მეცნიერება
საზოგადოება
მსოფლიო

6

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ორშაბათი, მთვარის მეათე დღე დაიწყება 13:37-ზე, მთვარე ლომშია თამამად წამოიწყეთ ახალი საქმეები. კარგი დღეა უძრავი ქონების შესაძენად, ფინანსური საკითხების მოსაგვარებლად, ვაჭრობისთვის. ცუდი დღეა კამათისა და სასამართლო საქმეებისთვის. სწავლა და გამოცდების ჩაბარება გაგიადვილდებათ. მოაგვარეთ საოჯახო კონფლიქტები. კარგია ნათესავებთან შეხვედრა და საუბარი. კარგი დღეა უფროსთან შესახვედრად და ახალი პროექტების განსახილველად; საქმიანობის, სამსახურის შესაცვლელად. მოერიდეთ ფიზიკურ დატვირთვას; გულის გადაღლას, ოპერაციებსა გულსა და ზურგზე; შესაძლოა შეგაწუხოთ რადიკულიტმა. უმჯობესდება ფსიქოემოციური ფონი. ადამიანი უფრო ხალისიანი ხდება. კარგი დღეა ქორწინებისა და ნიშნობისათვის.
პოლიტიკა
კონფლიქტები
Faceამბები
სამართალი
მოზაიკა
სამხედრო
სპორტი
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
როგორ იწყებოდა "კვირის პალიტრის“ უნიკალური პროექტი - ამჯერად - "გზავნილს მომავალში" 3000-ზე მეტი ადამიანი მიიღებს
როგორ იწყებოდა "კვირის პალიტრის“ უნიკალური პროექტი - ამჯერად - "გზავნილს მომავალში" 3000-ზე მეტი ადამიანი მიიღებს

2025 წლის მარ­ტის და­სა­წყის­ში "კვი­რის პა­ლიტ­რის" პრო­ექ­ტის - "გზავ­ნი­ლი მო­მა­ვალ­ში" მო­რი­გი სკივ­რი გა­იხ­სნე­ბა. შე­გახ­სე­ნებთ, რომ ეს უნი­კა­ლუ­რი პრო­ექ­ტი 2000 წელს და­ი­წყო. სა­ქარ­თვე­ლოს თი­თო­ე­ულ მო­ქა­ლა­ქეს შე­ეძ­ლო წე­რი­ლი და­ე­წე­რა, რო­მელ­საც ად­რე­სა­ტი 5, 10, 25, 50 ან 100 წლის შემ­დეგ მი­ი­ღებ­და. შე­სა­ბა­მი­სად, ამ პრო­ექტს 25 წლის წინ უპ­რე­ცე­დენ­ტო აჟი­ო­ტა­ჟი მოჰ­ყვა... წე­რი­ლე­ბი მო­თავ­სდა სპე­ცი­ა­ლურ სკივ­რში და შე­სა­ნა­ხად ეროვ­ნულ არ­ქივს მი­ე­ბა­რა. სკივ­რი უკვე გა­იხ­სნა 2005 და 2010 წლებ­ში. 2025 წლის მარ­ტში ყვე­ლა­ნი ერ­თად სი­ხა­რუ­ლი­სა თუ გა­ო­ცე­ბის, ცრემ­ლი­სა და ღი­მი­ლის მოწ­მე ისევ გავ­ხდე­ბით. "თქვენს სა­ხელ­ზე წე­რი­ლია!" - წარ­მო­იდ­გი­ნეთ, რა გან­ცდა შე­იძ­ლე­ბა და­გე­უფ­ლოთ, რო­დე­საც გა­ზეთ­ში ამ შე­ტყო­ბი­ნე­ბის ქვეშ სრუ­ლი­ად მო­უ­ლოდ­ნე­ლად თქვენს გვარ-სა­ხელს ამო­ი­კი­თხავთ. სა­ნამ "სა­ი­დუმ­ლო" კონ­ვერტს ხე­ლით შე­ე­ხე­ბით, ფიქ­რი აგი­ტანთ, ვის შე­იძ­ლე­ბა გა­მო­ეგ­ზავ­ნა თქვენ­თვის წე­რი­ლი წარ­სუ­ლი­დან - მშობ­ლებს, ბე­ბია-ბა­ბუ­ებს, შვი­ლებს, საყ­ვა­რელ ადა­მი­ა­ნებს თუ სრუ­ლი­ად უც­ნო­ბებს. ვინ იცის, იქ­ნებ დღეს ზო­გი­ერ­თი ამ­ქვეყ­ნად აღარც არის... მაშ ასე, თქვენ გე­ლით გაყ­ვით­ლე­ბუ­ლი ფურ­ცლე­ბი წარ­სუ­ლი­დან მო­მა­ვალ­ში, ოთხკუ­თხა წე­რი­ლე­ბი, რომ­ლე­ბიც გახ­სნას ელო­დე­ბა, სით­ბოდ, სი­კე­თედ და სიყ­ვა­რუ­ლად რომ გად­მო­იღ­ვა­როს...ამ­ჯე­რად წე­რილს 3000-ზე მეტი ადა­მი­ა­ნი მი­ი­ღებს. წე­რი­ლე­ბის გამ­გზავნთა და ად­რე­სატ­თა ვი­ნა­ო­ბა გა­მოქ­ვეყ­ნდე­ბა გა­ზეთ­ში და ასე­ვე "კვი­რის პა­ლიტ­რის" ვებგ­ვერ­დზე - www.kvirispalitra.ge.

