საზოგადოება
სამართალი
მსოფლიო

3

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ხუთშაბათი, მთვარის მეექვსე დღე დაიწყება 08:28-ზე, მთვარე ტყუპშია მოაგვარეთ წვრილ-წვრილი საქმეები. სერიოზულები სხვა დროისთვის გადადეთ. კარგი დღეა კოლექტიური მუშაობისთვის, ბიზნესისთვის. მოაგვარეთ ფინანსური საკითხები. თუ არ გეჩქარებათ, უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული საკითხები სხვა დღისთვის გადადეთ. ნეიტრალური დღეა ვაჭრობისა და სასამართლო საქმეებისთვის. კარგი დღეა სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად; ურთიერთობის გარჩევისათვის. ნეიტრალურია სამსახურის, საქმიანობის, საცხოვრებლის შეცვლა. კარგი დღეა ქორწინების, ნიშნობისა და სექსუალურისთვის. დაღლილობას სუფთა ჰაერზე გასეირნება, მსუბუქი ვარჯიში მოგიხსნით. მსუბუქად იკვებეთ.
კულტურა/შოუბიზნესი
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
მეცნიერება
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"კუნძული" - ფილმი, რომლის ნახვის შემდეგ პატრიარქმა ცრემლის შეკავება ვერ შეძლო
 "კუნძული" - ფილმი, რომლის ნახვის შემდეგ პატრიარქმა ცრემლის შეკავება ვერ შეძლო

