მსოფლიო
პოლიტიკა
კონფლიქტები

6

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

კვირა, მთვარის მეცხრე დღე დაიწყება 12:10-ზე, მთვარე ლომში იქნება 08:37-დან რთული და დაძაბული დღეა. არ მოატყუოთ გარშემო მყოფები და არც თავად მოტყუვდეთ. არ წამოიწყოთ ახალი საქმეები. მოერიდეთ ვაჭრობას, ურთიერთობის გარჩევას. ცუდი დღეა საქმეების გარჩევისთვის. შესაძლოა, სამუდამოდ დაკარგოთ ადამიანი. არასასურველია სამსახურის, საქმიანობის შეცვლა. კარგი დღეა მოგზაურობის, შორეული მგზავრობის დასაწყებად. აქტიურად დაისვენეთ, ივარჯიშეთ. შეასრულეთ საოჯახო საქმეები, გადაადგილეთ ავეჯი, კარგია მუშაობა მიწასთან. ქორწინება და ნიშნობა სხვა დღისთვის გადადეთ. კარგი დღეა ორგანიზმის გასაწმენდად, წიდებისგან გათავისუფლება. ალკოჰოლსა და სასმელს დღეს საერთოდ ნუ მიიღებთ. აგრეთვე მოერიდეთ კუჭის გადატვირთვას. კარგად გამოიძინეთ, მიიღეთ მზის აბაზანები და დიდხანს ისეირნეთ.
Faceამბები
მოზაიკა
სამხედრო
მეცნიერება
სპორტი
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"აცრა უპირველეს ყოვლისა, თავისუფლებას ნიშნავს" - რას ყვებიან ვაქცინირებული ქართველები
"აცრა უპირველეს ყოვლისა, თავისუფლებას ნიშნავს" - რას ყვებიან ვაქცინირებული ქართველები

მსოფ­ლი­ომ წე­ლი­წად­ზე მეტი ხნის გან­მავ­ლო­ბა­ში ცხოვ­რე­ბა სტრეს­ში გა­ა­ტა­რა - მათ, ვინც კო­რო­ნა­ვირუ­სის პან­დე­მი­ის გამო ახ­ლობ­ლე­ბის და­კარ­გვას გა­და­ურჩნენ, ამის შიში ყო­ველ­დღი­უ­რად თან სდევ­დათ; და­ა­ვა­დე­ბა მძი­მე მიმ­დი­ნა­რე­ო­ბით და­ა­მარ­ცხა ბევ­რმა ინ­ფი­ცი­რე­ბულ­მა; ადა­მი­ა­ნებს ერ­თმა­ნეთ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბა და გარ­თო­ბის სივ­რცე­ე­ბი შე­ე­ზღუ­დათ, სახ­ლებ­ში მო­უ­წი­ათ გა­მო­კეტ­ვა...

ამა­სო­ბა­ში, სწრა­ფი ტემ­პე­ბით შე­იქ­მნა ვაქ­ცი­ნე­ბი, და­ი­წყო აც­რე­ბი და ზო­გი­ერ­თი ქვე­ყა­ნა, მა­გა­ლი­თად ის­რა­ე­ლი, კო­რო­ნა­ვირუსს უკვე ემ­შვი­დო­ბე­ბა...

სა­ქარ­თვე­ლო­ში კო­რო­ნა­ვირუ­სის ვაქ­ცი­ნით ამ­ჟა­მად 45 000-მდე ადა­მი­ა­ნია აც­რი­ლი, "ფა­ი­ზე­რის" ორი დო­ზით უკვე აიც­რა თით­ქმის 3 000 ადა­მი­ა­ნი. მათი უმ­რავ­ლე­სო­ბა 65 წელს გა­და­ცი­ლე­ბუ­ლი ადა­მი­ა­ნე­ბი და სა­მე­დი­ცი­ნო სფე­როს წარ­მო­მად­გენ­ლე­ბი არი­ან.

რო­გორ შეც­ვა­ლა ვაქ­ცი­ნა­ცი­ამ ამ ადა­მი­ა­ნე­ბის ცხოვ­რე­ბა? - "ფა­ი­ზე­რის" ვაქ­ცი­ნით აც­რი­ლე­ბი Allnews.ge-ს თა­ვი­ან­თი გა­მოც­დი­ლე­ბის შე­სა­ხებ უამ­ბო­ბენ.