  • სხვა­დას­ხვა დროს გახ­სნი­ლი ცნო­ბი­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბის წე­რი­ლე­ბი

"ჩემი ად­რე­სა­ტი ახალ­გაზ­რდო­ბა იქ­ნე­ბა. მინ­და მათ მო­ვუ­წო­დო, რომ არ და­ი­ვი­წყონ ჩვე­ნი, ეროვ­ნუ­ლი ტრა­დი­ცი­ე­ბი, ნუ და­ი­ვი­წყე­ბენ, რომ უფ­როსს პა­ტი­ვი უნდა სცენ. კარ­გია, როცა ადა­მი­ა­ნებს ახ­სოვთ წი­ნაპ­რე­ბი და შთა­მო­მავ­ლებ­საც უტო­ვე­ბენ რა­ღა­ცას. თუმ­ცა თქვენს პრო­ექ­ტში "რა­ღა­ცას" კი არა, მთელ გე­ნე­ა­ლო­გი­ას უტო­ვებთ მო­მა­ვალ თა­ო­ბას. ეს დიდი საქ­მეა, თუკი ყვე­ლას ეცო­დი­ნე­ბა, ვინ იყო თა­ო­ბე­ბის მიღ­მა მისი წი­ნა­პა­რი და თა­ვა­დაც შე­უ­ნა­ხავს შვილ­თაშ­ვი­ლებს გე­ნე­ა­ლო­გი­ის შტოს. ასე რომ, შეგ­ვიძ­ლია ვთქვათ, მთე­ლი სა­ქარ­თვე­ლო იცო­ცხლებს", - აკა­დე­მი­კო­სი მა­რი­კა ლორ­თქი­ფა­ნი­ძე.

"რას მივ­წერ­დი ჩვენს შთა­მო­მავ­ლო­ბას XXI სა­უ­კუ­ნე­ში? ისევ და ისევ ქარ­თულ სიმ­ღე­რას გა­უფრ­თხილ­დნენ. ეს ხომ ფას­და­უ­დე­ბე­ლი გან­ძია, რომ­ლის მსგავ­სიც მსოფ­ლი­ო­ში არ მო­ი­პო­ვე­ბა. ჯვა­რი სწე­რია ჩვენს ქვე­ყა­ნას, 40-50 წლის შემ­დეგ სა­ქარ­თვე­ლო­ში ხალ­ხურ­მა სიმ­ღე­რამ თუ არ იარ­სე­ბა... ძლი­ე­რი თა­ო­ბა მო­დის. მო­მა­ვალ სა­უ­კუ­ნე­ში ალ­ბათ ბევ­რი სიძ­ნე­ლე გვე­ლის, მაგ­რამ უნდა გა­ვუძ­ლოთ და ჩვე­ნი მე­ო­ბა შე­ვი­ნარ­ჩუ­ნოთ", - ან­ზორ ერ­ქო­მა­იშ­ვი­ლი, ან­სამ­ბლ "რუს­თა­ვის" ხელ­მძღვა­ნე­ლი.

