საზოგადოება
მსოფლიო

4

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

პარასკევი, მთვარის მეშვიდე დღე დაიწყება 09:24-ზე, მთვარე კირჩხიბში გადავა 02:51-ზე ისეთი საქმეები წამოიწყეთ, რომლებსაც დღესვე დაასრულებთ და სხვა დროისთვის არ გადადებთ. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დროისთვის გადადეთ. ფინანსური ოპერაციების დაგეგმვასა და უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვას არ გირჩევთ. კარგი დღეა მსხვილი საყიდლებისთვის; შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად. უფროსთან და თანამდებობის პირებთან ნებისმიერ საქმეს მარტივად მოაგვარებთ. კარგი დღეა ფიზიკური ვარჯიშებისა და საოჯახო საქმეების შესასრულებლად. ზომიერება გმართებთ საკვებსა და სასმელში. კარგია ორგანიზმის გაწმენდა მარილებისა და წიდებისაგან. ნუ მიირთმევთ მძიმე საკვებს.
სამართალი
კულტურა/შოუბიზნესი
მეცნიერება
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"არასოდეს ისვენებდა, ერთ-ერთი "შვებულების" დროს საძინებლიდან ნოდოს კისკისი მომესმა" - ნოდარ ხადურის ქალიშვილის ემოციური პოსტი მამაზე
"არასოდეს ისვენებდა, ერთ-ერთი "შვებულების" დროს საძინებლიდან ნოდოს კისკისი მომესმა" - ნოდარ ხადურის ქალიშვილის ემოციური პოსტი მამაზე

ფი­ნანსთა მი­ნის­ტრი, სა­ქარ­თვე­ლოს კონ­კუ­რენ­ცი­ის სა­ა­გენ­ტოს თავ­მჯდო­მა­რე ნო­დარ ხა­დუ­რი გა­სუ­ლი წლის სექ­ტემ­ბერ­ში გარ­და­იც­ვა­ლა. არ­სე­ბუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცი­ით, გარ­დაც­ვა­ლე­ბის მი­ზე­ზი გუ­ლის შე­ტე­ვა გახ­და.

ექსმი­ნის­ტრი დღეს 50 წლის გახ­დე­ბო­და. აღ­ნიშ­ნულ­თან და­კავ­ში­რე­ბით ხა­დუ­რის ქა­ლიშ­ვი­ლი მა­რი­ამ ხა­დუ­რი სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში ემო­ცი­ურ პოსტს აქ­ვეყ­ნებს:

"5 სა­ა­თი­ა­ნი მგზავ­რო­ბა სრუ­ლად საკ­მა­რი­სია ძვე­ლი ფო­ტო­ე­ბის და დო­კუ­მენ­ტე­ბის და­სათ­ვა­ლი­ე­რებ­ლად. წერა მიყ­ვარს და ყო­ველ­თვის ვცდი­ლობ თა­ვი­სუ­ფა­ლი დრო­ის შემ­თხვე­ვა­ში პა­ტა­რა ჩა­ნა­ხა­ტე­ბი ვა­კე­თო. ძი­რი­თა­დად ნო­დოს­თან გა­ტა­რე­ბულ იმ უნი­კა­ლურ 14 წელ­ზე ვწერ; მეხ­სი­ე­რე­ბას ხში­რად ვა­წუ­ხებ და მო­გო­ნე­ბე­ბის სი­ტყვე­ბად ქცე­ვას ვა­ი­ძუ­ლებ. ინ­ფორ­მა­ცი­ის და მო­გო­ნე­ბე­ბის და­ვი­წყე­ბის შიში მაქვს. მე­ში­ნია ერთ დღეს გაღ­ვი­ძე­ბის და იმის გა­ა­ნა­ლი­ზე­ბის, რომ ბევ­რი რამ აღარ მახ­სოვს. შე­სა­ბა­მი­სად ამ ში­შის და­მარ­ცხე­ბის სა­უ­კე­თე­სო გა­მო­სა­ვა­ლი სწო­რედ ჩემი ზე­მოთ ხსე­ნე­ბუ­ლი ქმე­დე­ბა მგო­ნია.

