არარატის მთის კვლევითი ჯგუფის ექსპერტები ამტკიცებენ, რომ ნოეს კიდობანი იპოვეს. მათი თქმით, ნაპოვნი ნავის ფორმის ბორცვი, რომელიც არარატის მთის სამხრეთით მდებარეობს, შესაძლოა ნოეს კიდობნის გაქვავებული ნაშთები იყოს.
ძველი აღთქმის მიხედვით, კიდობნის „სიგრძე სამასი წყრთა, სიგანე ორმოცდაათი წყრთა და სიმაღლე ოცდაათი წყრთა“ იყო, მკვლევართა აზრით, ეს მონაცემები დურუპინარის ფორმირების ზომებს ემთხვევა.
მეცნიერებმა კლდისა და ნიადაგის თითქმის 30 ნიმუში შეაგროვეს - კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ მათში იყო თიხის მსგავსი მასალების, ზღვის ნალექი და ზღვის პროდუქტების ნარჩენები.
"ვვარაუდობთ, რომ ადამიანის საქმიანობა ამ რეგიონში ენეოლითის პერიოდიდან მიმდინარეობს. სიმპოზიუმის მნიშვნელოვანი შედეგი იყო კუდისა და არარატის დამატებითი კვლევების ჩატარების გადაწყვეტილება, რომელიც ცნობილია როგორც მესოპოტამიის რეგიონი", - ამბობს კვლევის წამყვანი ავტორი, პროფესორი ფარუკ კაიამი.
დურუპინარის გემის მსგავსი სილუეტი და ზომები ათწლეულების განმავლობაში იწვევს დებატებს. ჯერ კიდევ მე-3 საუკუნეში ცნობილი ბაბილონელი და ბერძენი ისტორიკოსები წერდნენ, რომ სომხეთის მთებში მდებარეობს ძველისძველი კიდობანი. ახლომახლო მცხოვრებნი მას ფისს აძრობენ და ავგაროზებს აკეთებენო.
არარატი 5165 მეტრის სიმაღლის მთაა. 50-იანი წლების დასაწყისში ალპინისტები ორჯერ შეეცადნენ დაელაშქრათ არარატი ნოეს კიდობნის მოსაძებნად, მაგრამ ორივე მცდელობა წარუმატებლად დამთავრდა – ექსპედიციას ართულებდა ის გარემოებაც, რომ არარატის მთა სამი სახელმწიფოს საზღვარზე მდებარეობს. ამ სახელმწიფოთა შორის დადებული ხელშეკრულების თანახმად, მთაზე ასვლა აკრძალულია.