"მე ორი­ოდ სი­ტყვას გე­ტყვით. მინ­და იგი­ვე სი­ტყვე­ბი 30 წლის შემ­დეგ ჩემს შვი­ლიშ­ვი­ლებ­საც გა­დას­ცეთ: "ადა­მი­ა­ნი ბო­ლომ­დე უნდა და­ი­ხარ­ჯოს", - კი­ნო­რე­ჟი­სო­რი მე­რაბ კო­კო­ჩაშ­ვი­ლი.

"სკივ­რში არა რო­მე­ლი­მე პო­ლი­ტი­კუ­რი მოძ­რა­ო­ბის აზ­რია, სა­ქარ­თვე­ლოს წუ­ხი­ლი და სი­ხა­რუ­ლია. ძა­ლი­ან აღელ­ვე­ბუ­ლი ვარ, რომ ამ დიდი მოვ­ლე­ნის მოწ­მე გავ­ხდი", - გია არ­სე­ნიშ­ვი­ლი, 2000-2001 წლებ­ში სა­ხელ­მწი­ფო მი­ნის­ტრი.

  • მკი­თხველ­თა ბა­რა­თე­ბი

მკი­თხველ­მაც სიყ­ვა­რუ­ლით სავ­სე ბა­რა­თე­ბი გა­მოგ­ვიგ­ზავ­ნა: "მად­ლო­ბა, რომ ჩვენც მოგ­ვე­ცით სა­შუ­ა­ლე­ბა, დავ­ტო­ვოთ რა­ღა­ცა, რო­გორც სა­ბუ­თი იმი­სა, რომ გვი­ცხოვ­რია ამ ქვე­ყა­ნა­ზე" - შენ­გე­ლი, ყვა­რე­ლი;

"მინ­და მოჰ­ქონ­დეს ბევ­რი სა­თა­მა­შო, ყვე­ლა ბავ­შვს მი­უ­ლო­ცოს თოვ­ლის ბა­ბუ­ამ და მო­უ­ტა­ნოს სა­ჩუქ­რე­ბი"- ქრის­ტი­ნე, ქუ­თა­ი­სი;

"თქვენ­მა პრო­ექ­ტმა ბიბ­ლი­უ­რი ნოეს კი­დო­ბა­ნი მო­მა­გო­ნა. ამ თავ­ბრუ­დამ­ხვევ ქა­ოს­ში ჩვე­ნი­ვე ღა­ღა­დი­სი ნაკ­ლე­ბად გვეს­მის, იქ­ნებ სა­უ­კუ­ნის გა­და­ძა­ხი­ლი ძლი­ე­რი ექო­სა­ვით გავ­რცელ­დეს და ჩვე­ნი­ვე ცოდ­ვა აკი­დე­ბულ მო­მა­ვალ თა­ო­ბებს უფრო მკა­ფი­ოდ და ახ­ლე­ბუ­რად ჩა­ეს­მას... იქ­ნებ ასე უფრო იო­ლად მო­ძებ­ნოთ ჩვე­ნი სუ­ლი­ე­რე­ბის გა­დარ­ჩე­ნის გზა, გზა კი­დობ­ნი­დან... ზე­თის­ხი­ლის რტომ­დე. ვინ იცის?" - ია.

  • წე­რი­ლი მთა­ვარ რე­დაქ­ტორს 100 წლის შემ­დეგ

"კვი­რის პა­ლიტ­რის" აწ გარ­დაც­ვლი­ლი მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რი, ლალი გუნ­თა­იშ­ვი­ლი, რომ­ლის ძა­ლის­ხმე­ვი­თაც ეს პრო­ექ­ტი გან­ხორ­ცი­ელ­და, წერ­და: "კვი­რის პა­ლიტ­რის" ასი წლის შემ­დგომ მთა­ვარ რე­დაქ­ტორს რომ მივ­წე­რე, დღეგ­რძე­ლი მინ­და იყოს გა­ზე­თი, ისე, რამ­დენ წე­რილ­საც მივ­წერთ, იმ­დენ­ჯერ გავ­ხმი­ან­დე­ბით, იმ­დენ­ჯერ გაგ­ვიხ­სე­ნე­ბენ. არ შე­იძ­ლე­ბა, ჩვენ­მა მემ­კვიდ­რე­ებ­მა ერთხელ მა­ინც არ გად­მო­ი­ხე­დონ სწო­რედ ამ დღეგ­რძე­ლო­ბა­ში და არ მოგ­ვი­ძი­ონ მათი წი­ნაპ­რე­ბი... ეს ერის მთლი­ა­ნო­ბაა"...

