სა­ქარ­თვე­ლოს. აქვე გთვა­ზობთ "კვი­რის პა­ლიტ­რის­თვის" მი­ცე­მულ მის უკა­ნას­კნელ ინ­ტერ­ვი­უს.

ერთი კე­თი­ლი სი­ტყვის მად­ლი მთებს და­გაძ­ვრე­ვი­ნებს

რეზო ჩხე­ი­ძეს­თან ფრი­დონ­თან ერ­თად მი­ვე­დი, - ის ჩვე­ნი გა­ზე­თის ფო­ტოგ­რა­ფია და "ეკ­ლებ­ზე იჯდა" - გა­და­ღე­ბა­ზე მაგ­ვი­ან­დე­ბაო! მას­პინ­ძელ­მა კი ბო­დი­ში შე­მოგ­ვით­ვა­ლა, - რამ­დე­ნი­მე წუთი შე­მაგ­ვი­ან­დე­ბაო - ტე­ლე­ინ­ტერ­ვი­უს იწერ­დნენ თურ­მე. რამ­დე­ნი­მე წუთი თით­ქმის ერთ სა­ა­თად იქცა. ოპე­რა­ტო­რებ­მა, - რა გვექ­ნა, როცა ბა­ტო­ნი რეზო ლა­პა­რა­კობს, დროს ვე­ღარ გრძნო­ბო! მე და ფრი­დონ­საც ასე დაგ­ვე­მარ­თა - რო­გორ შე­იძ­ლე­ბო­და, არ მოგ­ვეს­მი­ნა - გვე­სა­უბ­რე­ბო­და ცხოვ­რე­ბა­ზე, უფრო მე­ტად კი სი­კე­თე­სა და სიყ­ვა­რულ­ზე... სა­უ­ბა­რი კი­ნო­თი და­ვი­წყეთ.

- თქვენ გი­ნა­ხავთ ზაზა ურუ­შა­ძის "მან­და­რი­ნე­ბი" ან გი­ორ­გი ოვაშ­ვი­ლის "სი­მინ­დის კუნ­ძუ­ლი"? - ეს გე­ნი­ა­ლუ­რი ფილ­მია! ცრემლს ვერ ვი­კა­ვებ­დი, როცა ორი­ვე ფილ­მს ვუ­ყუ­რებ­დი! და­იხ­სო­მეთ, ის აუ­ცი­ლებ­ლად ათ­ქმე­ვი­ნებს მსოფ­ლი­ოს, რომ ქარ­თუ­ლი კი­ნო­ფე­ნო­მე­ნი დაბ­რუნ­და (ამ სი­ტყვე­ბი­დან 3 დღე­ში ორი­ვე ფილ­მი "ოს­კარ­ზე" წა­რად­გი­ნეს. - ე.ე.). სი­ტყვა "ფე­ნო­მე­ნი" გან­სა­კუთ­რე­ბულს ნიშ­ნავს; ჩვენ, ვი­საც არც ისე ბევ­რი გვიც­ნობ­და, მსოფ­ლი­ოს სწო­რედ ამ გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლის შექ­მნის ნი­ჭით ვა­ო­ცებ­დით. მახ­სოვს, სა­დაც ჩვენს ფილ­მებს უჩ­ვე­ნებ­დნენ, ქუ­ჩა­ში ხალ­ხი ტაშს გვიკ­რავ­და - "ბრა­ვო, ჯე­ორ­ჯი­ას!" ძა­ხი­ლით. ვერ ვი­კა­ვებ ცრემლს, როცა მე­კი­თხე­ბი­ან, - ბა­ტო­ნო რეზო, ქარ­თულ კი­ნოს რა მო­უ­ვი­დაო? ეს მოს­კოვ­შიც მკი­თხეს. ამ ხნის კაცი და­ვი­ბე­ნი, სი­ტყვა ვე­ღარ მო­ვატ­რი­ა­ლე და მოვ­ბო­დე, - ახალ­გაზ­რდა რე­ჟი­სო­რე­ბი ახა­ლი იდე­ე­ბით მო­ვიდ­ნენ, თა­ვის სტილს ეძე­ბენ, მო­ძებ­ნი­ან და კინო იქ­ნე­ბა-მეთ­ქი! მაგ­რამ ასე რომ არ არის... სა­ხელ­მწი­ფო კი­ნე­მა­ტოგ­რაფს ვე­რა­ფერს აძ­ლევს. არა­და, ფილ­მებს დიდი ფუ­ლის შე­მო­ტა­ნა შე­უძ­ლია. გა­სა­გე­ბია, რომ კინო ის ხე­ლოვ­ნე­ბა არ არის, სა­დაც ფულს ერთ ფილმში და­ხარ­ჯავ და მერე უნდა და­ე­ლო­დო, რო­დის მო­გა­გე­ბი­ნებს მი­ლი­ო­ნებს, ბევ­რი სუ­რა­თი უნდა გა­და­ი­ღო და რო­მე­ლი­მე უსა­თუ­ოდ შე­მო­ი­ტანს მი­ლი­ო­ნებს. როცა კი­ნოს­ტუ­დია "ქარ­თულ ფილ­მს" ვხელ­მძღვა­ნე­ლობ­დი, ახალ­გაზ­რდა რე­ჟი­სო­რებს წე­ლი­წად­ში 20-25 ფილ­მს მა­ინც ვაძ­ლევ­დი გა­და­სა­ღე­ბად და არც ერთს იმე­დი არ გა­უც­რუ­ე­ბია. ამას­თა­ნა­ვე კინო მხო­ლოდ რე­ჟი­სო­რი და ფული არ არის - ფილ­მის გა­და­ღე­ბი­სას ვი­თარ­დე­ბა მწერ­ლო­ბა, მხატ­ვრო­ბა, მუ­სი­კა, ხე­ლოვ­ნე­ბის ყვე­ლა დარ­გი... ჩვენ კი სწო­რედ ეს გვჭირ­დე­ბა, ხე­ლოვ­ნე­ბით უნდა