მოკ­ლედ, ვათ­ვა­ლი­ე­რებ­დი ძველ ჩა­ნა­წე­რებს და თით­ქმის და­ვი­წყე­ბუ­ლი დო­კუ­მენ­ტი ვი­პო­ვე:

“მამა სულ კი­თხუ­ლობ­და. თა­ვი­სუ­ფალ დროს ან კი­თხუ­ლობ­და, ან­დაც შე­მეც­ნე­ბით გა­და­ცე­მებს უყუ­რებ­და და ასე “ირ­თობ­და” თავს. უხა­რო­და მო­ნა­წი­ლე­ებს, რომ ას­წრდებ­და დას­მულ შე­კი­თხვებ­ზე პა­სუ­ხის გა­ცე­მას და ან­თე­ბუ­ლი თვა­ლე­ბით იღი­მო­და ხოლ­მე. (*ნე­ტავ წა­მით მა­ინც და­მა­ნა­ხა მისი ოდ­ნავ ნა­მი­ა­ნი, ან­თე­ბუ­ლი და ფა­რუ­ლი სევ­დით გაჟ­ღენ­თი­ლი თვა­ლე­ბი*)

კუთ­ვნილ შვე­ბუ­ლე­ბას წე­ლი­წად­ში ერთხელ იყე­ნებ­და, ისიც მაქ­სი­მუმ ერთი კვი­რით. ამ დრო­ის გან­მავ­ლო­ბა­ში, არ მახ­სოვს ოდეს­მე სა­მუ­შაო რე­ჟი­მი მი­ე­ტო­ვე­ბი­ნა; არას­დროს ის­ვე­ნებ­და. ერთ-ერთი ასე­თი “შვე­ბუ­ლე­ბის” დროს, სა­წოლ­ზე იწვა და ჟიულ ვერ­ნის “ყი­ნუ­ლის სფინ­ქსს” კი­თხუ­ლობ­და. მე მი­სა­ღებ ოთახ­ში ვი­ჯე­ქი, რო­დე­საც სა­ძი­ნებ­ლი­დან ნო­დოს ჩვე­უ­ლი კის­კი­სი მო­მეს­მა. გა­მიკ­ვირ­და, ასეთ სე­რი­ო­ზულ ნა­წარ­მო­ებ­ში რაზე გა­ე­ცი­ნა-თქო და გა­დავ­წყვი­ტე მე­კი­თხა. შე­ვე­დი თუ არა შე­მომ­ხე­და და ღი­მი­ლით მი­თხრა: “თით­ქმის და­ვას­რუ­ლე, მე კი ახლა გა­ვი­ზა­რე, რომ ეს წიგ­ნი წა­კი­თხუ­ლი მაქ­ვსო.” ერ­თად დიდ­ხანს ვი­ცი­ნეთ.”

რო­გორ მწყინს ნო­დოს მო­ნატ­რე­ბუ­ლი კის­კი­სის სი­ტყვე­ბად ქცე­ვას, რომ ვერ ვა­ხერ­ხებ.

თით­ქმის ცა­რი­ე­ლი მა­ტა­რებ­ლის ვა­გო­ნი საკ­მა­ოდ ნოს­ტალ­გი­უ­რია. ბევ­რს ფიქ­რობ, სრუ­ლად უცხო ადა­მი­ა­ნე­ბის სა­ხე­ზე მათი გან­წყო­ბის ამო­კი­თხვას ცდი­ლობ (უმე­ტე­სო­ბას სევ­დი­ა­ნი მზე­რა აქვს, ადა­მი­ა­ნუ­რად სევ­დი­ა­ნი) , ფან­ჯა­რა­ში იყუ­რე­ბი და აკ­ვირ­დე­ბი გარ­შე­მო მიმ­დი­ნა­რე მოვ­ლე­ნებს;“ა პუნ­ქტი­დან” - “ბ პუნ­ქტამ­დე”. ოთხკუ­თხედ ფან­ჯა­რა­ში ნა­ხა­ტე­ბი ისა­ხე­ბა, ფო­ტო­ა­პა­რა­ტის ფი­რი­ვით. მა­ტა­რე­ბე­ლი მიქ­რის, ის­წრაფ­ვის და­ნიშ­ნუ­ლე­ბის პუნ­ქტის­კენ. მი­უ­ხე­და­ვად ამი­სა, გა­რეთ არა­ფე­რი იც­ვლე­ბა. შემ­დე­გი მა­ტა­რე­ბე­ლიც ამ გზას გა­ივ­ლის, იმ “ნა­ხა­ტებს” და­ი­ნა­ხავს ჩემს ად­გი­ლას მჯდო­მი მგზავ­რი, რა­საც მე ვუ­ყუ­რებ; ისევ “ა პუნ­ქტი­დან” - “ბ პუნ­ქტამ­დე” და კვლავ გა­აგ­რძე­ლებს ასე სი­ა­რულს, სა­ნამ ამის შე­საძ­ლებ­ლო­ბა ექ­ნე­ბა. ბო­ლოს და­იღ­ლე­ბა, დაძ­ველ­დე­ბა და უკა­ნას­კნე­ლი რე­ი­სის შეს­რუ­ლე­ბის შემ­დეგ ამა­ყად მი­ი­ძი­ნებს.