*** ნუცა დუმ­ბა­ძე იმ­ხა­ნად გა­ზე­თის მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რის მო­ად­გი­ლე გახ­ლდათ, პრო­ექ­ტში აქ­ტი­უ­რად იყო ჩარ­თუ­ლი და წლე­ბის შემ­დეგ იმ პე­რი­ოდს ასე იხ­სე­ნებს:

ფოტო არ­ქი­ვი­დან: "კვი­რის პა­ლიტ­რის" მთა­ვა­რი რე­დაქ­ტო­რის ყო­ფი­ლი მო­ად­გი­ლე ნუცა დუმ­ბა­ძე მწე­რალ გიზო ნიშ­ნი­ა­ნი­ძეს­თან ერ­თად სკივ­რის გახ­სნი­სას

- ვი­ნა­ი­დან ორი სა­უ­კუ­ნის გა­სა­ყა­რი იყო, ახა­ლი სა­უ­კუ­ნე იწყე­ბო­და, იმ დროს ეს პრო­ექ­ტი სა­ინ­ტე­რე­სო და მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ნა­ბი­ჯი გახ­ლდათ... ინ­ტე­რე­სით ჩა­ვერ­თეთ...

ჩვე­ნი თა­ო­ბის­თვის ძა­ლი­ან ძვირ­ფა­სი იყო წე­რი­ლო­ბი­თი ურ­თი­ერ­თო­ბა. წე­რი­ლებ­თან და კონ­ვერ­ტებ­თან მეც გარ­კვე­უ­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა მქონ­და. წე­რი­ლებს ბე­ბი­ე­ბი, ბა­ბუა სულ მწერ­დნენ. ერთხელ ექ­სპე­დი­ცი­ა­ში მყოფს ბა­ბუ­ამ წე­რი­ლი გა­მო­მიგ­ზავ­ნა, ოღონდ, ის თვე-ნა­ხევ­რის შემ­დეგ სახ­ლში რომ დავ­ბრუნ­დი, მა­შინ მი­ვი­ღე. ფოს­ტის ბევ­რი ბე­ჭე­დი ერტყა და ეწე­რა, აბო­ნენტს ვერ მი­ვაკ­ვლი­ე­თო. სოფ­ლი­დან სო­ფელ­ში გა­დავ­დი­ო­დით და წე­რი­ლი რო­გორ მო­მაგ­ნებ­და?! უკან დაბ­რუ­ნე­ბულ­მა წე­რი­ლის შე­სა­ხებ ბა­ბუ­ას ვაც­ნო­ბე, მი­თხრა, არ გახ­სნა, შე­ი­ნა­ხე და გარ­კვე­უ­ლი დრო­ის შემ­დეგ, როცა გა­გი­ჭირ­დე­ბა ან ძა­ლი­ან მო­გე­ნატ­რე­ბი, ან შენს ცხოვ­რე­ბა­ში სა­სი­ხა­რუ­ლო ამ­ბა­ვი მოხ­დე­ბა, მა­შინ გახ­სე­ნიო... ბა­რა­თი 25 წლის შემ­დეგ გავ­ხსე­ნი. ისე­თი გან­ცდა მქონ­და, თით­ქოს გუ­შინ და­წე­რა. წა­ვი­კი­თხე და ცრემ­ლე­ბად და­ვიღ­ვა­რე. მერე როცა რა­ღაც მი­ჭირ­და, იმ წე­რილს ვკი­თხუ­ლობ­დი. ეს გა­მოც­დი­ლე­ბაც რომ მქონ­და, ამის გა­მოც სი­ხა­რუ­ლით შევ­ხვდი ამ პრო­ექტს...

