საზოგადოება
მსოფლიო

4

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

პარასკევი, მთვარის მეშვიდე დღე დაიწყება 09:24-ზე, მთვარე კირჩხიბში გადავა 02:51-ზე ისეთი საქმეები წამოიწყეთ, რომლებსაც დღესვე დაასრულებთ და სხვა დროისთვის არ გადადებთ. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დროისთვის გადადეთ. ფინანსური ოპერაციების დაგეგმვასა და უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვას არ გირჩევთ. კარგი დღეა მსხვილი საყიდლებისთვის; შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად. უფროსთან და თანამდებობის პირებთან ნებისმიერ საქმეს მარტივად მოაგვარებთ. კარგი დღეა ფიზიკური ვარჯიშებისა და საოჯახო საქმეების შესასრულებლად. ზომიერება გმართებთ საკვებსა და სასმელში. კარგია ორგანიზმის გაწმენდა მარილებისა და წიდებისაგან. ნუ მიირთმევთ მძიმე საკვებს.
სამართალი
კულტურა/შოუბიზნესი
მეცნიერება
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
"მივხვდი, რომ შენი ბედნიერებით ყველა არ ხარობს...ამის გაანალიზების შემდეგ, თითქოს ჩავიკეტე" - ლელა მებურიშვილი სიყვარულზე, შვილებსა და ბავშვობის ოცნებებზე
"მივხვდი, რომ შენი ბედნიერებით ყველა არ ხარობს...ამის გაანალიზების შემდეგ, თითქოს ჩავიკეტე" - ლელა მებურიშვილი სიყვარულზე, შვილებსა და ბავშვობის ოცნებებზე

"დი­ლით ჩემ­მა შვი­ლებ­მა ძილ­ში სი­ცი­ლი და­ი­წყეს. სა­ო­ცა­რია, ერ­თმა და­ი­წყო და მე­ო­რე აჰ­ყვა. ვუ­ყუ­რებ­დი და სას­წა­უ­ლი შეგ­რძნე­ბა მქონ­და", - ამ­ბობს მსა­ხი­ო­ბი ლელა მე­ბუ­რიშ­ვი­ლი. რა არის მის­თვის ბედ­ნი­ე­რე­ბა, ვის მი­უ­ძღვის ყვე­ლა­ზე დიდი წვლი­ლი მის წარ­მა­ტე­ბა­ში. რას თვლის თა­ვის სუსტ მხა­რედ და რა ის­წავ­ლა სა­კუ­თარ შეც­დო­მებ­ზე? - ამ ყვე­ლა­ფერს მის მიერ დას­რუ­ლე­ბუ­ლი წი­ნა­და­დე­ბე­ბი­დან შე­ი­ტყობთ.

- და­ბა­დე­ბის თა­რი­ღი...

- 1983 წლის 22 სექ­ტემ­ბე­რი.

- ბავ­შვო­ბა­ში მინ­დო­და გა­მოვ­სუ­ლი­ყა­ვი...

