მეცნიერება
საზოგადოება
მსოფლიო

6

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ორშაბათი, მთვარის მეათე დღე დაიწყება 13:37-ზე, მთვარე ლომშია თამამად წამოიწყეთ ახალი საქმეები. კარგი დღეა უძრავი ქონების შესაძენად, ფინანსური საკითხების მოსაგვარებლად, ვაჭრობისთვის. ცუდი დღეა კამათისა და სასამართლო საქმეებისთვის. სწავლა და გამოცდების ჩაბარება გაგიადვილდებათ. მოაგვარეთ საოჯახო კონფლიქტები. კარგია ნათესავებთან შეხვედრა და საუბარი. კარგი დღეა უფროსთან შესახვედრად და ახალი პროექტების განსახილველად; საქმიანობის, სამსახურის შესაცვლელად. მოერიდეთ ფიზიკურ დატვირთვას; გულის გადაღლას, ოპერაციებსა გულსა და ზურგზე; შესაძლოა შეგაწუხოთ რადიკულიტმა. უმჯობესდება ფსიქოემოციური ფონი. ადამიანი უფრო ხალისიანი ხდება. კარგი დღეა ქორწინებისა და ნიშნობისათვის.
პოლიტიკა
კონფლიქტები
Faceამბები
სამართალი
მოზაიკა
სამხედრო
სპორტი
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"დასასვენებლად წავედი ზღვაზე და გავიცანი ადამიანი, რომელმაც შემომთავაზა მასთან ცხოვრება... ეს ზღაპარი უკვე 23 წელია გრძელდება" - მკაცრი კომენდანტის ცხოვრებისეული იმიჯი
"დასასვენებლად წავედი ზღვაზე და გავიცანი ადამიანი, რომელმაც შემომთავაზა მასთან ცხოვრება... ეს ზღაპარი უკვე 23 წელია გრძელდება" - მკაცრი კომენდანტის ცხოვრებისეული იმიჯი

ნანა ბუ­თხუ­ზი ვასო აბა­ში­ძის სა­ხე­ლო­ბის მუ­სი­კი­სა და დრა­მის თე­ატ­რის მსა­ხი­ო­ბია, რო­მე­ლიც მა­ყუ­რე­ბელს გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლად და­ა­მახ­სოვ­რდა და შე­უყ­ვარ­და "ჩემი ცო­ლის და­ქა­ლებ­ში" გან­სა­ხი­ე­რე­ბუ­ლი კო­მენ­დანტ მე­რის რო­ლით. ნანა თა­ვი­სი ცხოვ­რე­ბის სხვა­დას­ხვა ეტაპ­ზე სა­უბ­რობს.

- პრინ­ცი­პე­ბი, რომ­ლი­თაც გა­ი­ზარ­დეთ და ცხოვ­რობთ...

- ვე­ღარ გა­ვი­გე, რა პრინ­ცი­პე­ბით უნდა იცხოვ­რო ადა­მი­ან­მა. სხვა დრო­ში აღ­მოვ­ჩნდი და რაც წარ­სულ­ში მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი მე­გო­ნა, ახლა სულ სხვა მნიშ­ვნე­ლო­ბა შე­ი­ძი­ნა. ყვე­ლა­ფე­რი შე­იც­ვა­ლა, ვე­ღარ გა­ვი­გე, რა არის კარ­გი და რა ცუდი.

- რას უკავ­ში­რებთ ამ ფე­რის­ცვა­ლე­ბას?

- პან­დე­მი­ი­დან მო­ყო­ლე­ბუ­ლი, დე­და­მი­წა­ზე ყვე­ლა­ფე­რი რა­დი­კა­ლუ­რად იც­ვლე­ბა. არ ვი­ცით, რო­გორ გავ­ზარ­დოთ შვი­ლე­ბი... მგო­ნია, პა­ტი­ო­სან ადა­მი­ა­ნად ვზრდი, მაგ­რამ იმა­საც ვფიქ­რობ, რომ ცოტა სხვა რა­ღა­ცე­ბიც უნდა ვას­წავ­ლო, რაც ჩემი ბავ­შვო­ბის დროს მი­უ­ღე­ბე­ლი იყო. სულ სხვა ფა­სე­უ­ლო­ბე­ბია, სხვა მო­თხოვ­ნე­ბი, სულ სხვა გა­მოწ­ვე­ვე­ბის წი­ნა­შე ვართ. რა­ღაც ახა­ლი იქ­მნე­ბა და ჩვენც ახ­ლე­ბუ­რად უნდა და­ვი­წყოთ ცხოვ­რე­ბა. ამი­ტომ პრინ­ცი­პებ­ზე რა მო­გახ­სე­ნოთ, ერ­თა­დერ­თი ის ვიცი, რომ ცუდი ადა­მი­ა­ნი არ უნდა ვიყო. მოკ­ლედ, ბევრ რა­ღა­ცა­ზე დავ­ფიქ­რდი და ბო­ლოს აღ­მო­ვა­ჩი­ნე, რომ დუ­მი­ლი უდი­დე­სი სიბ­რძნე და ნამ­დვი­ლი ხე­ლოვ­ნე­ბაა.