სა­ო­ცარ ეპო­ქა­ში ვცხოვ­რობთ - მსოფ­ლი­ოს დიდი ნა­წი­ლი თით­ქოს­და გა­ნათ­ლე­ბუ­ლია ქრის­ტეს ნა­თე­ლით, დე­და­მი­წის ყო­ველ კუნ­ჭულ­ში შეხ­ვდე­ბით ადა­მი­ა­ნებს, რომ­ლე­ბიც თავს ქრის­ტი­ა­ნე­ბად მი­იჩ­ნე­ვენ. მე­ტიც, მსოფ­ლი­ოს წამ­ყვა­ნი სა­ხელ­მწი­ფო­ე­ბის უმ­რავ­ლე­სო­ბა ქრის­ტი­ა­ნუ­ლია, მათი პრე­ზი­დენ­ტე­ბი ინა­უ­გუ­რა­ცი­ის დროს ბიბ­ლი­ა­ზე დე­ბენ სა­ჯა­როდ ფიცს და ქრის­ტი­ა­ნუ­ლი მო­რა­ლის, ზნე­ო­ბის დაც­ვას ჰპირ­დე­ბი­ან ამომ­რჩე­ველს; მათი ჰიმ­ნი ღმერ­თის ხსე­ნე­ბით იწყე­ბა და მათი გერ­ბე­ბი თუ დრო­შე­ბი ქრის­ტი­ა­ნუ­ლი სიმ­ბო­ლო­ე­ბი­თაა შემ­კუ­ლი. გა­რეგ­ნუ­ლი ნიშ­ნე­ბით თუ ვიმ­სჯე­ლებთ, ყვე­ლა­ფე­რი კარ­გა­დაა - სა­ხა­რე­ბა ნა­ქა­და­გე­ბია და ხალ­ხმაც გა­ა­კე­თა არ­ჩე­ვა­ნი ღმერ­თის­კენ. მაგ­რამ, რაც არ უნდა სამ­წუ­ხა­რო იყოს, ყო­ვე­ლი­ვე ეს ოდენ გა­რეგ­ნუ­ლი ნიშ­ნე­ბია. ჩვე­ნი დრო­ე­ბა ხა­სი­ათ­დე­ბა არა ქრის­ტეს, სა­ხა­რე­ბის, გა­მოხ­სნის, სა­სუ­ფევ­ლის ნიშ­ნით, არა­მედ მსოფ­ლიო სა­ზო­გა­დო­ე­ბის მომ­ხმა­რებ­ლუ­რი ცნო­ბი­ე­რე­ბის და­ღით, მომ­ხმა­რებ­ლუ­რი და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა კი ნიშ­ნავს იმას, რომ გა­რე­სამ­ყა­რო აღიქ­ვა მოხ­მა­რე­ბის, გა­მო­ყე­ნე­ბის, მო­გე­ბის, სი­ა­მოვ­ნე­ბის პრიზ­მა­ში, ყვე­ლა­ფე­რი პი­რა­დი მოხ­მა­რე­ბის ავ­კარ­გი­ა­ნო­ბა­ზე და­დის - საკ­ვე­ბიც, ნივ­თე­ბიც, მე­გობ­რე­ბიც, სიყ­ვა­რუ­ლიც კი. ადა­მი­ა­ნებ­მა თით­ქოს­და ახა­ლი გან­ზო­მი­ლე­ბა აღ­მო­ა­ჩი­ნეს - მსოფ­ლიო მათ გარ­შე­მო ბრუ­ნავს, ყვე­ლა სურ­ვი­ლი, ოც­ნე­ბა, მიდ­რე­კი­ლე­ბა, სი­ა­მოვ­ნე­ბა პი­რა­დი მოხ­მა­რე­ბის და გა­მო­ყე­ნე­ბის პრინ­ციპ­ზე და­იყ­ვა­ნე­ბა. გა­სულ სა­უ­კუ­ნე­ში ამ ყვე­ლა­ფერ­მა ათ­ქმე­ვი­ნა ნიც­შეს: "ღმერ­თი მოკ­ვდა!" ჩვე­ნი დრო­ის მომ­ხმა­რებ­ლუ­რი სა­ზო­გა­დო­ე­ბა ყვე­ლა­ფერს შთან­თქავს, და ნუ გგო­ნი­ათ, რომ სა­ქარ­თვე­ლო შორ­საა ამის­გან! ამ­გვა­რი აზ­როვ­ნე­ბის გა­მოვ­ლი­ნე­ბის მარ­ტი­ვი მა­გა­ლი­თია ის, რაც ჩვენს ხალ­ხს ემარ­თე­ბა, თუნ­დაც, ელექტრო­ე­ნერ­გი­ის გა­მორ­თვის დროს... და წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, რა მოხ­დე­ბო­და ასეთ დროს ამე­რი­კა­ში, საფ­რან­გეთ­ში, კა­ნა­და­ში! ხალ­ხს ნერ­ვუ­ლი აშ­ლი­ლო­ბა, ნამ­დვი­ლი ის­ტე­რია და­ე­მარ­თე­ბო­და. ასე­თი ცნო­ბი­ე­რე­ბის შე­დე­გად ჩვე­ნი "პროგ­რე­სუ­ლი" მომ­ხმა­რებ­ლუ­რი ცი­ვი­ლი­ზა­ცია სრუ­ლი­ად და­მო­ნე­ბუ­ლი და და­მო­კი­დე­ბუ­ლი აღ­მოჩ­ნდა მოხ­მა­რე­ბის ობი­ექ­ტებ­ზე, ნივ­თე­ბი ერთ დიდ კერ­პად მოგ­ვევ­ლი­ნენ და ჩვე­ნი ახა­ლი ეპო­ქის ახალ, მაგ­რამ ძველ - კარ­გად და­ვი­წყე­ბულ რე­ლი­გი­ად, კერ­პთაყ­ვა­ნის­მცემ­ლო­ბად, გა­მოგ­ვიჩ­ნდნენ. ის­მის კი­თხვა - ამ­გვარ სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში სა­დღაა ად­გი­ლი ქრის­ტეს­თვის, მისი მცნე­ბე­ბის­თვის? მსოფ­ლიო სა­ზო­გა­დო­ე­ბა, გა­რეგ­ნუ­ლი ქრის­ტი­ა­ნუ­ლი ნიშ­ნე­ბის მი­უ­ხე­და­ვად, არ იც­ნობს ქრის­ტეს!