- ...ექი­მი. მამა ექი­მია და რო­გორც ჩანს, ჩემ­ზე ეს ფაქ­ტო­რი მოქ­მე­დებ­და. მქონ­და პა­ტა­რა თეთ­რი ხა­ლა­თი, ექი­მის ხელ­სა­წყო­ე­ბი, რე­ცეპ­ტის ფურ­ცლე­ბი... მოკ­ლედ, "ექი­მო­ბა­ნას" ვთა­მა­შობ­დი. ამის პა­რა­ლე­ლუ­რად, სულ მინ­დო­და მსა­ხი­ო­ბო­ბაც. ზა­ფხუ­ლო­ბით, როცა არ­და­დე­გე­ბი მე­წყე­ბო­და, და­სას­ვე­ნებ­ლად სა­დაც უნდა წავ­სუ­ლი­ყა­ვი მე­გობ­რებ­თან ერ­თად, ყველ­გან სპექ­ტაკ­ლებს ვდგამ­დი, ხან ბა­ლე­რი­ნა ვი­ყა­ვი, ხან თო­ჯი­ნებს ვა­თა­მა­შებ­დი. 12 წლი­დან "ბე­რი­კებ­ში" და­ვი­წყე სი­ა­რუ­ლი, მერე ცი­ცი­ნო კო­ბი­აშ­ვი­ლი გა­ვი­ცა­ნი, ის მა­შინ თე­ატ­რა­ლუ­რის სტუ­დენ­ტი იყო, მე და ჩემს ძმას სა­კურ­სო და სა­დიპ­ლო­მო სპექ­ტაკ­ლებ­ში გვა­კა­ვებ­და. ამ სპექ­ტაკ­ლებს მერე ლექ­ტო­რე­ბი ნა­ხუ­ლობ­დნენ და და­დე­ბი­თი შე­ფა­სე­ბე­ბის მოს­მე­ნა ძა­ლი­ან მხიბ­ლავ­და, სტი­მულს მაძ­ლევ­და. ერთი პე­რი­ო­დი სა­ერ­თა­შო­რი­სო ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბის ფა­კულ­ტეტ­ზე ჩა­ბა­რე­ბა­საც ვფიქ­რობ­დი, მაგ­რამ ამ ჯა­დოს­ნუ­რი აუ­რი­დან გა­მოს­ვლა ვე­ღარ შევ­ძე­ლი.

- ჩემ­ზე ამ­ბო­ბენ...

- ...ჯი­უ­ტი­აო. ეს თვი­სე­ბა გარ­კვე­უ­ლი დო­ზით მარ­თლაც მაქვს. ბავ­შვო­ბი­დან მო­ყო­ლე­ბუ­ლი, ჩემი პრინ­ცი­პე­ბი მქონ­და. იმ თე­მა­ზე, რაც ჩემ­თვის მი­უ­ღე­ბე­ლი იყო, არა­ნა­ირ კომ­პრო­მის­ზე არ მივ­დი­ო­დი. აზრს ვერ შე­მაც­ვლე­ვი­ნებ­და მოდა, სა­ზო­გა­დო­ებ­რი­ვი აზრი, უმ­რავ­ლე­სო­ბის ხმა და ა.შ. ეს თვი­სე­ბა დღე­საც მაქვს. მა­გა­ლი­თის­თვის გე­ტყვი, ის უსარ­გებ­ლო საკ­ვე­ბი, რომ­ლის მი­ღე­ბაც ბავ­შვის­თვის არ შე­იძ­ლე­ბა, ჩემ­მა შვი­ლებ­მა არ მინ­და მი­ი­ღონ, არ მინ­და გვი­ან და­ი­ძი­ნონ. არ მინ­და გა­მო­ნაკ­ლი­სე­ბი არ­სე­ბობ­დეს, ამას ყო­ველ­თვის ჯი­უ­ტად გა­ვი­ტან და ზუს­ტად ვიცი, ასე რა­ტომ ვიქ­ცე­ვი.

- ჩემი პირ­ვე­ლი წარ­მა­ტე­ბა...

