კონფლიქტები
პოლიტიკა
მსოფლიო

6

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

კვირა, მთვარის მეცხრე დღე დაიწყება 12:10-ზე, მთვარე ლომში იქნება 08:37-დან რთული და დაძაბული დღეა. არ მოატყუოთ გარშემო მყოფები და არც თავად მოტყუვდეთ. არ წამოიწყოთ ახალი საქმეები. მოერიდეთ ვაჭრობას, ურთიერთობის გარჩევას. ცუდი დღეა საქმეების გარჩევისთვის. შესაძლოა, სამუდამოდ დაკარგოთ ადამიანი. არასასურველია სამსახურის, საქმიანობის შეცვლა. კარგი დღეა მოგზაურობის, შორეული მგზავრობის დასაწყებად. აქტიურად დაისვენეთ, ივარჯიშეთ. შეასრულეთ საოჯახო საქმეები, გადაადგილეთ ავეჯი, კარგია მუშაობა მიწასთან. ქორწინება და ნიშნობა სხვა დღისთვის გადადეთ. კარგი დღეა ორგანიზმის გასაწმენდად, წიდებისგან გათავისუფლება. ალკოჰოლსა და სასმელს დღეს საერთოდ ნუ მიიღებთ. აგრეთვე მოერიდეთ კუჭის გადატვირთვას. კარგად გამოიძინეთ, მიიღეთ მზის აბაზანები და დიდხანს ისეირნეთ.
საზოგადოება
მოზაიკა
სამხედრო
მეცნიერება
სპორტი
Faceამბები
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
გიორგი გაგლოევის სასიყვარულო თავგადასავლები
გიორგი გაგლოევის სასიყვარულო თავგადასავლები

მო­ზარდ მა­ყუ­რე­ბელ­თა თე­ატ­რის მსა­ხი­ო­ბი - გი­ორ­გი გაგ­ლო­ე­ვი პო­პუ­ლა­რულ ტე­ლე­სე­რი­ალ­ში - "გო­გო­ნა გა­რე­უბ­ნი­დან" მო­რი­დე­ბუ­ლი, გო­გო­ნებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა­ში წა­რუ­მა­ტე­ბე­ლი ზუ­რი­კოს რო­ლით გა­მოჩ­ნდა, შემ­დეგ კი მე­ქალ­თა­ნე ზურა ექი­მად "გა­და­იქ­ცა". ახლა გი­ორ­გი კო­მე­დი­ურ სე­რი­ალ­ში - "შუა ქა­ლაქ­ში" თეკ­ლა­თი მო­ხიბ­ლუ­ლი კახა უფ­რო­სის როლს ას­რუ­ლებს... და­ვინ­ტე­რეს­დით, თუ რო­გო­რი ადა­მი­ა­ნია გი­ორ­გი გაგ­ლო­ე­ვი რე­ა­ლურ ცხოვ­რე­ბა­ში, რო­გო­რი ურ­თი­ერ­თო­ბა აქვს თაყ­ვა­ნის­მცემ­ლებ­თან, რამ­დე­ნად ხში­რად იც­ვლის სიყ­ვა­რუ­ლის ობი­ექტს და რით გან­სხვავ­დე­ბა სე­რი­ალ­ში გან­სა­ხი­ე­რე­ბუ­ლი პერ­სო­ნა­ჟე­ბის­გან...

- ვერ ვი­ტყვი, რომ ბავ­შვო­ბა­ში "ცი­დან ვარ­სკვლა­ვებს ვწყვეტ­დი", მაგ­რამ მახ­სოვს, მოს­წავ­ლე­ო­ბის პე­რი­ოდ­ში რამ­დე­ნი­მე გო­გო­ნას ვუყ­ვარ­დი. ისი­ნი ჩემს საკ­ლა­სო ოთახ­ში მო­დი­ოდ­ნენ, ვი­თომ ცარ­ცი უნ­დო­დათ... სხვა­თა შო­რის, სა­ჩუქ­რებ­საც მიგ­ზავ­ნიდ­ნენ. მახ­სოვს, ერ­თმა გო­გო­ნამ წე­რი­ლი მომ­წე­რა, - ყვე­ლა­ზე მე­ტად რა გიყ­ვარ­სო? მა­შინ მი­ნი­ა­ტი­უ­რუ­ლი "კარ­ტი" ახა­ლი გა­მო­სუ­ლი იყო. ჰოდა, მივ­წე­რე, რომ ეს "კარ­ტი" და იმ დროს პო­პუ­ლა­რუ­ლი სუ­ნა­მო მინ­დო­და. მე­ო­რე დღეს გო­გო­ნამ სურ­ვი­ლი ამის­რუ­ლა.