ეთერ ცი­რე­კი­ძე, 68 წლის, ეკო­ნო­მის­ტი, პენ­სი­ო­ნე­რი:

"რომ არა სტრე­სი, ვაქ­ცი­ნას არც გა­ვი­კე­თებ­დი. მთე­ლი ეს პე­რი­ო­დი, რაც კო­რო­ნა შე­მო­ვი­და, და­ძა­ბუ­ლი ვი­ყა­ვი. რამ­დე­ნი რამე გა­უქ­მდა, რამ­დე­ნი რამ ვერ გა­ვა­კე­თეთ ამ პან­დე­მი­ის გამო... თი­თო­ე­უ­ლი ჩემი დახ­ვე­ლე­ბა, ან მე­ზობ­ლის, შვი­ლის, მე­გობ­რის თუ შვი­ლიშ­ვი­ლის გა­ცი­ე­ბა, შიშს იწ­ვევ­და, აბა, არ და­ე­მარ­თოს კო­რო­ნა, არ მოხ­დეს ფა­ტა­ლუ­რი შემ­თხვე­ვა და ა.შ. სულ სტრე­სის ქვეშ ვი­ყა­ვით. ძა­ლი­ან ვე­ლო­დი ამ ვაქ­ცი­ნას. სი­მარ­თლე რომ ვთქვა, "ას­ტრა­ზე­ნე­კამ" ცოტა შეგ­ვა­ში­ნა იმ ამ­ბის გამო, რაც მოხ­და, თუმ­ცა გა­დავ­წყვი­ტე, რომ თუკი "ფა­ი­ზე­რის" ვაქ­ცი­ნა შე­მო­ვი­დო­და, აუ­ცი­ლებ­ლად გა­ვი­კე­თებ­დი.

"ფა­ი­ზე­რის" შე­მოს­ვლის­თა­ნა­ვე ჩა­ვე­წე­რეთ - 12 აპ­რილს პირ­ვე­ლი დოზა გა­ვი­კე­თე, 5 მა­ისს კი მე­ო­რე მი­წევს

რა თქმა უნდა, ვაქ­ცი­ნა­ზე ინ­ფორ­მა­ცია მო­ვი­ძიე, თუმ­ცა რომ ვთქვა, ამ ვაქ­ცი­ნის შე­მად­გენ­ლო­ბას ღრმად ჩავ­ყე­ვი-მეთ­ქი, არა. ვენ­დე იმ ხალ­ხს, ვინც ეს ვაქ­ცი­ნა გა­ა­კე­თა, ვენ­დე ჩვენს მთავ­რო­ბას, რომ შე­მო­ი­ტა­ნეს. ასე­ვე, დარ­წმუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, ვაქ­ცი­ნის გა­კე­თე­ბა აუ­ცი­ლე­ბე­ლია, რომ ამ პან­დე­მი­ამ გა­და­ი­ა­როს, თო­რემ ბოლო დროს ყო­ველ­დღი­უ­რი ინ­ფი­ცი­რე­ბის ძა­ლი­ან ბევ­რი შემ­თხვე­ვა ფიქ­სირ­დე­ბა; გა­ღა­რიბ­და ქვე­ყა­ნა და ხალ­ხი; ერ­თმა­ნეთს ვერ ვხვდე­ბით, გვე­ში­ნია ერ­თმა­ნე­თის და­ნახ­ვაც, ფან­ჯრი­დან ხომ არ შე­ხე­დავ ყვე­ლას და ტე­ლე­ფო­ნით და ვი­დე­ოთ­ვა­ლით ხომ არ და­ე­ლა­პა­რა­კე­ბი?!

ბედ­ნი­ე­რი ვი­ყა­ვი, რომ გავ­ბე­დე და გა­ვი­კე­თე, ძა­ლი­ან მო­მეშ­ვა. იმა­ვე დღეს რომ ყო­ფი­ლი­ყო მე­ო­რე დო­ზის გა­კე­თე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბა, მა­შინ­ვე გა­ვი­კე­თებ­დი. აც­რის დღეს თით­ქოს, ხა­სი­ა­თი და­მიმ­ძიმ­და, ცოტა შე­ცხე­ლე­ბაც იყო, თუმ­ცა სი­ცხე არ მქო­ნია. იმის მერე წე­სებს მა­ინც ვი­ცავ, არც გავ­დი­ვარ სახ­ლი­დან, მინ­და, მე­ო­რე დო­ზის გა­კე­თე­ბას ნორ­მა­ლუ­რად შევ­ხვდე, რად­გან ინ­ფექ­ცია უკვე ძა­ლი­ან გამ­რავ­ლდა.