პრო­ექ­ტზე მუ­შა­ო­ბა რომ და­ვი­წყეთ, გა­ზეთ­ში გან­ცხა­დე­ბა გა­მო­ვაქ­ვეყ­ნეთ და მკი­თხვე­ლი აქ­ტი­უ­რად ჩა­ერ­თო. რე­დაქ­ცი­ა­ში წე­რი­ლე­ბი გა­ნუ­წყვეტ­ლივ მოჰ­ქონ­დათ, კონ­ვერ­ტზე გა­მომ­გზავ­ნი­სა და ად­რე­სა­ტის სა­ხე­ლი, გვა­რი, მი­სა­მარ­თი ეწე­რა. ზოგი სი­ხა­რუ­ლით მორ­ბო­და, ჩქა­რობ­დნენ, უნ­დო­დათ მო­ეს­წროთ, თუმ­ცა იყო ისე­თი შემ­თხვე­ვე­ბიც, როცა ითხოვ­დნენ ჩაგ­დე­ბუ­ლი წე­რი­ლის ამო­ღე­ბა­საც... ემო­ცი­უ­რი იყო ის ყვე­ლა­ფე­რი, დიდ ძა­ლას გვაძ­ლევ­და... სკივ­რე­ბის გახ­სნის შემ­დე­გაც ვნერ­ვი­უ­ლობ­დით, წე­რი­ლებს მო­ა­კი­თხავ­დნენ თუ არა ად­რე­სა­ტე­ბი. მარ­თლაც სა­ო­ცა­რი ემო­ცი­აა, როცა ადა­მი­ა­ნე­ბი წარ­სუ­ლი­დან მო­მა­ვალ­ში ხმას ასე­თი ფორ­მით გაწ­ვდი­ან... ასე რომ, 2025 წლის მარ­ტში წარ­სუ­ლი­დან მო­წე­რი­ლი ბა­რა­თე­ბი, სკივ­რის გახ­სნის შემ­დეგ, რე­დაქ­ცი­ა­ში კვლა­ვაც ად­რე­სა­ტებს და­ე­ლო­დე­ბა.

ავტორი:

როგორ იწყებოდა "კვირის პალიტრის“ უნიკალური პროექტი - ამჯერად - "გზავნილს მომავალში" 3000-ზე მეტი ადამიანი მიიღებს

როგორ იწყებოდა "კვირის პალიტრის“ უნიკალური პროექტი - ამჯერად - "გზავნილს მომავალში" 3000-ზე მეტი ადამიანი მიიღებს

2025 წლის მარტის დასაწყისში "კვირის პალიტრის" პროექტის - "გზავნილი მომავალში" მორიგი სკივრი გაიხსნება. შეგახსენებთ, რომ ეს უნიკალური პროექტი 2000 წელს დაიწყო. საქართველოს თითოეულ მოქალაქეს შეეძლო წერილი დაეწერა, რომელსაც ადრესატი 5, 10, 25, 50 ან 100 წლის შემდეგ მიიღებდა. შესაბამისად, ამ პროექტს 25 წლის წინ უპრეცედენტო აჟიოტაჟი მოჰყვა... წერილები მოთავსდა სპეციალურ სკივრში და შესანახად ეროვნულ არქივს მიებარა. სკივრი უკვე გაიხსნა 2005 და 2010 წლებში. 2025 წლის მარტში ყველანი ერთად სიხარულისა თუ გაოცების, ცრემლისა და ღიმილის მოწმე ისევ გავხდებით. "თქვენს სახელზე წერილია!" - წარმოიდგინეთ, რა განცდა შეიძლება დაგეუფლოთ, როდესაც გაზეთში ამ შეტყობინების ქვეშ სრულიად მოულოდნელად თქვენს გვარ-სახელს ამოიკითხავთ. სანამ "საიდუმლო" კონვერტს ხელით შეეხებით, ფიქრი აგიტანთ, ვის შეიძლება გამოეგზავნა თქვენთვის წერილი წარსულიდან - მშობლებს, ბებია-ბაბუებს, შვილებს, საყვარელ ადამიანებს თუ სრულიად უცნობებს. ვინ იცის, იქნებ დღეს ზოგიერთი ამქვეყნად აღარც არის... მაშ ასე, თქვენ გელით გაყვითლებული ფურცლები წარსულიდან მომავალში, ოთხკუთხა წერილები, რომლებიც გახსნას ელოდება, სითბოდ, სიკეთედ და სიყვარულად რომ გადმოიღვაროს...ამჯერად წერილს 3000-ზე მეტი ადამიანი მიიღებს. წერილების გამგზავნთა და ადრესატთა ვინაობა გამოქვეყნდება გაზეთში და ასევე "კვირის პალიტრის" ვებგვერდზე - www.kvirispalitra.ge.