- ...წარ­მა­ტე­ბა ძა­ლი­ან ზო­გა­დი სი­ტყვაა. ვი­ღა­ცის­თვის ჩემი მდგო­მა­რე­ო­ბა სრუ­ლე­ბით არ არის წარ­მა­ტე­ბუ­ლი და შე­საძ­ლოა, ვი­ღა­ცას ძა­ლი­ან წარ­მა­ტე­ბუ­ლად მი­ვაჩ­ნდე. თე­ატ­რა­ლურს რომ ვამ­თავ­რებ­დი, თე­ატ­რა­ლურ სარ­დაფ­ში ვთა­მა­შობ­დი. კარგ სპექ­ტაკლში მთა­ვარ როლს ვას­რუ­ლებ­დი. მა­შინ სამ­წუ­ხა­როდ, მსა­ხი­ო­ბე­ბი თე­ატ­რი­დან პო­პუ­ლა­რუ­ლე­ბი ვერ ხდე­ბოდ­ნენ. სპექ­ტაკლში მო­ნა­წი­ლე რამ­დე­ნი­მე ჩემი ასა­კის მსა­ხი­ო­ბი, გუ­და­ურ­ში წა­ვე­დით. იქ სას­ტუმ­რო­ში სა­დი­ლო­ბი­სას, ვი­ღა­ცამ მიც­ნო, - ეს ის გოგო არ არის, სპექ­ტაკლში რომ თა­მა­შობს, რო­გორ მომ­წონ­სო. ძა­ლი­ან მე­სი­ა­მოვ­ნა. სა­ო­ცა­რი შეგ­რძნე­ბა იყო.

- ჩემს წარ­მა­ტე­ბა­ში ყვე­ლა­ზე დიდი წვლი­ლი მი­უ­ძღვის...

- ...დე­ი­და­ჩემს, რო­მელ­მაც "ბე­რი­კებ­ში" მი­მიყ­ვა­ნა; ჩემს მშობ­ლებს, რომ­ლე­ბის­გა­ნაც მუ­დამ მხარ­და­ჭე­რას ვგრძნობ­დი და ვგრძნობ. მათ თა­ვის დრო­ზე, ჩემი თე­ატ­რა­ლურ­ში ჩა­ბა­რე­ბაც არ გა­უპ­რო­ტეს­ტე­ბი­ათ, არა­და, მსგავ­სი შემ­თხვე­ვა მშო­ბელ­თა მხრი­დან ხში­რი იყო. ჩემს წარ­მა­ტე­ბა­ში დიდი წვლი­ლი მი­უ­ძღვის ჩემს მე­უღ­ლეს. წარ­მა­ტე­ბუ­ლი ქა­ლის­თვის მე­უღ­ლის მხარ­და­ჭე­რა უმ­ნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნე­სია, მით უმე­ტეს, ჩემს პრო­ფე­სი­ა­ში. ხში­რად გა­მი­გია, გა­და­ღე­ბა­ზე გვი­ა­ნო­ბამ­დე შე­მორ­ჩე­ნილ მსა­ხი­ო­ბებს რო­გორ ურე­კა­ვენ მე­უღ­ლე­ე­ბი და საყ­ვე­დუ­რო­ბენ, აღარ მო­დი­ხა­რო? ჯერ შენ თა­ვად ნერ­ვი­უ­ლობ, რომ გა­და­ღე­ბა­ზე გვი­ა­ნო­ბამ­დე შერ­ჩი და და­მა­ტე­ბით ოჯა­ხის წევ­რის ნერ­ვი­უ­ლო­ბა რთუ­ლია. ჩემი მე­უღ­ლე ამას ჯან­სა­ღად უდ­გე­ბა. ზოგ­ჯერ თა­ვად ვწუ­წუ­ნებ,

- სა­კუ­თარ შეც­დო­მებ­ზე ვის­წავ­ლე...

- ...ინ­სტი­ტუ­ტში სწავ­ლის დროს, ყვე­ლა ვინც გა­მი­ღი­მებ­და, თბილ სი­ტყვას მე­ტყო­და, მე­გო­ნა, ჩემ­და­მი ყვე­ლა და­დე­ბი­თად იყო გან­წყო­ბი­ლი, მგულ­შე­მატ­კივ­რობ­და და ჩემი წარ­მა­ტე­ბა ახა­რებ­და. დრო­თა გან­მავ­ლო­ბა­ში მივ­ხვდი, ეს ასე არ არის, შენი ბედ­ნი­ე­რე­ბით ყვე­ლა არ ხა­რობს. ამის გა­ა­ნა­ლი­ზე­ბის შემ­დეგ, თით­ქოს ჩემს ნა­ჭუჭ­ში ჩა­ვი­კე­ტე. ადა­მი­ა­ნებს, ისი­ნი ძა­ლი­ან ახ­ლობ­ლე­ბი თუ არ არი­ან, ემო­ცი­ებს ნაკ­ლე­ბად ვუ­ზი­ა­რებ. სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­შიც არ ვაქ­ტი­უ­რობ. არ ვთვლი, რომ ეს კარ­გი თვი­სე­ბაა ...გა­ნაგ­რძეთ კი­თხვა