აქამ­დე ჩემს და-ძმას­თან და ჩემს შვილ­თან თა­ვი­სუფ­ლად ვერ მივ­დი­ო­დი. დარ­წმუ­ნე­ბუ­ლი ვარ, რომ ამ ვირუსს ჩემს ოჯა­ხის წევ­რებ­თან და ნა­თე­სა­ვებ­თან არ მი­ვი­ტან და სტუმ­რად უკვე თა­მა­მად მი­ვალ. შვი­ლიშ­ვი­ლე­ბი მყავს, მაგ­რამ ყვე­ლა ვცდი­ლობთ, ერ­თმა­ნეთს მო­ვე­რი­დოთ და ახლა ცო­ტა­თი ხომ მა­ინც მო­ეშ­ვე­ბა ეს მო­რი­დე­ბა?

უკვე ვიცი, რომ ვაქ­ცი­ნა გა­კე­თე­ბუ­ლი მაქვს და ამ ვე­რა­გი და­ა­ვა­დე­ბის გა­დამ­ტა­ნი მე არ ვიქ­ნე­ბი

- გვე­უბ­ნე­ბა ეთერ ცი­რე­კი­ძე და კი­თხვა­ზე, რას ეტყო­და მათ, ვინც ვაქ­ცი­ნის გა­კე­თე­ბა­ზე თავს იკა­ვებს, გვპა­სუ­ხობს:

"ის ასა­კოვ­ნე­ბი, ვინც თავს იკა­ვებს, ძა­ლი­ან დიდ სი­სუ­ლე­ლეს აკე­თე­ბენ. მე არ ვარ კომ­პე­ტენ­ტუ­რი, არ ვარ ექი­მი, არ ვარ მე­დი­ცი­ნის მუ­შა­კი, მაგ­რამ ძა­ლი­ან კარ­გად მო­ვის­მი­ნე ექი­მე­ბის მო­წო­დე­ბე­ბი, რომ ხალ­ხმა ვაქ­ცი­ნა გა­ი­კე­თოს. მეტი რა უნდა უთხრა ხალ­ხს?

სა­ქარ­თვე­ლო­ში, და­ა­ვა­დე­ბუ­ლე­ბის რი­ცხვი 300 000-ს აცდა, 4 000-ზე მეტი გარ­და­იც­ვა­ლა. რამ­დე­ნი მი­ლი­ო­ნი ვაქ­ცი­ნაა გა­კე­თე­ბუ­ლი მსოფ­ლი­ო­ში და რამ­დე­ნია გარ­დაც­ვლი­ლი? რა­ღა­ცით ხომ უნდა იმ­სჯე­ლო ადა­მი­ან­მა? ნე­ბის­მი­ერ წა­მალს, რო­მელ­საც ვსვამთ, უარ­ყო­ფი­თი ჩვე­ნე­ბე­ბი, გვერ­დი­თი მოვ­ლე­ნე­ბი აქვს. მგო­ნი, უნდა გან­სა­ზღვრო და აწონ-და­წო­ნო, რო­მე­ლი ჯო­ბია შენ­თვის, შენი ოჯა­ხის­თვის, სა­ზო­გა­დო­ე­ბის­თვის, შენი ქვეყ­ნის­თვის და ბო­ლოს და ბო­ლოს, შენი მსოფ­ლი­ოს­თვის! ჩემი მსჯე­ლო­ბა ასე­თი იყო - სწო­რედ ამი­ტომ გა­ვი­კე­თე ვაქ­ცი­ნა“.