ვა­ჯო­ბოთ ყვე­ლას, ჩვე­ნი სული და ძლი­ე­რე­ბა ხე­ლოვ­ნე­ბა­შია, თუკი ამ სულს ჩა­ვახ­შობთ, აღა­რა­ფე­რი გეშ­ვე­ლე­ბა... და თუ ოდეს­მე გა­მოვ­ფხიზ­ლდით და მისი გა­ცო­ცხლე­ბა მო­ვინ­დო­მეთ, ამას წლე­ბი, ცრემ­ლი და სის­ხლი დას­ჭირ­დე­ბა.

რა­ხან სულ­ზე ვლა­პა­რა­კობ და ამა­საც ვი­ტყვი: ადრე წე­სად იყო, ფილ­მის, გა­და­ღე­ბუ­ლი მა­სა­ლის სა­ნა­ხა­ვად ჭკვი­ან ხალ­ხს ვიწ­ვევ­დით.

იხი­ლეთ სრუ­ლად kvirispalitra.ge-ზე

დღის ვიდეო
00:00 / 00:00
მიანმარში მიწისძვრის შედეგად დაღუპულთა რაოდენობა 2 886-ს აღწევს

"ჩვენი დაჩაგვრის მოსურნეები უნდა დავაჩოქოთ!"- დიდი რეჟისორი რეზო ჩხეიძე გარდაიცვალა

"ჩვენი დაჩაგვრის მოსურნეები უნდა დავაჩოქოთ!"- დიდი რეჟისორი რეზო ჩხეიძე გარდაიცვალა

დიდი ქართველი რეჟისორი რეზო ჩხეიძე გარდაიცვალა. როგორც "ინტერპრესნიუსს" კულტურის სამინისტროში განუცხადეს, ბოლო პერიოდში რეზო ჩხეიძე მძიმედ იყო ავად. რეზო ჩხეიძე დაიბადა საბჭოთა რეჟიმის მიერ 1937 წელს დახვრეტილი ცნობილი მწერლის დავით ჩხეიძის ოჯახში. უნიჭიერესმა რეჟისორმა საკმაოდ ახალგაზრდა ასაკში მოახერხა წარმატების მიღწევა. არაერთი მსოფლიო მნიშვნელობის ფილმის ავტორი და თანაავტორია.

"ამბები.გე" ღრმა მწუხარებას გამოთქვამს დიდი რეჟისორის გარდაცვალების გამო, ვუსმაძიმრებთ ოჯახს და სრულიად საქართველოს. აქვე გთვაზობთ "კვირის პალიტრისთვის" მიცემულ მის უკანასკნელ ინტერვიუს.