- თა­ვად გო­გო­ნა თუ მოგ­წონ­და?

- ვერ მო­გა­ტყუ­ებ - არ მომ­წონ­და. უბ­რა­ლოდ, მსი­ა­მოვ­ნებ­და, მას რომ მოვ­წონ­დი.

- სა­ჩუქ­რე­ბის სა­ნაც­ვლოდ არა­ფერს ითხოვ­და?

- ძა­ლი­ან ცელ­ქი და მო­უს­ვე­ნა­რი ვი­ყა­ვი. რო­გორც კი ლა­პა­რა­კის წა­მო­წყე­ბას და­ა­პი­რებ­და, რა­ღა­ცას ვი­მი­ზე­ზებ­დი და გავ­რბო­დი ან სი­ტყვას ბან­ზე ვუგ­დებ­დი. მა­შინ სო­ცი­ა­ლუ­რი ქსე­ლე­ბი არ იყო. ჰოდა, შე­სა­ბა­მი­სად, ჩემ­თან კონ­ტაქტს გაკ­ვე­თი­ლებს შო­რის არ­სე­ბულ შუ­ა­ლე­დებ­ში ახერ­ხებ­და; გაკ­ვე­თი­ლე­ბის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ სკო­ლი­დან თავ­ქუდ­მოგ­ლე­ჯი­ლი გავ­რბო­დი.

- გო­გო­ნე­ბის მი­მართ ინ­ტე­რე­სი რო­დის გა­გიჩ­ნდა?

- მე­ცხრე კლას­ში ვი­ყა­ვი, პირ­ვე­ლად რომ შე­მიყ­ვარ­და, მის­გან კი გრძნო­ბის პა­სუ­ხად, სი­ლის გარ­ტყმა მი­ვი­ღე. მი­უ­ხე­და­ვად ამი­სა, სულ მალე ჩვენ შო­რის კარ­გი ურ­თი­ერ­თო­ბა ჩა­მო­ყა­ლიბ­და. ჩვენ­მა სიყ­ვა­რულ­მა მთელ წე­ლი­წადს გას­ტა­ნა.

- მისი გული რო­გორ მო­ი­გე?

- იმ სი­ლის გარ­ტყმა­ში დიდი სიყ­ვა­რუ­ლი "იდო". ხომ იცი, ადრე სხვა­ნა­ი­რი სიყ­ვა­რუ­ლი ვი­ცო­დით (იცი­ნის)...

- აგ­რე­სი­ით გა­მო­ხა­ტუ­ლი?

- არა. უბ­რა­ლოდ, პა­ტა­რე­ბი ვი­ყა­ვით და მის­თვის წარ­მო­უდ­გე­ნე­ლი იყო, - რო­გორ შე­იძ­ლე­ბო­და, პა­რა­ლე­ლურ კლა­სელს ჰყვა­რე­ბო­და?! შემ­დეგ მოვ­ლე­ნე­ბი ეტა­პობ­რი­ვად გან­ვი­თარ­და: ერ­თმა­ნეთს სკო­ლა­ში, შეს­ვე­ნე­ბა­ზე ვხვდე­ბო­დით და ხან საკ­ლა­სო ოთახ­ში ვის­ხე­დით, ხან მე­გობ­რის ოჯახ­ში მივ­დი­ო­დით...

- პირ­ვე­ლი პა­ე­მა­ნი გა­იხ­სე­ნე.

- სატ­რფოს პა­ე­მა­ნი რომ და­ვუ­ნიშ­ნე, ზამ­თა­რი იყო. სა­ერ­თოდ, მცი­ვა­ნა ვარ და სი­ცი­ვე­ში ქუ­ჩა­ში დგო­მა არ მიყ­ვარს. მო­გეხ­სე­ნე­ბა, ქა­ლებს დაგ­ვი­ა­ნე­ბა უყ­ვართ, გან­სა­კუთ­რე­ბით - პა­ე­მან­ზე. მან ცივ და ქა­რი­ან ამინ­დში 15 წუთი მა­ლო­დი­ნა.

- მერე, ღირ­და ლო­დი­ნად?