- ყვე­ლა­ზე ნა­თე­ლი მო­გო­ნე­ბა, როცა მშობ­ლებ­ზე ფიქ­რს იწყებთ...

- დედა დღე­საც მყავს და მას­თან ისევ პა­ტა­რა გოგო ვარ. მამა აღარ მყავს და მას­თან ერ­თად თით­ქოს ჩემი ნა­ხე­ვა­რი ნა­წი­ლი წა­ვი­და. დე­დი­სერ­თა ვარ, გა­ნე­ბივ­რე­ბუ­ლი, თა­ვი­სუფ­ლე­ბა­მო­ნი­ჭე­ბუ­ლი. ჩემს აზრს ყო­ველ­თვის ით­ვა­ლის­წი­ნებ­დნენ, თა­ვი­სუ­ფალ არ­ჩე­ვანს მაძ­ლევ­დნენ. ჩემი მშობ­ლე­ბი ჩემს მა­გივ­რად არ წყვეტ­დნენ ჩემს მო­მა­ვალს.

- თქვე­ნი ყვე­ლა­ზე მძაფ­რი მო­გო­ნე­ბა...

- 9 აპ­რი­ლი. ჩემი მშობ­ლე­ბი ჩარ­თუ­ლი იყ­ვნენ ამ პრო­ცეს­ში. მე­რაბ კოს­ტა­ვა­სა და ზვი­ად გამ­სა­ხურ­დი­ას ხმა მახ­სოვს... 9 აპ­რილს დედა და მამა რომ წა­ვიდ­ნენ, ბე­ბი­ას­თან დამ­ტო­ვეს. სულ სხვა­ნა­ი­რი ღამე იყო, მო­ლო­დი­ნით სავ­სე. მერე რაც მოხ­და, ყვე­ლამ ვი­ცით...

- ღა­მით იქ იყ­ვნენ მშობ­ლე­ბი?

- ბეწ­ვზე გა­დარ­ჩნენ. რუს­თა­ვე­ლის კი­ნო­თე­ატ­რის კარი გახ­სნეს და იქ შე­უშ­ვეს...

- პრო­ფე­სი­უ­ლი არ­ჩე­ვა­ნი რო­გორ გა­ა­კე­თეთ?

- მუ­სი­კა მიყ­ვარ­და. ფორ­ტე­პი­ა­ნოს ვსწავ­ლობ­დი. მქონ­და კონ­ცერ­ტე­ბი, მაგ­რამ ეს საქ­მე დიდ შრო­მას­თა­ნაა და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი, რაც მე­ზა­რე­ბო­და. ეს შე­მა­ტყვეს მშობ­ლებ­მა და მეც პირ­და­პირ ვუ­თხა­რი, არ მინ­და-მეთ­ქი. მა­შინ რა გინ­დაო, ბა­ლე­ტი-მეთ­ქი.

- ოჯა­ხურ არ­ჩე­ვან­ზეც მი­ამ­ბეთ...

- ეს არის პა­ტა­რა ზღა­პა­რი, რო­მე­ლიც და­უ­გეგ­მა­ვად და­ი­წყო. და­სას­ვე­ნებ­ლად წა­ვე­დი ზღვა­ზე და გა­ვი­ცა­ნი ადა­მი­ა­ნი, რო­მელ­მაც შე­მომ­თა­ვა­ზა მას­თან ერ­თად ცხოვ­რე­ბა. მეც დავ­თან­ხმდი. ეს სი­ტყვე­ბით რო­გორ უნდა ავ­ხსნა, არ ვიცი - და­ვი­ნა­ხე, და­მი­ნა­ხა და ერ­თმა­ნე­თი ვი­ცა­ნით. ეს ზღა­პა­რი უკვე 23 წე­ლია გრძელ­დე­ბა.

- ოღონდ ახა­ლი პერ­სო­ნა­ჟე­ბი შე­მო­ვიდ­ნენ ამ ზღა­პარ­ში - შვი­ლე­ბი.

- კი, რა თქმა უნდა. ჩვენ ძა­ლი­ან დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი ოჯა­ხი ვართ, რა­ღა­ცებს ვუ­თან­ხმებთ ერ­თმა­ნეთს, არა­ვინ არა­ვის არა­ფერს ავალ­დე­ბუ­ლებს, ჩვენ-ჩვენს წილ პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას ვგრძნობთ და ვცდი­ლობთ ამ პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბე­ბით ვი­ა­როთ...წა­ი­კი­თხეთ სრუ­ლად

მკითხველის კომენტარები / 2 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
))))
8

მწარე ნაცი. ხაბეს მაგრად ჩასჭიდე ხელი, კეზერას მზემ, სხვა ვარიანტი არა გაქვს 

ავტორი:

"დასასვენებლად წავედი ზღვაზე და გავიცანი ადამიანი, რომელმაც შემომთავაზა მასთან ცხოვრება... ეს ზღაპარი უკვე 23 წელია გრძელდება" - მკაცრი კომენდანტის ცხოვრებისეული იმიჯი

"დასასვენებლად წავედი ზღვაზე და გავიცანი ადამიანი, რომელმაც შემომთავაზა მასთან ცხოვრება... ეს ზღაპარი უკვე 23 წელია გრძელდება" - მკაცრი კომენდანტის ცხოვრებისეული იმიჯი

ნანა ბუთხუზი ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკისა და დრამის თეატრის მსახიობია, რომელიც მაყურებელს განსაკუთრებულად დაამახსოვრდა და შეუყვარდა "ჩემი ცოლის დაქალებში" განსახიერებული კომენდანტ მერის როლით. ნანა თავისი ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე საუბრობს.