ადა­მი­ა­ნე­ბიც მა­ტა­რებ­ლე­ბი ვართ. ვის­წრაფ­ვით და­ნიშ­ნუ­ლე­ბის პუნ­ქტის­კენ და ვაკ­ვირ­დე­ბით ფან­ჯრე­ბი­დან “ნა­ხა­ტებს”... სა­ბო­ლო­ოდ წუ­თი­სო­ფელ­ში მოგ­ზა­უ­რო­ბა სრულ­დე­ბა, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა გვინ­და ეს, თუ არა (ხში­რად და­ნიშ­ნუ­ლე­ბის პუნ­ქტის მი­უღ­წევ­ლად) და ვი­ძი­ნებთ.

29 აგ­ვის­ტოს ჩემი ყვე­ლა­ზე ტკბი­ლი ტკი­ვი­ლის და­ბა­დე­ბის დღეა.ჩემი ნოდო დღეს 50 წლის გახ­დე­ბო­და" - წერს მა­რი­ამ ხა­დუ­რი.

მკითხველის კომენტარები / 14 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
ასეთია ცხოვრება
6

ნოდარ ხადური, კაცი, რომელიც დააკლდა სამყაროს. ნათელი მის ხსოვნას.

ტოტო
13

ახალგაზრდა კაცი,რომ ასე ადრეულად წავა ძალიან სამწუხაროა.შვილიც,რომ იხსენებს ესეც ძალიან სასიამოვნოა,მაგრამ ასეთი დიდი ეკონომისტების ხელში ასეთი გაღატაკებული მოსახლეობა, რა უბედურებაა ?

ავტორი:

"არასოდეს ისვენებდა, ერთ-ერთი "შვებულების" დროს საძინებლიდან ნოდოს კისკისი მომესმა" - ნოდარ ხადურის ქალიშვილის ემოციური პოსტი მამაზე

"არასოდეს ისვენებდა, ერთ-ერთი "შვებულების" დროს საძინებლიდან ნოდოს კისკისი მომესმა" - ნოდარ ხადურის ქალიშვილის ემოციური პოსტი მამაზე

ფინანსთა მინისტრი, საქართველოს კონკურენციის სააგენტოს თავმჯდომარე ნოდარ ხადური გასული წლის სექტემბერში გარდაიცვალა. არსებული ინფორმაციით, გარდაცვალების მიზეზი გულის შეტევა გახდა.

ექსმინისტრი დღეს 50 წლის გახდებოდა. აღნიშნულთან დაკავშირებით ხადურის ქალიშვილი მარიამ ხადური სოციალურ ქსელში ემოციურ პოსტს აქვეყნებს:

"5 საათიანი მგზავრობა სრულად საკმარისია ძველი ფოტოების და დოკუმენტების დასათვალიერებლად. წერა მიყვარს და ყოველთვის ვცდილობ თავისუფალი დროის შემთხვევაში პატარა ჩანახატები ვაკეთო. ძირითადად ნოდოსთან გატარებულ იმ უნიკალურ 14 წელზე ვწერ; მეხსიერებას ხშირად ვაწუხებ და მოგონებების სიტყვებად ქცევას ვაიძულებ. ინფორმაციის და მოგონებების დავიწყების შიში მაქვს. მეშინია ერთ დღეს გაღვიძების და იმის გაანალიზების, რომ ბევრი რამ აღარ მახსოვს. შესაბამისად ამ შიშის დამარცხების საუკეთესო გამოსავალი სწორედ ჩემი ზემოთ ხსენებული ქმედება მგონია.