ერთი კეთილი სიტყვის მადლი მთებს დაგაძვრევინებს

რეზო ჩხეიძესთან ფრიდონთან ერთად მივედი, - ის ჩვენი გაზეთის ფოტოგრაფია და "ეკლებზე იჯდა" - გადაღებაზე მაგვიანდებაო! მასპინძელმა კი ბოდიში შემოგვითვალა, - რამდენიმე წუთი შემაგვიანდებაო - ტელეინტერვიუს იწერდნენ თურმე. რამდენიმე წუთი თითქმის ერთ საათად იქცა. ოპერატორებმა, - რა გვექნა, როცა ბატონი რეზო ლაპარაკობს, დროს ვეღარ გრძნობო! მე და ფრიდონსაც ასე დაგვემართა - როგორ შეიძლებოდა, არ მოგვესმინა - გვესაუბრებოდა ცხოვრებაზე, უფრო მეტად კი სიკეთესა და სიყვარულზე... საუბარი კინოთი დავიწყეთ.

- თქვენ გინახავთ ზაზა ურუშაძის "მანდარინები" ან გიორგი ოვაშვილის "სიმინდის კუნძული"? - ეს გენიალური ფილმია! ცრემლს ვერ ვიკავებდი, როცა ორივე ფილმს ვუყურებდი! დაიხსომეთ, ის აუცილებლად ათქმევინებს მსოფლიოს, რომ ქართული კინოფენომენი დაბრუნდა (ამ სიტყვებიდან 3 დღეში ორივე ფილმი "ოსკარზე" წარადგინეს. - ე.ე.). სიტყვა "ფენომენი" განსაკუთრებულს ნიშნავს; ჩვენ, ვისაც არც ისე ბევრი გვიცნობდა, მსოფლიოს სწორედ ამ განსაკუთრებულის შექმნის ნიჭით ვაოცებდით. მახსოვს, სადაც ჩვენს ფილმებს უჩვენებდნენ, ქუჩაში ხალხი ტაშს გვიკრავდა - "ბრავო, ჯეორჯიას!" ძახილით. ვერ ვიკავებ ცრემლს, როცა მეკითხებიან, - ბატონო რეზო, ქართულ კინოს რა მოუვიდაო? ეს მოსკოვშიც მკითხეს. ამ ხნის კაცი დავიბენი, სიტყვა ვეღარ მოვატრიალე და მოვბოდე, - ახალგაზრდა რეჟისორები ახალი იდეებით მოვიდნენ, თავის სტილს ეძებენ, მოძებნიან და კინო იქნება-მეთქი! მაგრამ ასე რომ არ არის... სახელმწიფო კინემატოგრაფს ვერაფერს აძლევს. არადა, ფილმებს დიდი ფულის შემოტანა შეუძლია. გასაგებია, რომ კინო ის ხელოვნება არ არის, სადაც ფულს ერთ ფილმში დახარჯავ და მერე უნდა დაელოდო, როდის მოგაგებინებს მილიონებს, ბევრი სურათი უნდა გადაიღო და რომელიმე უსათუოდ შემოიტანს მილიონებს. როცა კინოსტუდია "ქართულ ფილმს" ვხელმძღვანელობდი, ახალგაზრდა რეჟისორებს წელიწადში 20-25 ფილმს მაინც ვაძლევდი გადასაღებად და არც ერთს იმედი არ გაუცრუებია. ამასთანავე კინო მხოლოდ რეჟისორი და ფული არ არის - ფილმის გადაღებისას ვითარდება მწერლობა, მხატვრობა, მუსიკა, ხელოვნების ყველა დარგი... ჩვენ კი სწორედ ეს გვჭირდება, ხელოვნებით უნდა

ვაჯობოთ ყველას, ჩვენი სული და ძლიერება ხელოვნებაშია, თუკი ამ სულს ჩავახშობთ, აღარაფერი გეშველება... და თუ ოდესმე გამოვფხიზლდით და მისი გაცოცხლება მოვინდომეთ, ამას წლები, ცრემლი და სისხლი დასჭირდება.

რახან სულზე ვლაპარაკობ და ამასაც ვიტყვი: ადრე წესად იყო, ფილმის, გადაღებული მასალის სანახავად ჭკვიან ხალხს ვიწვევდით.

იხილეთ სრულად kvirispalitra.ge-ზე

ქართველი ჟურნალისტის და ამერიკელი დიპლომატის ქორწილი ვაშინგტონში - "ძალიან ბედნიერები ვართ, რომ ვიპოვეთ ერთმანეთი"

უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის ყოფილი კანდიდატი თამთა თოდაძეზე - "რა ბრიჯიტ ბარდო ესა მყავს, რა აბია ასეთი ნეტავ"

ვინ არის შორენა ბეგაშვილის ყოფილი ქმრის მეუღლე, რომელიც უკრაინაში ცნობილი დიზაინერია