- პრინციპები, რომლითაც გაიზარდეთ და ცხოვრობთ...

- ვეღარ გავიგე, რა პრინციპებით უნდა იცხოვრო ადამიანმა. სხვა დროში აღმოვჩნდი და რაც წარსულში მნიშვნელოვანი მეგონა, ახლა სულ სხვა მნიშვნელობა შეიძინა. ყველაფერი შეიცვალა, ვეღარ გავიგე, რა არის კარგი და რა ცუდი.

- რას უკავშირებთ ამ ფერისცვალებას?

- პანდემიიდან მოყოლებული, დედამიწაზე ყველაფერი რადიკალურად იცვლება. არ ვიცით, როგორ გავზარდოთ შვილები... მგონია, პატიოსან ადამიანად ვზრდი, მაგრამ იმასაც ვფიქრობ, რომ ცოტა სხვა რაღაცებიც უნდა ვასწავლო, რაც ჩემი ბავშვობის დროს მიუღებელი იყო. სულ სხვა ფასეულობებია, სხვა მოთხოვნები, სულ სხვა გამოწვევების წინაშე ვართ. რაღაც ახალი იქმნება და ჩვენც ახლებურად უნდა დავიწყოთ ცხოვრება. ამიტომ პრინციპებზე რა მოგახსენოთ, ერთადერთი ის ვიცი, რომ ცუდი ადამიანი არ უნდა ვიყო. მოკლედ, ბევრ რაღაცაზე დავფიქრდი და ბოლოს აღმოვაჩინე, რომ დუმილი უდიდესი სიბრძნე და ნამდვილი ხელოვნებაა.

- ყველაზე ნათელი მოგონება, როცა მშობლებზე ფიქრს იწყებთ...

- დედა დღესაც მყავს და მასთან ისევ პატარა გოგო ვარ. მამა აღარ მყავს და მასთან ერთად თითქოს ჩემი ნახევარი ნაწილი წავიდა. დედისერთა ვარ, განებივრებული, თავისუფლებამონიჭებული. ჩემს აზრს ყოველთვის ითვალისწინებდნენ, თავისუფალ არჩევანს მაძლევდნენ. ჩემი მშობლები ჩემს მაგივრად არ წყვეტდნენ ჩემს მომავალს.

- თქვენი ყველაზე მძაფრი მოგონება...

- 9 აპრილი. ჩემი მშობლები ჩართული იყვნენ ამ პროცესში. მერაბ კოსტავასა და ზვიად გამსახურდიას ხმა მახსოვს... 9 აპრილს დედა და მამა რომ წავიდნენ, ბებიასთან დამტოვეს. სულ სხვანაირი ღამე იყო, მოლოდინით სავსე. მერე რაც მოხდა, ყველამ ვიცით...

- ღამით იქ იყვნენ მშობლები?

- ბეწვზე გადარჩნენ. რუსთაველის კინოთეატრის კარი გახსნეს და იქ შეუშვეს...

- პროფესიული არჩევანი როგორ გააკეთეთ?

- მუსიკა მიყვარდა. ფორტეპიანოს ვსწავლობდი. მქონდა კონცერტები, მაგრამ ეს საქმე დიდ შრომასთანაა დაკავშირებული, რაც მეზარებოდა. ეს შემატყვეს მშობლებმა და მეც პირდაპირ ვუთხარი, არ მინდა-მეთქი. მაშინ რა გინდაო, ბალეტი-მეთქი.

- ოჯახურ არჩევანზეც მიამბეთ...

- ეს არის პატარა ზღაპარი, რომელიც დაუგეგმავად დაიწყო. დასასვენებლად წავედი ზღვაზე და გავიცანი ადამიანი, რომელმაც შემომთავაზა მასთან ერთად ცხოვრება. მეც დავთანხმდი. ეს სიტყვებით როგორ უნდა ავხსნა, არ ვიცი - დავინახე, დამინახა და ერთმანეთი ვიცანით. ეს ზღაპარი უკვე 23 წელია გრძელდება.

- ოღონდ ახალი პერსონაჟები შემოვიდნენ ამ ზღაპარში - შვილები.

- კი, რა თქმა უნდა. ჩვენ ძალიან დემოკრატიული ოჯახი ვართ, რაღაცებს ვუთანხმებთ ერთმანეთს, არავინ არავის არაფერს ავალდებულებს, ჩვენ-ჩვენს წილ პასუხისმგებლობას ვგრძნობთ და ვცდილობთ ამ პასუხისმგებლობებით ვიაროთ...წაიკითხეთ სრულად