მოკლედ, ვათვალიერებდი ძველ ჩანაწერებს და თითქმის დავიწყებული დოკუმენტი ვიპოვე:

“მამა სულ კითხულობდა. თავისუფალ დროს ან კითხულობდა, ანდაც შემეცნებით გადაცემებს უყურებდა და ასე “ირთობდა” თავს. უხაროდა მონაწილეებს, რომ ასწრდებდა დასმულ შეკითხვებზე პასუხის გაცემას და ანთებული თვალებით იღიმოდა ხოლმე. (*ნეტავ წამით მაინც დამანახა მისი ოდნავ ნამიანი, ანთებული და ფარული სევდით გაჟღენთილი თვალები*)

კუთვნილ შვებულებას წელიწადში ერთხელ იყენებდა, ისიც მაქსიმუმ ერთი კვირით. ამ დროის განმავლობაში, არ მახსოვს ოდესმე სამუშაო რეჟიმი მიეტოვებინა; არასდროს ისვენებდა. ერთ-ერთი ასეთი “შვებულების” დროს, საწოლზე იწვა და ჟიულ ვერნის “ყინულის სფინქსს” კითხულობდა. მე მისაღებ ოთახში ვიჯექი, როდესაც საძინებლიდან ნოდოს ჩვეული კისკისი მომესმა. გამიკვირდა, ასეთ სერიოზულ ნაწარმოებში რაზე გაეცინა-თქო და გადავწყვიტე მეკითხა. შევედი თუ არა შემომხედა და ღიმილით მითხრა: “თითქმის დავასრულე, მე კი ახლა გავიზარე, რომ ეს წიგნი წაკითხული მაქვსო.” ერთად დიდხანს ვიცინეთ.”

როგორ მწყინს ნოდოს მონატრებული კისკისის სიტყვებად ქცევას, რომ ვერ ვახერხებ.

თითქმის ცარიელი მატარებლის ვაგონი საკმაოდ ნოსტალგიურია. ბევრს ფიქრობ, სრულად უცხო ადამიანების სახეზე მათი განწყობის ამოკითხვას ცდილობ (უმეტესობას სევდიანი მზერა აქვს, ადამიანურად სევდიანი) , ფანჯარაში იყურები და აკვირდები გარშემო მიმდინარე მოვლენებს;“ა პუნქტიდან” - “ბ პუნქტამდე”. ოთხკუთხედ ფანჯარაში ნახატები ისახება, ფოტოაპარატის ფირივით. მატარებელი მიქრის, ისწრაფვის დანიშნულების პუნქტისკენ. მიუხედავად ამისა, გარეთ არაფერი იცვლება. შემდეგი მატარებელიც ამ გზას გაივლის, იმ “ნახატებს” დაინახავს ჩემს ადგილას მჯდომი მგზავრი, რასაც მე ვუყურებ; ისევ “ა პუნქტიდან” - “ბ პუნქტამდე” და კვლავ გააგრძელებს ასე სიარულს, სანამ ამის შესაძლებლობა ექნება. ბოლოს დაიღლება, დაძველდება და უკანასკნელი რეისის შესრულების შემდეგ ამაყად მიიძინებს.

ადამიანებიც მატარებლები ვართ. ვისწრაფვით დანიშნულების პუნქტისკენ და ვაკვირდებით ფანჯრებიდან “ნახატებს”... საბოლოოდ წუთისოფელში მოგზაურობა სრულდება, მიუხედავად იმისა გვინდა ეს, თუ არა (ხშირად დანიშნულების პუნქტის მიუღწევლად) და ვიძინებთ.

29 აგვისტოს ჩემი ყველაზე ტკბილი ტკივილის დაბადების დღეა.ჩემი ნოდო დღეს 50 წლის გახდებოდა" - წერს მარიამ ხადური.

"ელენესა და სხვებზე ISFED-ში ვერც ზეწოლა და ვერც მოსყიდვა ვერ მოახდენდა გავლენას. გამომიცდია და ვიცი" - რას წერს ორგანიზაციის ყოფილი აღმასრულებელი დირექტორი

"ყოველ დილით სკოლაში ფეხით მიდის და გაკვეთილს ატარებს საკლასო ოთახიდან, რომ ბავშვებს კლასის განცდა შეუქმნას" - რას წერს ჟურნალისტი

"ერთ საიდუმლოს გაგიმხელთ, როგორც კი იკიდებ, აუცილებლად გამოჩნდებიან" - ნუკი კოშკელიშვილის გამამხნევებელი პოსტი "ინსტაგრამ-ფოლოუერებს"