ამ­გვა­რი სამ­წუ­ხა­რო რე­ა­ლო­ბის წი­ნა­შე აღ­მოჩ­ნდა ქრის­ტეს ეკ­ლე­სია, რო­მელ­საც, მა­ცხოვ­რის სი­ტყვი­სა­მებრ, ვე­რა­ფე­რი მო­ე­რე­ვა, სა­ნამ ქვეყ­ნი­ე­რე­ბა არ­სე­ბობს, "ბჭე­ნი ჯო­ჯო­ხე­თი­სა­ნი ვერ შესწვდე­ბი­ან..." ბევ­რი ახა­ლი წი­ნა­აღ­მდე­გო­ბა შე­ე­მა­ტა ჭეშ­მა­რი­ტი სარ­წმუ­ნო­ე­ბის ადა­მი­ა­ნებ­თან მი­ტა­ნა­საც. თუკი პირ­ველ სა­უ­კუ­ნე­ებ­ში მო­ცი­ქუ­ლე­ბის ქა­და­გე­ბას წინ აღუდ­გე­ბო­და ადა­მი­ან­თა ვნე­ბის ჭა­ობ­ში ჩაფ­ლუ­ლო­ბა და არას­წო­რი სარ­წმუ­ნო­ე­ბა, ახლა ყო­ვე­ლი­ვე ამას ემა­ტე­ბა მომ­ხმა­რე­ბე­ლი ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­საც სურს, თვით სარ­წმუ­ნო­ე­ბა მო­იხ­მა­როს, გა­მო­ი­ყე­ნოს და თა­ვი­სი ვნე­ბე­ბის მი­ხედ­ვით მო­ირ­გოს; ამას და­უ­მა­ტეთ მათი მოხ­მა­რე­ბის უამ­რავ ობი­ექ­ტზე და­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა და მი­ვი­ღებთ იმ უაღ­რე­სად რთულ პრობ­ლე­მას, რომ­ლის წი­ნა­შეც აღ­მოჩ­ნდა ეკ­ლე­სია დღეს სა­ხა­რე­ბის გავ­რცე­ლე­ბის საქ­მე­ში. მაგ­რამ არ იფიქ­როთ, რომ მო­ცი­ქუ­ლე­ბის­თვის ქრის­ტეს ქა­და­გე­ბის გზა ია-ვარ­დით იყო მო­ფე­ნი­ლი. ამის სა­ბუ­თად "საქ­მე მო­ცი­ქულ­თას" წა­კი­თხვაც კმა­რა. უბ­რა­ლოდ, ყვე­ლა დროს თა­ვი­სი პრობ­ლე­მე­ბი აქვს და თი­თო­ე­ულ მათ­განს გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მიდ­გო­მა სჭირ­დე­ბა. ჩვენ კი სწო­რედ თა­ნა­მედ­რო­ვე­ო­ბის­თვის სა­ჭი­რო სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბის გა­მო­ნახ­ვა უნდა შევ­ძლოთ, რათა ქრის­ტეს ნა­თელს რაც შე­იძ­ლე­ბა მეტი ადა­მი­ა­ნი ეზი­ა­როს.

ქვე­მოთ შე­ვეც­დე­ბით მი­მო­ვი­ხი­ლოთ ის თა­ნა­მედ­რო­ვე სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი, რო­მელ­თა მეშ­ვე­ო­ბი­თაც შე­საძ­ლე­ბე­ლია ადა­მი­ა­ნე­ბი ქრის­ტი­ა­ნულ ცნო­ბი­ე­რე­ბას და­უბ­რუნ­დნენ.