  • სხვადასხვა დროს გახსნილი ცნობილი ადამიანების წერილები

"ჩემი ადრესატი ახალგაზრდობა იქნება. მინდა მათ მოვუწოდო, რომ არ დაივიწყონ ჩვენი, ეროვნული ტრადიციები, ნუ დაივიწყებენ, რომ უფროსს პატივი უნდა სცენ. კარგია, როცა ადამიანებს ახსოვთ წინაპრები და შთამომავლებსაც უტოვებენ რაღაცას. თუმცა თქვენს პროექტში "რაღაცას" კი არა, მთელ გენეალოგიას უტოვებთ მომავალ თაობას. ეს დიდი საქმეა, თუკი ყველას ეცოდინება, ვინ იყო თაობების მიღმა მისი წინაპარი და თავადაც შეუნახავს შვილთაშვილებს გენეალოგიის შტოს. ასე რომ, შეგვიძლია ვთქვათ, მთელი საქართველო იცოცხლებს", - აკადემიკოსი მარიკა ლორთქიფანიძე.

"რას მივწერდი ჩვენს შთამომავლობას XXI საუკუნეში? ისევ და ისევ ქართულ სიმღერას გაუფრთხილდნენ. ეს ხომ ფასდაუდებელი განძია, რომლის მსგავსიც მსოფლიოში არ მოიპოვება. ჯვარი სწერია ჩვენს ქვეყანას, 40-50 წლის შემდეგ საქართველოში ხალხურმა სიმღერამ თუ არ იარსება... ძლიერი თაობა მოდის. მომავალ საუკუნეში ალბათ ბევრი სიძნელე გველის, მაგრამ უნდა გავუძლოთ და ჩვენი მეობა შევინარჩუნოთ", - ანზორ ერქომაიშვილი, ანსამბლ "რუსთავის" ხელმძღვანელი.

"მე ორიოდ სიტყვას გეტყვით. მინდა იგივე სიტყვები 30 წლის შემდეგ ჩემს შვილიშვილებსაც გადასცეთ: "ადამიანი ბოლომდე უნდა დაიხარჯოს", - კინორეჟისორი მერაბ კოკოჩაშვილი.

"სკივრში არა რომელიმე პოლიტიკური მოძრაობის აზრია, საქართველოს წუხილი და სიხარულია. ძალიან აღელვებული ვარ, რომ ამ დიდი მოვლენის მოწმე გავხდი", - გია არსენიშვილი, 2000-2001 წლებში სახელმწიფო მინისტრი.

  • მკითხველთა ბარათები

მკითხველმაც სიყვარულით სავსე ბარათები გამოგვიგზავნა: "მადლობა, რომ ჩვენც მოგვეცით საშუალება, დავტოვოთ რაღაცა, როგორც საბუთი იმისა, რომ გვიცხოვრია ამ ქვეყანაზე" - შენგელი, ყვარელი;

"მინდა მოჰქონდეს ბევრი სათამაშო, ყველა ბავშვს მიულოცოს თოვლის ბაბუამ და მოუტანოს საჩუქრები"- ქრისტინე, ქუთაისი;

"თქვენმა პროექტმა ბიბლიური ნოეს კიდობანი მომაგონა. ამ თავბრუდამხვევ ქაოსში ჩვენივე ღაღადისი ნაკლებად გვესმის, იქნებ საუკუნის გადაძახილი ძლიერი ექოსავით გავრცელდეს და ჩვენივე ცოდვა აკიდებულ მომავალ თაობებს უფრო მკაფიოდ და ახლებურად ჩაესმას... იქნებ ასე უფრო იოლად მოძებნოთ ჩვენი სულიერების გადარჩენის გზა, გზა კიდობნიდან... ზეთისხილის რტომდე. ვინ იცის?" - ია.