ირი­ნა ღო­ღო­ბე­რი­ძე, 70 წლის, თე­ატ­რის კრი­ტი­კო­სი:

"შიში ნამ­დვი­ლად არ მქო­ნია, რად­გან სა­ერ­თოდ, ეს არ მჩვე­ვია - საკ­მა­ოდ ბევ­რი გვაქვს გა­მოვ­ლი­ლი ამის­თვის ცხოვ­რე­ბა­ში. ჩემი ცხოვ­რე­ბის დე­ვი­ზია, რომ ნე­ბის­მი­ე­რი სი­ტუ­ა­ცი­ი­დან არ­სე­ბობს გა­მო­სა­ვა­ლი. რა თქმა უნდა, პან­დე­მი­ამ ძა­ლი­ან შეც­ვა­ლა ცხოვ­რე­ბა, უპირ­ვე­ლეს ყოვ­ლი­სა, იმის გამო, რომ აღ­მოვ­ჩნდით აბ­სო­ლუ­ტუ­რად სხვა გან­ზო­მი­ლე­ბა­ში - ყვე­ლამ ვირ­ტუ­ა­ლურ სივ­რცე­ში გა­და­ვი­ნაც­ვლეთ.

მე თე­ატ­რის კრი­ტი­კო­სი ვარ, ჩემი პრო­ფე­სია ძა­ლი­ან მოძ­რა­ვია, ვართ მო­დე­ბუ­ლი მთელ სა­ქარ­თვე­ლოს, სა­დაც თე­ატ­რია, სა­დაც რა­ი­მე ფეს­ტი­ვა­ლი მიმ­დი­ნა­რე­ობს და სა­დაც პრე­მი­ე­რაა - ეს ყვე­ლა­ფე­რი გან­სა­კუთ­რე­ბით ახლა, გა­ზა­ფხუ­ლის პე­რი­ოდ­ში და­მაკ­ლდა, როცა თე­ატ­რი ძა­ლი­ან მძი­მედ და რე­გუ­ლა­ცი­ე­ბის დაც­ვით, მაგ­რამ მა­ინც ფუნ­ქცი­ო­ნი­რებს...

რაც შე­ე­ხე­ბა იზო­ლა­ცი­ას, სახ­ლში არის ოჯა­ხი, ტე­ლე­ფო­ნი, კომ­პი­უ­ტე­რი, შე­მიძ­ლია, ყვე­ლას და­ვე­კონ­ტაქ­ტო, და­ვე­ლა­პა­რა­კო, არის წიგ­ნე­ბი, რო­მე­ლიც არ წა­მი­კი­თხავს და თა­რო­ე­ბი­დან ისი­ნი გად­მო­ვი­ღე, არის ინ­ტე­რე­სე­ბი ცხოვ­რე­ბა­ში, რომ­ლის­თვი­საც მა­ნამ­დე დრო არ მქონ­და. რა თქმა უნდა, ჩვე­უ­ლი ტემ­პი და ცხოვ­რე­ბის ხა­ლი­სი არ არის, მაგ­რამ ამის გამო დეპ­რე­სი­ა­ში ჩა­ვარ­დნა ნამ­დვი­ლად არა­ვის უნდა მო­უნ­დეს.

თა­ვი­დან­ვე ვი­ცო­დი, ის, რომ უნდა ავცრი­ლი­ყა­ვი, ისე­ვე, რო­გორც ჩემ­მა მე­უღ­ლემ. მე ექი­მებ­ში ვარ გაზ­რდი­ლი და შეჩ­ვე­უ­ლი ვარ, პრე­ვენ­ცი­ულ ზო­მებს რომ გთა­ვა­ზობს ექი­მი და თვლის, რომ ეს აუ­ცი­ლე­ბე­ლია, ე.ი. უნდა შე­ას­რუ­ლო. რა თქმა უნდა, თა­ვი­დან გარ­კვე­უ­ლი სკეპ­სი­სი და სიფრ­თხი­ლე მქონ­და, მე­ო­რე დო­ზის მი­ღე­ბის დრო­საც მქონ­და ფიქ­რე­ბი, რა და რო­გორ იქ­ნე­ბო­და, გა­მო­იწ­ვევ­და თუ არა დის­კომ­ფორ­ტს. თუმ­ცა, არც კი მი­ფიქ­რია, რომ არ ავცრი­ლი­ყა­ვი, რად­გან აცრა ჩემ­თვის უპირ­ვე­ლეს ყოვ­ლი­სა, თა­ვი­სუფ­ლე­ბას ნიშ­ნავს.