დღეს გა­და­ად­გი­ლე­ბის, ინ­ფორ­მა­ცი­ის მი­ღე­ბი­სა თუ გა­და­ცე­მის, ურ­თი­ერ­თო­ბის უამ­რა­ვი სა­შუ­ა­ლე­ბა არ­სე­ბობს. ადა­მი­ა­ნებს ყვე­ლა მათ­გა­ნი ათ­ვი­სე­ბუ­ლი აქვთ და მათ გა­რე­შე ვერც კი წარ­მო­უდ­გე­ნი­ათ არ­სე­ბო­ბა. ადა­მი­ან­ზე ზე­მოქ­მე­დე­ბი­სა და მა­ნი­პუ­ლი­რე­ბის სა­კი­თხში გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ად­გი­ლი მე­დი­ა­სა­შუ­ა­ლე­ბებს უკა­ვია, ამათ­გან კი გა­მო­სარ­ჩე­ვია ტე­ლე­ვი­ზია. ნე­გა­ტი­ურ ინ­ფორ­მა­ცი­ას სა­ინ­ფორ­მა­ციო გა­მოშ­ვე­ბი­დან თუ მხატ­ვრუ­ლი ფილ­მი­დან, მულ­ტფილ­მი­და­ნაც კი, მო­სახ­ლე­ო­ბა, გა­ნურ­ჩევ­ლად ასა­კი­სა, სქე­სი­სა თუ აღმსა­რებ­ლო­ბი­სა, უხ­ვად იღებს, საყ­ვა­რე­ლი ყუ­თის ზე­მოქ­მე­დე­ბის რე­ა­ლი­ზე­ბა კი ცხოვ­რე­ბა­ში ხდე­ბა. ამ უდი­დე­სი მონ­სტრის - ტე­ლე­ვი­ზი­ის - სა­სი­კე­თოდ გა­მო­ყე­ნე­ბა დღემ­დე არა­ვის უც­დია - იგი გა­მო­გო­ნე­ბის დღი­დან პო­ლი­ტი­კო­სე­ბის, დამ­ფუძ­ნებ­ლე­ბის, ფი­ნან­სუ­რი მო­გე­ბი­სა თუ პო­პუ­ლა­რო­ბის მა­ძი­ე­ბელ­თა ინ­ტე­რე­სე­ბის და­საკ­მა­ყო­ფი­ლებ­ლად იღ­ვწის. ჩვენ­და სა­სა­ხე­ლოდ უნდა ით­ქვას, რომ სა­ქარ­თვე­ლოს სა­მო­ცი­ქუ­ლო ეკ­ლე­სი­ამ ამ მი­მარ­თუ­ლე­ბით აქ­ტი­უ­რი მუ­შა­ო­ბა და­ი­წყო და მცი­რე, მაგ­რამ მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი შე­დე­გიც მი­ი­ღო. მხედ­ვე­ლო­ბა­ში მაქვს ტე­ლე­კომ­პა­ნია "ივე­რი­ის" საც­დე­ლი გა­და­ცე­მე­ბი. "ივე­რი­ამ" უნდა და­ი­კა­ვოს თა­ვი­სუ­ფა­ლი ნიშა სა­ე­თე­რო სივ­რცე­ში და მა­ყუ­რე­ბელს სიყ­ვა­რუ­ლი, მე­გობ­რო­ბა, სამ­შობ­ლოს სიყ­ვა­რუ­ლი, შემ­წყნა­რებ­ლო­ბა, პა­ტი­ოს­ნე­ბა და, რაც მთა­ვა­რია, ქრის­ტეს ერ­თგუ­ლე­ბა უქა­და­გოს, რაც ჩვე­ნი ეკ­ლე­სი­ის მი­ზა­ნი­ცაა. ეს ყვე­ლა­ფე­რი არ­სე­ბულ სა­ე­თე­რო სივ­რცეს დიდი ხა­ნია აკ­ლდა. ინ­ტე­რეს­თა კონ­ფლიქ­ტი­სა თუ სხვა მი­ზეზ­თა გამო ამ­გვა­რი ტე­ლე­მა­უ­წყებ­ლო­ბის და­წყე­ბა მე­ტად რთუ­ლია. ამას ერთი მა­გა­ლი­თიც მოწ­მობს. მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, ვა­ტი­კა­ნი პო­ლი­ტი­კუ­რად უაღ­რე­სად გავ­ლე­ნი­ა­ნი და ფი­ნან­სუ­რად უზ­რუნ­ველ­ყო­ფი­ლი ეკ­ლე­სი­ურ-სა­ხელ­მწი­ფო­ებ­რი­ვი წარ­მო­ნაქ­მნია. სა­კუ­თა­რი ულტრა­თა­ნა­მედ­რო­ვე აპა­რა­ტუ­რით აღ­ჭურ­ვი­ლი ტე­ლე­ვი­ზი­ის შექ­მნა ყო­ველ­თვის შე­ეძ­ლო, მაგ­რამ ის ახ­ლა­ღა იწყებს ამ­გვა­რი მა­უ­წყებ­ლო­ბის ჩა­მო­ყა­ლი­ბე­ბას. ღმერ­თმა ქნას, "ივე­რია" იქ­ცეს იმ ალ­ტერ­ნა­ტი­ვად, რაც მა­ნამ­დე ჩვენს მა­ყუ­რე­ბელს, უამ­რა­ვი ტე­ლე­არ­ხის არ­სე­ბო­ბის მი­უ­ხე­და­ვად, არ ჰქონ­და. შე­სა­ბა­მი­სად, არ­ჩე­ვა­ნიც თა­ვი­სუ­ფა­ლი ვერ იქ­ნე­ბო­და, რად­გან არ­ჩე­ვა­ნის სა­შუ­ა­ლე­ბა, ფაქ­ტობ­რი­ვად, არც გვქონ­და - ასარ­ჩე­ვი იყო მხო­ლოდ დამ­ღუპ­ვე­ლი ერ­თფე­როვ­ნე­ბა (იშ­ვი­ა­თი გა­მო­ნაკ­ლი­სე­ბის გარ­და, რომ­ლე­ბიც კე­თი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის ძა­ლის­ხმე­ვით "გა­ი­პა­რე­ბო­და" ხოლ­მე). ტე­ლე­ვი­ზი­ას აკ­ლდა ზნე­ო­ბა, მო­რა­ლი და, რაც მთა­ვა­რია, ქრის­ტეს ჭეშ­მა­რი­ტე­ბა.