- ღირ­და რო­მე­ლია! როცა მო­ვი­და, აღარც ქარი ქრო­და, აღარც ცი­ო­და, ცაზე ღრუბ­ლე­ბიც აღარ იყო; ის კი არა, მზე ანა­თებ­და (იცი­ნის)...

- ის დღე რო­გორ გა­ა­ტა­რე?

- 10-12 წლის წი­ნან­დელ ამ­ბავს გიყ­ვე­ბი, მა­შინ კი ქვე­ყა­ნა­ში ხალ­ხს თა­ვის გა­ტა­ნა ძალ­ზე უჭირ­და... ჯი­ბე­ში ბევ­რი ფული არ მქონ­და, გო­გო­ნა სად­მე რომ და­მე­პა­ტი­ჟე­ბი­ნა. ქუ­ჩა­ში გა­ვი­სე­ირნ-გა­მო­ვი­სე­ირ­ნეთ, მე­სა­მე წრე­ზე კი მივ­ხვდით, რომ ძა­ლი­ან გვცი­ო­და და სახ­ლებ­ში წა­ვე­დით. ამ­ჯე­რად, უკვე უბ­რა­ლოდ ვუ­თხა­რი: იცი, მე შენ მიყ­ვარ­ხარ, ოღონდ - სილა აღარ გა­მარ­ტყა-მეთ­ქი. ბა­გე­ზე მა­კო­ცა... ერთი წლის მერე, ყო­ველ­გვა­რი ჩხუ­ბის გა­რე­შე დავ­შორ­დით; ასა­კის მა­ტე­ბას­თან ერ­თად მივ­ხვდით, რომ ერ­თმა­ნე­თი ისე ძლი­ერ არ გვყვა­რე­ბია, რო­გორც გვე­გო­ნა...

- სე­რი­ო­ზუ­ლი გრძნო­ბა რო­დის გეწ­ვია?

- მას მერე, კარ­გა ხანს შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი არ მყო­ლია. მო­წო­ნე­ბე­ბი, ფლირ­ტე­ბი, ხან­მოკ­ლე ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბი მქონ­და. სკო­ლის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ სწავ­ლა უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში გან­ვაგ­რძე და მთლი­ა­ნად პრო­ფე­სი­ის და­უფ­ლე­ბა­ზე გა­და­ვერ­თე.

- ცოტა უფრო სე­რი­ო­ზუ­ლი, არა­ბავ­შვუ­რი პა­ე­მა­ნი გა­იხ­სე­ნე...

- მა­შინ, ერთ-ერთ რო­მან­ტი­კულ პა­ე­მანს გა­ვიხ­სე­ნებ: რამ­დე­ნი­მე წლის წინ ზღვა­ზე ვის­ვე­ნებ­დი. იქ ერთ გო­გო­ნას­თან ფლირ­ტი გა­ვა­ბი და რო­მან­ტი­კუ­ლი სა­ღა­მო მო­ვუ­წყვე: პლა­ჟის­გან გა­მო­ყო­ფილ ად­გი­ლას, ფან­ჩა­ტუ­რის მსგავს მყუდ­რო, ღია ბარ­ში - თეთ­რი აფ­რე­ბით და ვე­რან­დით, პა­ე­მა­ნი და­ვუ­ნიშ­ნე. ჩვენ უკან ტყე იყო, წინ - ზღვის ხედი, ბარი - პა­ტა­რა სან­თლე­ბით გა­ნა­თე­ბუ­ლი, ფან­ჯრებ­ზე - ლურ­ჯი ფარ­და, ბევ­რი პუფი... თავი სა­მო­თხე­ში გე­გო­ნე­ბო­და! მე და ის გო­გო­ნა ვის­ხე­დით, ვსა­უბ­რობ­დით და მზის ჩას­ვლას ვუ­ყუ­რებ­დით მა­ნამ, ვიდ­რე ორა­სი­ვე სან­თე­ლი არ ჩა­იწ­ვა.

- სა­კუ­რორ­ტო რო­მა­ნე­ბის უმ­რავ­ლე­სო­ბის მსგავ­სად, ეს ურ­თი­ერ­თო­ბაც ხან­მოკ­ლე იყო?

- რა თქმა უნდა! ხან­გრძლი­ვი და სე­რი­ო­ზუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა არ გვქო­ნია, მაგ­რამ ზღვის­პი­რა ფლირ­ტი ძა­ლი­ან მხიბ­ლავს...