პირ­ველ ჯერ­ზე უფრო მეტი სიფრ­თხი­ლით და ინ­ტე­რე­სით მივ­დი­ო­დი, მაგ­რამ ძა­ლი­ან მშვი­დად და წყნა­რად ჩა­ი­ა­რა. მარ­ცხე­ნა ხელ­ზე მხო­ლოდ პა­ტა­რა დის­კომ­ფორ­ტი მქონ­და, სა­დაც აცრა გა­მი­კე­თეს, ოდ­ნავ ვგრძნობ­დი და­ბუ­ჟე­ბას, ასე­ვე, მე­სა­მე თუ მე­ო­თხე ღა­მეს მქონ­და შემ­ცივ­ნე­ბა, თუმ­ცა ექიმს გაფრ­თხი­ლე­ბუ­ლი ვყავ­დი და მომ­ზა­დე­ბუ­ლი ვი­ყა­ვი - დავ­წე­ქი, თბი­ლად გა­და­ვი­ფა­რე, მო­ვა­დუ­ნე სხე­უ­ლი და მაქ­სი­მუმ 5 წუთ­ში ამ შეგ­რძნე­ბამ გა­მი­ა­რა... წა­ი­კი­თხეთ ვრცლად

მკითხველის კომენტარები / 6 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
დ გ
1

ვითომმმ

anakonda
3

თავისუფალი თუ ხართ მოიხსენით მაშინ პირბადე და ნურც შეზღუდვებში იცხოვრებთ,მაგრამ საქმე მაგაშია რომ მაინც გემართებათ კოვიდი და მაინც ხართ გადამდები,ასე რომ მაგ აცრას მთლად მესიადაც ნუ მიიჩნევთ..საცდელ აცრას რომ გიკეთებენ ეს კიდევ სულ სხვა თემაა..იმუნიტეტი აიმაღლეთ ყველაფერს ჯობია.

ავტორი:

"აცრა უპირველეს ყოვლისა, თავისუფლებას ნიშნავს" - რას ყვებიან ვაქცინირებული ქართველები

"აცრა უპირველეს ყოვლისა, თავისუფლებას ნიშნავს" - რას ყვებიან ვაქცინირებული ქართველები

მსოფლიომ წელიწადზე მეტი ხნის განმავლობაში ცხოვრება სტრესში გაატარა - მათ, ვინც კორონავირუსის პანდემიის გამო ახლობლების დაკარგვას გადაურჩნენ, ამის შიში ყოველდღიურად თან სდევდათ; დაავადება მძიმე მიმდინარეობით დაამარცხა ბევრმა ინფიცირებულმა; ადამიანებს ერთმანეთთან ურთიერთობა და გართობის სივრცეები შეეზღუდათ, სახლებში მოუწიათ გამოკეტვა...

ამასობაში, სწრაფი ტემპებით შეიქმნა ვაქცინები, დაიწყო აცრები და ზოგიერთი ქვეყანა, მაგალითად ისრაელი, კორონავირუსს უკვე ემშვიდობება...

საქართველოში კორონავირუსის ვაქცინით ამჟამად 45 000-მდე ადამიანია აცრილი, "ფაიზერის" ორი დოზით უკვე აიცრა თითქმის 3 000 ადამიანი. მათი უმრავლესობა 65 წელს გადაცილებული ადამიანები და სამედიცინო სფეროს წარმომადგენლები არიან.

როგორ შეცვალა ვაქცინაციამ ამ ადამიანების ცხოვრება? - "ფაიზერის" ვაქცინით აცრილები Allnews.ge-ს თავიანთი გამოცდილების შესახებ უამბობენ.

ეთერ ცირეკიძე, 68 წლის, ეკონომისტი, პენსიონერი:

"რომ არა სტრესი, ვაქცინას არც გავიკეთებდი. მთელი ეს პერიოდი, რაც კორონა შემოვიდა, დაძაბული ვიყავი. რამდენი რამე გაუქმდა, რამდენი რამ ვერ გავაკეთეთ ამ პანდემიის გამო... თითოეული ჩემი დახველება, ან მეზობლის, შვილის, მეგობრის თუ შვილიშვილის გაციება, შიშს იწვევდა, აბა, არ დაემართოს კორონა, არ მოხდეს ფატალური შემთხვევა და ა.შ. სულ სტრესის ქვეშ ვიყავით. ძალიან ველოდი ამ ვაქცინას. სიმართლე რომ ვთქვა, "ასტრაზენეკამ" ცოტა შეგვაშინა იმ ამბის გამო, რაც მოხდა, თუმცა გადავწყვიტე, რომ თუკი "ფაიზერის" ვაქცინა შემოვიდოდა, აუცილებლად გავიკეთებდი.