თქვენს ყუ­რა­დღე­ბას კი­დევ ერთ უაღ­რე­სად მნიშ­ვნე­ლო­ვან და ასე­ვე ძალ­ზე ეფექ­ტურ სა­შუ­ა­ლე­ბა­ზე შე­ვა­ჩე­რებ, რო­მელ­საც აქ­ტი­უ­რად იყე­ნებს ტე­ლე­ვი­ზი­აც - ეს არის კი­ნე­მა­ტოგ­რა­ფი. მის შე­სა­ხებ "კა­რიბ­ჭის" წინა ნომ­რებ­ში გე­სა­უბ­რეთ, რო­დე­საც გან­ვი­ხი­ლავ­დით მელ გიბ­სო­ნის ფილ­მს "ქრის­ტეს ვნე­ბა­ნი". უდა­ვოა, კი­ნოს მა­ყუ­რე­ბელ­ზე ზე­მოქ­მე­დე­ბის მიმ­ზიდ­ვე­ლი, ეფექ­ტუ­რი, შთამ­ბეჭ­და­ვი სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი აქვს. ჩვენ ქრის­ტი­ა­ნუ­ლი სარ­წმუ­ნო­ე­ბის ქა­და­გე­ბა­ში, მის გავ­რცე­ლე­ბა­სა და ხალ­ხის მოქ­ცე­ვა­ში, ეკ­ლე­სი­ის ინ­ტე­რე­სე­ბი­სა და, შე­სა­ბა­მი­სად, ღმერ­თის სამ­სა­ხურ­ში კი­ნოს რო­ლის და­ნახ­ვა გვა­ინ­ტე­რე­სებს, და არა მარ­ტო და­ნახ­ვა, მისი უფ­ლის სამ­სა­ხურ­ში ჩა­ყე­ნე­ბაც გვსურს, რად­გან, რო­გორც აღ­ვნიშ­ნე, კინო ყვე­ლა­ზე ძლი­ე­რი სა­შუ­ა­ლე­ბაა ადა­მი­ან­ში სარ­წმუ­ნო­ებ­რი­ვი ცე­ცხლის დან­თე­ბი­სა და მისი ქრის­ტეს გზა­ზე და­ყე­ნე­ბი­სა. სამ­წუ­ხა­რო ის არის, რომ ამ სა­შუ­ა­ლე­ბას ხში­რად არ მი­მარ­თა­ვენ - მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, კინო ძვი­რა­დღი­რე­ბუ­ლი სი­ა­მოვ­ნე­ბაა, შემ­ქმნელ­თათ­ვის პირ­ველ ად­გილ­ზე კი ყო­ველ­თვის ბიზ­ნე­სინ­ტე­რე­სი დგას. თუმ­ცა არის იშ­ვი­ა­თი გა­მო­ნაკ­ლი­სე­ბი, იმ­დე­ნად იშ­ვი­ა­თი, რომ როცა ამ­გვა­რი პრო­დუქ­ცია მა­ყუ­რებ­ლამ­დე აღ­წევს, მათი შე­ფა­სე­ბე­ბი - რო­გორც და­დე­ბი­თი, ისე უარ­ყო­ფი­თი - მთე­ლი სიმ­ძაფ­რით წარ­მო­დინ­დე­ბა. ამ­ჯე­რად გვინ­და გან­ვი­ხი­ლოთ რუ­სეთ­ში გა­და­ღე­ბუ­ლი პა­ველ ლუნ­გი­ნის ფილ­მი "კუნ­ძუ­ლი", რო­მელ­მაც არა მარ­ტო რუ­სეთ­ში, სა­ქარ­თვე­ლო­შიც დიდი აჟი­ო­ტა­ჟი გა­მო­იწ­ვია. ნახა მორ­წმუ­ნე­მაც და ურ­წმუ­ნო­მაც. ფილ­მს თან ახ­ლდა აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბაც და კრი­ტი­კაც, ცხოვ­რე­ბის წე­სის შეც­ვლის სურ­ვი­ლიც, ჩა­ფიქ­რე­ბაც და გულ­გრი­ლო­ბაც.