- ამ­ჟა­მად შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი ხარ?

- კი. ჩვენ თავ­და­პირ­ვე­ლად ვმე­გობ­რობ­დით, მაგ­რამ მერე ეს მე­გობ­რო­ბა სე­რი­ო­ზულ ურ­თი­ერ­თო­ბა­ში გა­და­ი­ზარ­და. ერ­თად ფან­ტას­ტი­კუ­რად ვართ. ის ჩემ­ზე 10 წლით უფ­რო­სი გახ­ლავთ. მი­მაჩ­ნია, რომ თუკი ადა­მი­ან­თან თავს კომ­ფორ­ტუ­ლად გრძნობ, ასა­კობ­რივ ზღვარს მნიშ­ვნე­ლო­ბა არ აქვს. მთა­ვა­რია, შენს მე­ო­რე ნა­ხე­ვარ­თან იდე­ა­ლუ­რი, კარ­გი ურ­თი­ერ­თო­ბა ჩა­მო­გი­ყა­ლიბ­დეს.

- ახ­ლობ­ლებს, ოჯა­ხის წევ­რებს რო­გო­რი რე­აქ­ცია ჰქონ­დათ, როცა შენი რო­მა­ნის შე­სა­ხებ შე­ი­ტყვეს?

- ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი. ზრდას­რუ­ლი ადა­მი­ა­ნი ვარ და ახ­ლობ­ლე­ბი ჩემს შე­ხე­დუ­ლე­ბებს პა­ტივს სცე­მენ. რაც მთა­ვა­რია, ამ სე­რი­ო­ზუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბის კი­დევ უფრო გაღ­რმა­ვე­ბას არ ვა­პი­რებ, ეს ორი­ვემ კარ­გად ვი­ცით.

- ანუ გა­მო­რი­ცხავ, რომ თქვე­ნი ურ­თი­ერ­თო­ბა ოჯა­ხის შექ­მნით გაგ­რძელ­დეს?

- უბ­რა­ლოდ, რამ­დე­ნი­მე წელი ოჯა­ხის შექ­მნას არ ვა­პი­რებ, თო­რემ არას­დროს არა­ფერს გა­მოვ­რი­ცხავ. ადა­მი­ან­მა არ იცის, ხვალ ან ზეგ რა მოხ­დე­ბა...

- გი­ორ­გი, ბევ­რი თაყ­ვა­ნის­მცე­მე­ლი გყავს?

- ვერ ვი­ტყვი, ფანკლუ­ბი აქვთ გახ­სნი­ლი, თაყ­ვა­ნის­მცემ­ლე­ბი კარს მიმ­ტვრე­ვენ და ფან­ჯრებს მი­ლე­წა­ვენ ან "მი­პა­დი­ეზ­დე­ბენ"-მეთ­ქი, მაგ­რამ სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­გან სიყ­ვა­რულს ვგრძნობ, რაც ხში­რად, სუს­ტი სქე­სის წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბის­გან სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში მო­წე­რი­ლი სა­სიყ­ვა­რუ­ლო მე­სი­ჯე­ბით გა­მო­ი­ხა­ტე­ბა.

- სა­ჩუქ­რებს არ გი­ძღვნი­ან?

- შენ წარ­მო­იდ­გი­ნე - არა! ჰოდა, იცოდ­ნენ, რომ მათ­გან სა­ჩუქ­რებ­საც ველი (იცი­ნის)...

- რო­გორ ფიქ­რობ, გო­გო­ნებს შენ­ში გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად რა იზი­დავთ?

- ჩემი სი­მაღ­ლე, ბრგე ტანი, სექ­სუ­ა­ლუ­რი გა­მო­ხედ­ვა... შე­მომ­ხე­და­ვენ და იტყვი­ან, - აი, მთა კაცი მო­დი­სო! მოკ­ლედ, ჩემი ჰა­ბი­ტუ­სი მოს­წონთ!.. სე­რი­ო­ზუ­ლად კი, სი­მაღ­ლეს რა მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს? მთა­ვა­რია, კარ­გი ადა­მი­ა­ნი იყო...

- შენ­ზე მა­ღალ გო­გო­ნას­თან რო­მან­ტი­კუ­ლი ურ­თი­ერ­თო­ბა გქო­ნია?