"ფაიზერის" შემოსვლისთანავე ჩავეწერეთ - 12 აპრილს პირველი დოზა გავიკეთე, 5 მაისს კი მეორე მიწევს

რა თქმა უნდა, ვაქცინაზე ინფორმაცია მოვიძიე, თუმცა რომ ვთქვა, ამ ვაქცინის შემადგენლობას ღრმად ჩავყევი-მეთქი, არა. ვენდე იმ ხალხს, ვინც ეს ვაქცინა გააკეთა, ვენდე ჩვენს მთავრობას, რომ შემოიტანეს. ასევე, დარწმუნებული ვარ, ვაქცინის გაკეთება აუცილებელია, რომ ამ პანდემიამ გადაიაროს, თორემ ბოლო დროს ყოველდღიური ინფიცირების ძალიან ბევრი შემთხვევა ფიქსირდება; გაღარიბდა ქვეყანა და ხალხი; ერთმანეთს ვერ ვხვდებით, გვეშინია ერთმანეთის დანახვაც, ფანჯრიდან ხომ არ შეხედავ ყველას და ტელეფონით და ვიდეოთვალით ხომ არ დაელაპარაკები?!

ბედნიერი ვიყავი, რომ გავბედე და გავიკეთე, ძალიან მომეშვა. იმავე დღეს რომ ყოფილიყო მეორე დოზის გაკეთების საშუალება, მაშინვე გავიკეთებდი. აცრის დღეს თითქოს, ხასიათი დამიმძიმდა, ცოტა შეცხელებაც იყო, თუმცა სიცხე არ მქონია. იმის მერე წესებს მაინც ვიცავ, არც გავდივარ სახლიდან, მინდა, მეორე დოზის გაკეთებას ნორმალურად შევხვდე, რადგან ინფექცია უკვე ძალიან გამრავლდა.

აქამდე ჩემს და-ძმასთან და ჩემს შვილთან თავისუფლად ვერ მივდიოდი. დარწმუნებული ვარ, რომ ამ ვირუსს ჩემს ოჯახის წევრებთან და ნათესავებთან არ მივიტან და სტუმრად უკვე თამამად მივალ. შვილიშვილები მყავს, მაგრამ ყველა ვცდილობთ, ერთმანეთს მოვერიდოთ და ახლა ცოტათი ხომ მაინც მოეშვება ეს მორიდება?

უკვე ვიცი, რომ ვაქცინა გაკეთებული მაქვს და ამ ვერაგი დაავადების გადამტანი მე არ ვიქნები

- გვეუბნება ეთერ ცირეკიძე და კითხვაზე, რას ეტყოდა მათ, ვინც ვაქცინის გაკეთებაზე თავს იკავებს, გვპასუხობს:

"ის ასაკოვნები, ვინც თავს იკავებს, ძალიან დიდ სისულელეს აკეთებენ. მე არ ვარ კომპეტენტური, არ ვარ ექიმი, არ ვარ მედიცინის მუშაკი, მაგრამ ძალიან კარგად მოვისმინე ექიმების მოწოდებები, რომ ხალხმა ვაქცინა გაიკეთოს. მეტი რა უნდა უთხრა ხალხს?

საქართველოში, დაავადებულების რიცხვი 300 000-ს აცდა, 4 000-ზე მეტი გარდაიცვალა. რამდენი მილიონი ვაქცინაა გაკეთებული მსოფლიოში და რამდენია გარდაცვლილი? რაღაცით ხომ უნდა იმსჯელო ადამიანმა? ნებისმიერ წამალს, რომელსაც ვსვამთ, უარყოფითი ჩვენებები, გვერდითი მოვლენები აქვს. მგონი, უნდა განსაზღვრო და აწონ-დაწონო, რომელი ჯობია შენთვის, შენი ოჯახისთვის, საზოგადოებისთვის, შენი ქვეყნისთვის და ბოლოს და ბოლოს, შენი მსოფლიოსთვის! ჩემი მსჯელობა ასეთი იყო - სწორედ ამიტომ გავიკეთე ვაქცინა“.