გაგ­რძე­ლე­ბა

"კუნძული" - ფილმი, რომლის ნახვის შემდეგ პატრიარქმა ცრემლის შეკავება ვერ შეძლო

 "კუნძული" - ფილმი, რომლის ნახვის შემდეგ პატრიარქმა ცრემლის შეკავება ვერ შეძლო

საოცარ ეპოქაში ვცხოვრობთ - მსოფლიოს დიდი ნაწილი თითქოსდა განათლებულია ქრისტეს ნათელით, დედამიწის ყოველ კუნჭულში შეხვდებით ადამიანებს, რომლებიც თავს ქრისტიანებად მიიჩნევენ. მეტიც, მსოფლიოს წამყვანი სახელმწიფოების უმრავლესობა ქრისტიანულია, მათი პრეზიდენტები ინაუგურაციის დროს ბიბლიაზე დებენ საჯაროდ ფიცს და ქრისტიანული მორალის, ზნეობის დაცვას ჰპირდებიან ამომრჩეველს; მათი ჰიმნი ღმერთის ხსენებით იწყება და მათი გერბები თუ დროშები ქრისტიანული სიმბოლოებითაა შემკული. გარეგნული ნიშნებით თუ ვიმსჯელებთ, ყველაფერი კარგადაა - სახარება ნაქადაგებია და ხალხმაც გააკეთა არჩევანი ღმერთისკენ. მაგრამ, რაც არ უნდა სამწუხარო იყოს, ყოველივე ეს ოდენ გარეგნული ნიშნებია. ჩვენი დროება ხასიათდება არა ქრისტეს, სახარების, გამოხსნის, სასუფევლის ნიშნით, არამედ მსოფლიო საზოგადოების მომხმარებლური ცნობიერების დაღით, მომხმარებლური დამოკიდებულება კი ნიშნავს იმას, რომ გარესამყარო აღიქვა მოხმარების, გამოყენების, მოგების, სიამოვნების პრიზმაში, ყველაფერი პირადი მოხმარების ავკარგიანობაზე დადის - საკვებიც, ნივთებიც, მეგობრებიც, სიყვარულიც კი. ადამიანებმა თითქოსდა ახალი განზომილება აღმოაჩინეს - მსოფლიო მათ გარშემო ბრუნავს, ყველა სურვილი, ოცნება, მიდრეკილება, სიამოვნება პირადი მოხმარების და გამოყენების პრინციპზე დაიყვანება. გასულ საუკუნეში ამ ყველაფერმა ათქმევინა ნიცშეს: "ღმერთი მოკვდა!" ჩვენი დროის მომხმარებლური საზოგადოება ყველაფერს შთანთქავს, და ნუ გგონიათ, რომ საქართველო შორსაა ამისგან! ამგვარი აზროვნების გამოვლინების მარტივი მაგალითია ის, რაც ჩვენს ხალხს ემართება, თუნდაც, ელექტროენერგიის გამორთვის დროს... და წარმოიდგინეთ, რა მოხდებოდა ასეთ დროს ამერიკაში, საფრანგეთში, კანადაში! ხალხს ნერვული აშლილობა, ნამდვილი ისტერია დაემართებოდა. ასეთი ცნობიერების შედეგად ჩვენი "პროგრესული" მომხმარებლური ცივილიზაცია სრულიად დამონებული და დამოკიდებული აღმოჩნდა მოხმარების ობიექტებზე, ნივთები ერთ დიდ კერპად მოგვევლინენ და ჩვენი ახალი ეპოქის ახალ, მაგრამ ძველ - კარგად დავიწყებულ რელიგიად, კერპთაყვანისმცემლობად, გამოგვიჩნდნენ. ისმის კითხვა - ამგვარ საზოგადოებაში სადღაა ადგილი ქრისტესთვის, მისი მცნებებისთვის? მსოფლიო საზოგადოება, გარეგნული ქრისტიანული ნიშნების მიუხედავად, არ იცნობს ქრისტეს!