მკითხველის კომენტარები / 10 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
ბიჯოს
34

ყველას თავისი პრობლემები და სიხარულები აქვს, ნუ ცდილობენ ეს მსახიობები და მომთერლები ყველამ მათზე იფიქროს !

კიკი
7

ვინ არიან ან ერთი ან მეორე??/სად მოღვაწეობენ??

ავტორი:

"მივხვდი, რომ შენი ბედნიერებით ყველა არ ხარობს...ამის გაანალიზების შემდეგ, თითქოს ჩავიკეტე" - ლელა მებურიშვილი სიყვარულზე, შვილებსა და ბავშვობის ოცნებებზე

"მივხვდი, რომ შენი ბედნიერებით ყველა არ ხარობს...ამის გაანალიზების შემდეგ, თითქოს ჩავიკეტე" - ლელა მებურიშვილი სიყვარულზე, შვილებსა და ბავშვობის ოცნებებზე

"დილით ჩემმა შვილებმა ძილში სიცილი დაიწყეს. საოცარია, ერთმა დაიწყო და მეორე აჰყვა. ვუყურებდი და სასწაული შეგრძნება მქონდა", - ამბობს მსახიობი ლელა მებურიშვილი. რა არის მისთვის ბედნიერება, ვის მიუძღვის ყველაზე დიდი წვლილი მის წარმატებაში. რას თვლის თავის სუსტ მხარედ და რა ისწავლა საკუთარ შეცდომებზე? - ამ ყველაფერს მის მიერ დასრულებული წინადადებებიდან შეიტყობთ.

- დაბადების თარიღი...

- 1983 წლის 22 სექტემბერი.

- ბავშვობაში მინდოდა გამოვსულიყავი...

- ...ექიმი. მამა ექიმია და როგორც ჩანს, ჩემზე ეს ფაქტორი მოქმედებდა. მქონდა პატარა თეთრი ხალათი, ექიმის ხელსაწყოები, რეცეპტის ფურცლები... მოკლედ, "ექიმობანას" ვთამაშობდი. ამის პარალელურად, სულ მინდოდა მსახიობობაც. ზაფხულობით, როცა არდადეგები მეწყებოდა, დასასვენებლად სადაც უნდა წავსულიყავი მეგობრებთან ერთად, ყველგან სპექტაკლებს ვდგამდი, ხან ბალერინა ვიყავი, ხან თოჯინებს ვათამაშებდი. 12 წლიდან "ბერიკებში" დავიწყე სიარული, მერე ციცინო კობიაშვილი გავიცანი, ის მაშინ თეატრალურის სტუდენტი იყო, მე და ჩემს ძმას საკურსო და სადიპლომო სპექტაკლებში გვაკავებდა. ამ სპექტაკლებს მერე ლექტორები ნახულობდნენ და დადებითი შეფასებების მოსმენა ძალიან მხიბლავდა, სტიმულს მაძლევდა. ერთი პერიოდი საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე ჩაბარებასაც ვფიქრობდი, მაგრამ ამ ჯადოსნური აურიდან გამოსვლა ვეღარ შევძელი.

- ჩემზე ამბობენ...