ირინა ღოღობერიძე, 70 წლის, თეატრის კრიტიკოსი:

"შიში ნამდვილად არ მქონია, რადგან საერთოდ, ეს არ მჩვევია - საკმაოდ ბევრი გვაქვს გამოვლილი ამისთვის ცხოვრებაში. ჩემი ცხოვრების დევიზია, რომ ნებისმიერი სიტუაციიდან არსებობს გამოსავალი. რა თქმა უნდა, პანდემიამ ძალიან შეცვალა ცხოვრება, უპირველეს ყოვლისა, იმის გამო, რომ აღმოვჩნდით აბსოლუტურად სხვა განზომილებაში - ყველამ ვირტუალურ სივრცეში გადავინაცვლეთ.

მე თეატრის კრიტიკოსი ვარ, ჩემი პროფესია ძალიან მოძრავია, ვართ მოდებული მთელ საქართველოს, სადაც თეატრია, სადაც რაიმე ფესტივალი მიმდინარეობს და სადაც პრემიერაა - ეს ყველაფერი განსაკუთრებით ახლა, გაზაფხულის პერიოდში დამაკლდა, როცა თეატრი ძალიან მძიმედ და რეგულაციების დაცვით, მაგრამ მაინც ფუნქციონირებს...

რაც შეეხება იზოლაციას, სახლში არის ოჯახი, ტელეფონი, კომპიუტერი, შემიძლია, ყველას დავეკონტაქტო, დაველაპარაკო, არის წიგნები, რომელიც არ წამიკითხავს და თაროებიდან ისინი გადმოვიღე, არის ინტერესები ცხოვრებაში, რომლისთვისაც მანამდე დრო არ მქონდა. რა თქმა უნდა, ჩვეული ტემპი და ცხოვრების ხალისი არ არის, მაგრამ ამის გამო დეპრესიაში ჩავარდნა ნამდვილად არავის უნდა მოუნდეს.

თავიდანვე ვიცოდი, ის, რომ უნდა ავცრილიყავი, ისევე, როგორც ჩემმა მეუღლემ. მე ექიმებში ვარ გაზრდილი და შეჩვეული ვარ, პრევენციულ ზომებს რომ გთავაზობს ექიმი და თვლის, რომ ეს აუცილებელია, ე.ი. უნდა შეასრულო. რა თქმა უნდა, თავიდან გარკვეული სკეპსისი და სიფრთხილე მქონდა, მეორე დოზის მიღების დროსაც მქონდა ფიქრები, რა და როგორ იქნებოდა, გამოიწვევდა თუ არა დისკომფორტს. თუმცა, არც კი მიფიქრია, რომ არ ავცრილიყავი, რადგან აცრა ჩემთვის უპირველეს ყოვლისა, თავისუფლებას ნიშნავს.

პირველ ჯერზე უფრო მეტი სიფრთხილით და ინტერესით მივდიოდი, მაგრამ ძალიან მშვიდად და წყნარად ჩაიარა. მარცხენა ხელზე მხოლოდ პატარა დისკომფორტი მქონდა, სადაც აცრა გამიკეთეს, ოდნავ ვგრძნობდი დაბუჟებას, ასევე, მესამე თუ მეოთხე ღამეს მქონდა შემცივნება, თუმცა ექიმს გაფრთხილებული ვყავდი და მომზადებული ვიყავი - დავწექი, თბილად გადავიფარე, მოვადუნე სხეული და მაქსიმუმ 5 წუთში ამ შეგრძნებამ გამიარა... წაიკითხეთ ვრცლად

სემეკმა 2020 წლის საქმიანობის ანგარიში გამოაქვეყნა

"საქართველოში ძალიან რთულია ამ ტიტულის მიღება, რადგან ძლიერი მეტოქეები უნდა დაამარცხო" - გაიცანით 16 წლის მოჭადრაკე გოგონა, რომელმაც ოსტატის წოდება მოიპოვა

ეკატერინე ტიკარაძეს კორონავირუსი დაუდასტურდა