ამგვარი სამწუხარო რეალობის წინაშე აღმოჩნდა ქრისტეს ეკლესია, რომელსაც, მაცხოვრის სიტყვისამებრ, ვერაფერი მოერევა, სანამ ქვეყნიერება არსებობს, "ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ შესწვდებიან..." ბევრი ახალი წინააღმდეგობა შეემატა ჭეშმარიტი სარწმუნოების ადამიანებთან მიტანასაც. თუკი პირველ საუკუნეებში მოციქულების ქადაგებას წინ აღუდგებოდა ადამიანთა ვნების ჭაობში ჩაფლულობა და არასწორი სარწმუნოება, ახლა ყოველივე ამას ემატება მომხმარებელი ადამიანი, რომელსაც სურს, თვით სარწმუნოება მოიხმაროს, გამოიყენოს და თავისი ვნებების მიხედვით მოირგოს; ამას დაუმატეთ მათი მოხმარების უამრავ ობიექტზე დამოკიდებულება და მივიღებთ იმ უაღრესად რთულ პრობლემას, რომლის წინაშეც აღმოჩნდა ეკლესია დღეს სახარების გავრცელების საქმეში. მაგრამ არ იფიქროთ, რომ მოციქულებისთვის ქრისტეს ქადაგების გზა ია-ვარდით იყო მოფენილი. ამის საბუთად "საქმე მოციქულთას" წაკითხვაც კმარა. უბრალოდ, ყველა დროს თავისი პრობლემები აქვს და თითოეულ მათგანს განსაკუთრებული მიდგომა სჭირდება. ჩვენ კი სწორედ თანამედროვეობისთვის საჭირო საშუალებების გამონახვა უნდა შევძლოთ, რათა ქრისტეს ნათელს რაც შეიძლება მეტი ადამიანი ეზიაროს.

ქვემოთ შევეცდებით მიმოვიხილოთ ის თანამედროვე საშუალებები, რომელთა მეშვეობითაც შესაძლებელია ადამიანები ქრისტიანულ ცნობიერებას დაუბრუნდნენ.

დღეს გადაადგილების, ინფორმაციის მიღებისა თუ გადაცემის, ურთიერთობის უამრავი საშუალება არსებობს. ადამიანებს ყველა მათგანი ათვისებული აქვთ და მათ გარეშე ვერც კი წარმოუდგენიათ არსებობა. ადამიანზე ზემოქმედებისა და მანიპულირების საკითხში განსაკუთრებული ადგილი მედიასაშუალებებს უკავია, ამათგან კი გამოსარჩევია ტელევიზია. ნეგატიურ ინფორმაციას საინფორმაციო გამოშვებიდან თუ მხატვრული ფილმიდან, მულტფილმიდანაც კი, მოსახლეობა, განურჩევლად ასაკისა, სქესისა თუ აღმსარებლობისა, უხვად იღებს, საყვარელი ყუთის ზემოქმედების რეალიზება კი ცხოვრებაში ხდება. ამ უდიდესი მონსტრის - ტელევიზიის - სასიკეთოდ გამოყენება დღემდე არავის უცდია - იგი გამოგონების დღიდან პოლიტიკოსების, დამფუძნებლების, ფინანსური მოგებისა თუ პოპულარობის მაძიებელთა ინტერესების დასაკმაყოფილებლად იღვწის. ჩვენდა სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ ამ მიმართულებით აქტიური მუშაობა დაიწყო და მცირე, მაგრამ მნიშვნელოვანი შედეგიც მიიღო. მხედველობაში მაქვს ტელეკომპანია "ივერიის" საცდელი გადაცემები. "ივერიამ" უნდა დაიკავოს თავისუფალი ნიშა საეთერო სივრცეში და მაყურებელს სიყვარული, მეგობრობა, სამშობლოს სიყვარული, შემწყნარებლობა, პატიოსნება და, რაც მთავარია, ქრისტეს ერთგულება უქადაგოს, რაც ჩვენი ეკლესიის მიზანიცაა. ეს ყველაფერი არსებულ საეთერო სივრცეს დიდი ხანია აკლდა. ინტერესთა კონფლიქტისა თუ სხვა მიზეზთა გამო ამგვარი ტელემაუწყებლობის დაწყება მეტად რთულია. ამას ერთი მაგალითიც მოწმობს. მოგეხსენებათ, ვატიკანი პოლიტიკურად უაღრესად გავლენიანი და ფინანსურად უზრუნველყოფილი ეკლესიურ-სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნია. საკუთარი ულტრათანამედროვე აპარატურით აღჭურვილი ტელევიზიის შექმნა ყოველთვის შეეძლო, მაგრამ ის ახლაღა იწყებს ამგვარი მაუწყებლობის ჩამოყალიბებას. ღმერთმა ქნას, "ივერია" იქცეს იმ ალტერნატივად, რაც მანამდე ჩვენს მაყურებელს, უამრავი ტელეარხის არსებობის მიუხედავად, არ ჰქონდა. შესაბამისად, არჩევანიც თავისუფალი ვერ იქნებოდა, რადგან არჩევანის საშუალება, ფაქტობრივად, არც გვქონდა - ასარჩევი იყო მხოლოდ დამღუპველი ერთფეროვნება (იშვიათი გამონაკლისების გარდა, რომლებიც კეთილი ადამიანების ძალისხმევით "გაიპარებოდა" ხოლმე). ტელევიზიას აკლდა ზნეობა, მორალი და, რაც მთავარია, ქრისტეს ჭეშმარიტება.