- ვინც მომ­წონ­და, ყვე­ლა ჩემ­ზე მა­ღა­ლი იყო...

- მე­ქალ­თა­ნე ხარ?

- ჩემს ერთ-ერთ პერ­სო­ნაჟს, სე­რი­ა­ლი­დან - "გო­გო­ნა გა­რე­უბ­ნი­დან", რო­მე­ლიც გო­გო­ნებს ხელ­თათ­მა­ნე­ბი­ვით იც­ვლი­და, ნამ­დვი­ლად არ ვგა­ვარ. ერ­თგუ­ლი ადა­მი­ა­ნი ვარ...

- და­ბო­ლოს, რას ურ­ჩევ იმ ადა­მი­ა­ნებს, რომ­ლე­ბიც პა­ე­მან­ზე წას­ვლას აპი­რე­ბენ?

- პი­რა­დი გა­მოც­დი­ლე­ბის სა­ფუძ­ველ­ზე ვურ­ჩევ: ისე­თე­ბი იყა­ვით, რო­გო­რიც სი­ნამ­დვი­ლე­ში ხართ, არაფ­რის თქმის მო­გე­რი­დოთ და მერ­წმუ­ნეთ, ყვე­ლა­ფე­რი კარ­გად იქ­ნე­ბა.

ეთო ყორ­ღა­ნაშ­ვი­ლი

ჟურ­ნა­ლი "გზა"

(გა­მო­დის ხუთ­შა­ბა­თო­ბით)

გიორგი გაგლოევის სასიყვარულო თავგადასავლები

გიორგი გაგლოევის სასიყვარულო თავგადასავლები

მოზარდ მაყურებელთა თეატრის მსახიობი - გიორგი გაგლოევი პოპულარულ ტელესერიალში - "გოგონა გარეუბნიდან" მორიდებული, გოგონებთან ურთიერთობაში წარუმატებელი ზურიკოს როლით გამოჩნდა, შემდეგ კი მექალთანე ზურა ექიმად "გადაიქცა". ახლა გიორგი კომედიურ სერიალში - "შუა ქალაქში" თეკლათი მოხიბლული კახა უფროსის როლს ასრულებს... დავინტერესდით, თუ როგორი ადამიანია გიორგი გაგლოევი რეალურ ცხოვრებაში, როგორი ურთიერთობა აქვს თაყვანისმცემლებთან, რამდენად ხშირად იცვლის სიყვარულის ობიექტს და რით განსხვავდება სერიალში განსახიერებული პერსონაჟებისგან...

- ვერ ვიტყვი, რომ ბავშვობაში "ციდან ვარსკვლავებს ვწყვეტდი", მაგრამ მახსოვს, მოსწავლეობის პერიოდში რამდენიმე გოგონას ვუყვარდი. ისინი ჩემს საკლასო ოთახში მოდიოდნენ, ვითომ ცარცი უნდოდათ... სხვათა შორის, საჩუქრებსაც მიგზავნიდნენ. მახსოვს, ერთმა გოგონამ წერილი მომწერა, - ყველაზე მეტად რა გიყვარსო? მაშინ მინიატიურული "კარტი" ახალი გამოსული იყო. ჰოდა, მივწერე, რომ ეს "კარტი" და იმ დროს პოპულარული სუნამო მინდოდა. მეორე დღეს გოგონამ სურვილი ამისრულა.

- თავად გოგონა თუ მოგწონდა?

- ვერ მოგატყუებ - არ მომწონდა. უბრალოდ, მსიამოვნებდა, მას რომ მოვწონდი.

- საჩუქრების სანაცვლოდ არაფერს ითხოვდა?

- ძალიან ცელქი და მოუსვენარი ვიყავი. როგორც კი ლაპარაკის წამოწყებას დააპირებდა, რაღაცას ვიმიზეზებდი და გავრბოდი ან სიტყვას ბანზე ვუგდებდი. მაშინ სოციალური ქსელები არ იყო. ჰოდა, შესაბამისად, ჩემთან კონტაქტს გაკვეთილებს შორის არსებულ შუალედებში ახერხებდა; გაკვეთილების დამთავრების შემდეგ სკოლიდან თავქუდმოგლეჯილი გავრბოდი.

- გოგონების მიმართ ინტერესი როდის გაგიჩნდა?