  • წერილი მთავარ რედაქტორს 100 წლის შემდეგ

"კვირის პალიტრის" აწ გარდაცვლილი მთავარი რედაქტორი, ლალი გუნთაიშვილი, რომლის ძალისხმევითაც ეს პროექტი განხორციელდა, წერდა: "კვირის პალიტრის" ასი წლის შემდგომ მთავარ რედაქტორს რომ მივწერე, დღეგრძელი მინდა იყოს გაზეთი, ისე, რამდენ წერილსაც მივწერთ, იმდენჯერ გავხმიანდებით, იმდენჯერ გაგვიხსენებენ. არ შეიძლება, ჩვენმა მემკვიდრეებმა ერთხელ მაინც არ გადმოიხედონ სწორედ ამ დღეგრძელობაში და არ მოგვიძიონ მათი წინაპრები... ეს ერის მთლიანობაა"...

*** ნუცა დუმბაძე იმხანად გაზეთის მთავარი რედაქტორის მოადგილე გახლდათ, პროექტში აქტიურად იყო ჩართული და წლების შემდეგ იმ პერიოდს ასე იხსენებს:

ფოტო არქივიდან: "კვირის პალიტრის" მთავარი რედაქტორის ყოფილი მოადგილე ნუცა დუმბაძე მწერალ გიზო ნიშნიანიძესთან ერთად სკივრის გახსნისას

- ვინაიდან ორი საუკუნის გასაყარი იყო, ახალი საუკუნე იწყებოდა, იმ დროს ეს პროექტი საინტერესო და მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გახლდათ... ინტერესით ჩავერთეთ...

ჩვენი თაობისთვის ძალიან ძვირფასი იყო წერილობითი ურთიერთობა. წერილებთან და კონვერტებთან მეც გარკვეული გამოცდილება მქონდა. წერილებს ბებიები, ბაბუა სულ მწერდნენ. ერთხელ ექსპედიციაში მყოფს ბაბუამ წერილი გამომიგზავნა, ოღონდ, ის თვე-ნახევრის შემდეგ სახლში რომ დავბრუნდი, მაშინ მივიღე. ფოსტის ბევრი ბეჭედი ერტყა და ეწერა, აბონენტს ვერ მივაკვლიეთო. სოფლიდან სოფელში გადავდიოდით და წერილი როგორ მომაგნებდა?! უკან დაბრუნებულმა წერილის შესახებ ბაბუას ვაცნობე, მითხრა, არ გახსნა, შეინახე და გარკვეული დროის შემდეგ, როცა გაგიჭირდება ან ძალიან მოგენატრები, ან შენს ცხოვრებაში სასიხარულო ამბავი მოხდება, მაშინ გახსენიო... ბარათი 25 წლის შემდეგ გავხსენი. ისეთი განცდა მქონდა, თითქოს გუშინ დაწერა. წავიკითხე და ცრემლებად დავიღვარე. მერე როცა რაღაც მიჭირდა, იმ წერილს ვკითხულობდი. ეს გამოცდილებაც რომ მქონდა, ამის გამოც სიხარულით შევხვდი ამ პროექტს...

პროექტზე მუშაობა რომ დავიწყეთ, გაზეთში განცხადება გამოვაქვეყნეთ და მკითხველი აქტიურად ჩაერთო. რედაქციაში წერილები განუწყვეტლივ მოჰქონდათ, კონვერტზე გამომგზავნისა და ადრესატის სახელი, გვარი, მისამართი ეწერა. ზოგი სიხარულით მორბოდა, ჩქარობდნენ, უნდოდათ მოესწროთ, თუმცა იყო ისეთი შემთხვევებიც, როცა ითხოვდნენ ჩაგდებული წერილის ამოღებასაც... ემოციური იყო ის ყველაფერი, დიდ ძალას გვაძლევდა... სკივრების გახსნის შემდეგაც ვნერვიულობდით, წერილებს მოაკითხავდნენ თუ არა ადრესატები. მართლაც საოცარი ემოციაა, როცა ადამიანები წარსულიდან მომავალში ხმას ასეთი ფორმით გაწვდიან... ასე რომ, 2025 წლის მარტში წარსულიდან მოწერილი ბარათები, სკივრის გახსნის შემდეგ, რედაქციაში კვლავაც ადრესატებს დაელოდება.