- ...ჯიუტიაო. ეს თვისება გარკვეული დოზით მართლაც მაქვს. ბავშვობიდან მოყოლებული, ჩემი პრინციპები მქონდა. იმ თემაზე, რაც ჩემთვის მიუღებელი იყო, არანაირ კომპრომისზე არ მივდიოდი. აზრს ვერ შემაცვლევინებდა მოდა, საზოგადოებრივი აზრი, უმრავლესობის ხმა და ა.შ. ეს თვისება დღესაც მაქვს. მაგალითისთვის გეტყვი, ის უსარგებლო საკვები, რომლის მიღებაც ბავშვისთვის არ შეიძლება, ჩემმა შვილებმა არ მინდა მიიღონ, არ მინდა გვიან დაიძინონ. არ მინდა გამონაკლისები არსებობდეს, ამას ყოველთვის ჯიუტად გავიტან და ზუსტად ვიცი, ასე რატომ ვიქცევი.

- ჩემი პირველი წარმატება...

- ...წარმატება ძალიან ზოგადი სიტყვაა. ვიღაცისთვის ჩემი მდგომარეობა სრულებით არ არის წარმატებული და შესაძლოა, ვიღაცას ძალიან წარმატებულად მივაჩნდე. თეატრალურს რომ ვამთავრებდი, თეატრალურ სარდაფში ვთამაშობდი. კარგ სპექტაკლში მთავარ როლს ვასრულებდი. მაშინ სამწუხაროდ, მსახიობები თეატრიდან პოპულარულები ვერ ხდებოდნენ. სპექტაკლში მონაწილე რამდენიმე ჩემი ასაკის მსახიობი, გუდაურში წავედით. იქ სასტუმროში სადილობისას, ვიღაცამ მიცნო, - ეს ის გოგო არ არის, სპექტაკლში რომ თამაშობს, როგორ მომწონსო. ძალიან მესიამოვნა. საოცარი შეგრძნება იყო.

- ჩემს წარმატებაში ყველაზე დიდი წვლილი მიუძღვის...

- ...დეიდაჩემს, რომელმაც "ბერიკებში" მიმიყვანა; ჩემს მშობლებს, რომლებისგანაც მუდამ მხარდაჭერას ვგრძნობდი და ვგრძნობ. მათ თავის დროზე, ჩემი თეატრალურში ჩაბარებაც არ გაუპროტესტებიათ, არადა, მსგავსი შემთხვევა მშობელთა მხრიდან ხშირი იყო. ჩემს წარმატებაში დიდი წვლილი მიუძღვის ჩემს მეუღლეს. წარმატებული ქალისთვის მეუღლის მხარდაჭერა უმნიშვნელოვანესია, მით უმეტეს, ჩემს პროფესიაში. ხშირად გამიგია, გადაღებაზე გვიანობამდე შემორჩენილ მსახიობებს როგორ ურეკავენ მეუღლეები და საყვედურობენ, აღარ მოდიხარო? ჯერ შენ თავად ნერვიულობ, რომ გადაღებაზე გვიანობამდე შერჩი და დამატებით ოჯახის წევრის ნერვიულობა რთულია. ჩემი მეუღლე ამას ჯანსაღად უდგება. ზოგჯერ თავად ვწუწუნებ,

- საკუთარ შეცდომებზე ვისწავლე...

- ...ინსტიტუტში სწავლის დროს, ყველა ვინც გამიღიმებდა, თბილ სიტყვას მეტყოდა, მეგონა, ჩემდამი ყველა დადებითად იყო განწყობილი, მგულშემატკივრობდა და ჩემი წარმატება ახარებდა. დროთა განმავლობაში მივხვდი, ეს ასე არ არის, შენი ბედნიერებით ყველა არ ხარობს. ამის გაანალიზების შემდეგ, თითქოს ჩემს ნაჭუჭში ჩავიკეტე. ადამიანებს, ისინი ძალიან ახლობლები თუ არ არიან, ემოციებს ნაკლებად ვუზიარებ. სოციალურ ქსელშიც არ ვაქტიურობ. არ ვთვლი, რომ ეს კარგი თვისებაა ...განაგრძეთ კითხვა