- მეცხრე კლასში ვიყავი, პირველად რომ შემიყვარდა, მისგან კი გრძნობის პასუხად, სილის გარტყმა მივიღე. მიუხედავად ამისა, სულ მალე ჩვენ შორის კარგი ურთიერთობა ჩამოყალიბდა. ჩვენმა სიყვარულმა მთელ წელიწადს გასტანა.

- მისი გული როგორ მოიგე?

- იმ სილის გარტყმაში დიდი სიყვარული "იდო". ხომ იცი, ადრე სხვანაირი სიყვარული ვიცოდით (იცინის)...

- აგრესიით გამოხატული?

- არა. უბრალოდ, პატარები ვიყავით და მისთვის წარმოუდგენელი იყო, - როგორ შეიძლებოდა, პარალელურ კლასელს ჰყვარებოდა?! შემდეგ მოვლენები ეტაპობრივად განვითარდა: ერთმანეთს სკოლაში, შესვენებაზე ვხვდებოდით და ხან საკლასო ოთახში ვისხედით, ხან მეგობრის ოჯახში მივდიოდით...

- პირველი პაემანი გაიხსენე.

- სატრფოს პაემანი რომ დავუნიშნე, ზამთარი იყო. საერთოდ, მცივანა ვარ და სიცივეში ქუჩაში დგომა არ მიყვარს. მოგეხსენება, ქალებს დაგვიანება უყვართ, განსაკუთრებით - პაემანზე. მან ცივ და ქარიან ამინდში 15 წუთი მალოდინა.

- მერე, ღირდა ლოდინად?

- ღირდა რომელია! როცა მოვიდა, აღარც ქარი ქროდა, აღარც ციოდა, ცაზე ღრუბლებიც აღარ იყო; ის კი არა, მზე ანათებდა (იცინის)...

- ის დღე როგორ გაატარე?

- 10-12 წლის წინანდელ ამბავს გიყვები, მაშინ კი ქვეყანაში ხალხს თავის გატანა ძალზე უჭირდა... ჯიბეში ბევრი ფული არ მქონდა, გოგონა სადმე რომ დამეპატიჟებინა. ქუჩაში გავისეირნ-გამოვისეირნეთ, მესამე წრეზე კი მივხვდით, რომ ძალიან გვციოდა და სახლებში წავედით. ამჯერად, უკვე უბრალოდ ვუთხარი: იცი, მე შენ მიყვარხარ, ოღონდ - სილა აღარ გამარტყა-მეთქი. ბაგეზე მაკოცა... ერთი წლის მერე, ყოველგვარი ჩხუბის გარეშე დავშორდით; ასაკის მატებასთან ერთად მივხვდით, რომ ერთმანეთი ისე ძლიერ არ გვყვარებია, როგორც გვეგონა...

- სერიოზული გრძნობა როდის გეწვია?

- მას მერე, კარგა ხანს შეყვარებული არ მყოლია. მოწონებები, ფლირტები, ხანმოკლე ურთიერთობები მქონდა. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა უნივერსიტეტში განვაგრძე და მთლიანად პროფესიის დაუფლებაზე გადავერთე.

- ცოტა უფრო სერიოზული, არაბავშვური პაემანი გაიხსენე...

- მაშინ, ერთ-ერთ რომანტიკულ პაემანს გავიხსენებ: რამდენიმე წლის წინ ზღვაზე ვისვენებდი. იქ ერთ გოგონასთან ფლირტი გავაბი და რომანტიკული საღამო მოვუწყვე: პლაჟისგან გამოყოფილ ადგილას, ფანჩატურის მსგავს მყუდრო, ღია ბარში - თეთრი აფრებით და ვერანდით, პაემანი დავუნიშნე. ჩვენ უკან ტყე იყო, წინ - ზღვის ხედი, ბარი - პატარა სანთლებით განათებული, ფანჯრებზე - ლურჯი ფარდა, ბევრი პუფი... თავი სამოთხეში გეგონებოდა! მე და ის გოგონა ვისხედით, ვსაუბრობდით და მზის ჩასვლას ვუყურებდით მანამ, ვიდრე ორასივე სანთელი არ ჩაიწვა.

- საკურორტო რომანების უმრავლესობის მსგავსად, ეს ურთიერთობაც ხანმოკლე იყო?

- რა თქმა უნდა! ხანგრძლივი და სერიოზული ურთიერთობა არ გვქონია, მაგრამ ზღვისპირა ფლირტი ძალიან მხიბლავს...