თქვენს ყურადღებას კიდევ ერთ უაღრესად მნიშვნელოვან და ასევე ძალზე ეფექტურ საშუალებაზე შევაჩერებ, რომელსაც აქტიურად იყენებს ტელევიზიაც - ეს არის კინემატოგრაფი. მის შესახებ "კარიბჭის" წინა ნომრებში გესაუბრეთ, როდესაც განვიხილავდით მელ გიბსონის ფილმს "ქრისტეს ვნებანი". უდავოა, კინოს მაყურებელზე ზემოქმედების მიმზიდველი, ეფექტური, შთამბეჭდავი საშუალებები აქვს. ჩვენ ქრისტიანული სარწმუნოების ქადაგებაში, მის გავრცელებასა და ხალხის მოქცევაში, ეკლესიის ინტერესებისა და, შესაბამისად, ღმერთის სამსახურში კინოს როლის დანახვა გვაინტერესებს, და არა მარტო დანახვა, მისი უფლის სამსახურში ჩაყენებაც გვსურს, რადგან, როგორც აღვნიშნე, კინო ყველაზე ძლიერი საშუალებაა ადამიანში სარწმუნოებრივი ცეცხლის დანთებისა და მისი ქრისტეს გზაზე დაყენებისა. სამწუხარო ის არის, რომ ამ საშუალებას ხშირად არ მიმართავენ - მოგეხსენებათ, კინო ძვირადღირებული სიამოვნებაა, შემქმნელთათვის პირველ ადგილზე კი ყოველთვის ბიზნესინტერესი დგას. თუმცა არის იშვიათი გამონაკლისები, იმდენად იშვიათი, რომ როცა ამგვარი პროდუქცია მაყურებლამდე აღწევს, მათი შეფასებები - როგორც დადებითი, ისე უარყოფითი - მთელი სიმძაფრით წარმოდინდება. ამჯერად გვინდა განვიხილოთ რუსეთში გადაღებული პაველ ლუნგინის ფილმი "კუნძული", რომელმაც არა მარტო რუსეთში, საქართველოშიც დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია. ნახა მორწმუნემაც და ურწმუნომაც. ფილმს თან ახლდა აღფრთოვანებაც და კრიტიკაც, ცხოვრების წესის შეცვლის სურვილიც, ჩაფიქრებაც და გულგრილობაც.

გაგრძელება

"არც ერთს მამა არ ახსოვს, მაგრამ მთელი ქვეყანა იცნობს გიორგის და ისინიც მამიკოთი მოიხსენიებენ..." - 2008 წლის გმირი, რომელიც წამებით მოკლეს

საქართველოში კორონავირუსის 3 ახალი შემთხვევა გამოვლინდა - Stopcov.ge-მ მონაცემები განაახლა

"ნაცემი და თავგატეხილი პაპა გულგრილად უყურებს ახორხოცებულ მწვანე კაცუნებს" - კადრი 2008 წლის ომიდან

×
Live: ეთერშია გადაცემა "360 გრადუსი"