- ამჟამად შეყვარებული ხარ?

- კი. ჩვენ თავდაპირველად ვმეგობრობდით, მაგრამ მერე ეს მეგობრობა სერიოზულ ურთიერთობაში გადაიზარდა. ერთად ფანტასტიკურად ვართ. ის ჩემზე 10 წლით უფროსი გახლავთ. მიმაჩნია, რომ თუკი ადამიანთან თავს კომფორტულად გრძნობ, ასაკობრივ ზღვარს მნიშვნელობა არ აქვს. მთავარია, შენს მეორე ნახევართან იდეალური, კარგი ურთიერთობა ჩამოგიყალიბდეს.

- ახლობლებს, ოჯახის წევრებს როგორი რეაქცია ჰქონდათ, როცა შენი რომანის შესახებ შეიტყვეს?

- ჩვეულებრივი. ზრდასრული ადამიანი ვარ და ახლობლები ჩემს შეხედულებებს პატივს სცემენ. რაც მთავარია, ამ სერიოზული ურთიერთობის კიდევ უფრო გაღრმავებას არ ვაპირებ, ეს ორივემ კარგად ვიცით.

- ანუ გამორიცხავ, რომ თქვენი ურთიერთობა ოჯახის შექმნით გაგრძელდეს?

- უბრალოდ, რამდენიმე წელი ოჯახის შექმნას არ ვაპირებ, თორემ არასდროს არაფერს გამოვრიცხავ. ადამიანმა არ იცის, ხვალ ან ზეგ რა მოხდება...

- გიორგი, ბევრი თაყვანისმცემელი გყავს?

- ვერ ვიტყვი, ფანკლუბი აქვთ გახსნილი, თაყვანისმცემლები კარს მიმტვრევენ და ფანჯრებს მილეწავენ ან "მიპადიეზდებენ"-მეთქი, მაგრამ საზოგადოებისგან სიყვარულს ვგრძნობ, რაც ხშირად, სუსტი სქესის წარმომადგენლებისგან სოციალურ ქსელში მოწერილი სასიყვარულო მესიჯებით გამოიხატება.

- საჩუქრებს არ გიძღვნიან?

- შენ წარმოიდგინე - არა! ჰოდა, იცოდნენ, რომ მათგან საჩუქრებსაც ველი (იცინის)...

- როგორ ფიქრობ, გოგონებს შენში განსაკუთრებულად რა იზიდავთ?

- ჩემი სიმაღლე, ბრგე ტანი, სექსუალური გამოხედვა... შემომხედავენ და იტყვიან, - აი, მთა კაცი მოდისო! მოკლედ, ჩემი ჰაბიტუსი მოსწონთ!.. სერიოზულად კი, სიმაღლეს რა მნიშვნელობა აქვს? მთავარია, კარგი ადამიანი იყო...

- შენზე მაღალ გოგონასთან რომანტიკული ურთიერთობა გქონია?

- ვინც მომწონდა, ყველა ჩემზე მაღალი იყო...

- მექალთანე ხარ?

- ჩემს ერთ-ერთ პერსონაჟს, სერიალიდან - "გოგონა გარეუბნიდან", რომელიც გოგონებს ხელთათმანებივით იცვლიდა, ნამდვილად არ ვგავარ. ერთგული ადამიანი ვარ...

- დაბოლოს, რას ურჩევ იმ ადამიანებს, რომლებიც პაემანზე წასვლას აპირებენ?

- პირადი გამოცდილების საფუძველზე ვურჩევ: ისეთები იყავით, როგორიც სინამდვილეში ხართ, არაფრის თქმის მოგერიდოთ და მერწმუნეთ, ყველაფერი კარგად იქნება.

ეთო ყორღანაშვილი

ჟურნალი ”გზა”

(გამოდის ხუთშაბათობით)

სალომე ჭაჭუა უცხოეთში მიემგზავრება - რომელი ქვეყნის "ცეკვავენ ვარსკვლავებში" გამოჩნდება მოცეკვავე

"სადაც არ უნდა ყოფილიყო, ყოველთვის სახლში ბრუნდებოდა... თბილისში..." - რას წერს გენიალურ კომპოზიტორზე ხელოვნებათმცოდნე

„თბილისური ჩუქურთმა“ - იმპრესიონისტი მხატვრის გამოფენა, რომელიც თბილისობას ეძღვნება