პოლიტიკა
კონფლიქტები
სამხედრო

5

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

შაბათი, მთვარის მერვე დღე დაიწყება 10:42-ზე, მთვარე კირჩხიბშია ახალი საქმეების დასაწყებად ნეიტრალური დღეა. დიდ დროსა და ენერგიას ითხოვს ადრე დაწყებული საქმეები. მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება სხვა დღისთვის გადადეთ. კარგი დღეა უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული საქმეების მოსაგვარებლად. კარგია მივლინების, მოგზაურობის დასაწყებად. ხშირად იმოძრავეთ, გადაადგილეთ ავეჯი, განაახლეთ ინტერიერი. სხვა დღისთვის გადადეთ ქორწინება და ნიშნობა. ამ დღის რთული ორგანო კუჭია. მოერიდეთ კუჭის გადატვირთვას, მოწევას, სმას.
მსოფლიო
სამართალი
საზოგადოება
სპორტი
მეცნიერება
Faceამბები
მოზაიკა
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
წერილი, რომლის გამოც 73 წლის დიმიტრი ყიფიანი სამუდამოდ გადაასახლეს
წერილი, რომლის გამოც 73 წლის დიმიტრი ყიფიანი სამუდამოდ გადაასახლეს

"პა­ტივ­ცე­მუ­ლი მო­ხუ­ცი ჯერ ისევ სავ­სეა ენერ­გი­ით და სუ­ლის სიმ­ტ­კი­ცით. ბო­ლოს დროს სჩი­ვის მხო­ლოდ - გუ­ლი რო­გორ­ღაც კარ­გს არას მე­უბ­ნე­ბა და მე­ში­ნი­ან ისე არ მოვ­კ­ვ­დე, რომ სამ­შობ­ლო მი­წა ვერ ვნა­ხო­ვო. ყვე­ლა­ზე ძლი­ერ უფ­რო ის აღო­ნებ­და, რომ ვა­ი­თუ მოვ­კ­ვ­დე და ჩე­მი ძვლე­ბი აქ დას­ტო­ვონ და არ დამ­მარ­ხონ ჩემს საყ­ვა­რელს მი­წა-წყალ­ში­ო", - იწე­რე­ბო­და, თურ­მე, სტავ­რო­პო­ლი­დან დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნის ერ­თი ნაც­ნო­ბი, მის გარ­დაც­ვა­ლე­ბამ­დე ცო­ტა ხნით ად­რე. ცო­ტა ხნის შემ­დეგ კი...

1887 წლის 27 ოქ­ტომ­ბერს გა­ზეთ "ი­ვე­რი­ის" პირ­ვე­ლი­ვე გვერ­დ­ზე და­ი­ბეჭ­და ინ­ფორ­მა­ცია, რომ კვი­რას, 25 ოქ­ტომ­ბერს სტავ­რო­პო­ლი­დან მი­ღე­ბუ­ლი დე­პე­შა იუ­წყე­ბო­და, ამ დი­ლით დი­მიტ­რი ივა­ნეს ძე ყი­ფი­ა­ნი "მოკ­ლუ­ლი ნა­ხეს თა­ვის სად­გურ­ში. გა­მო­ძი­ე­ბა სწარ­მო­ებს!" იმა­ვე სა­ღა­მოს მე­ო­რე დე­პე­შაც მო­სუ­ლა: "გა­მო­ძი­ე­ბით ჩნდე­ბა, რომ ყი­ფი­ა­ნის გა­ძარ­ც­ვა სდო­მე­ბი­ათ და ამ გან­ზ­რახ­ვით მო­უკ­ლავთ". მსა­ხი­ო­ბი, რე­ჟი­სო­რი, დრა­მა­ტურ­გი და კრი­ტი­კო­სი ვა­ლე­რი­ან გუ­ნია წერს, ბან­კ­ში მი­სულ ამ ამ­ბით შეძ­რ­წუ­ნე­ბულ, პირ­მო­კუ­მულ და წარ­ბ­შეკ­რულ ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძეს ჯერ ქვე­და ტუ­ჩი აუთ­რ­თოლ­და, შემ­დეგ "ო­რი მსხვი­ლი ცრემ­ლი გად­მო­ე­წუ­რა და ლა­მაზ ულ­ვა­შებ­ზე და­ენ­თხია. მე არას­დ­როს არ მე­ნა­ხა ასე­თი ჩუ­მი, მუნ­ჯი და, ამა­ვე დროს, უმაღ­ლე­სად მეტყ­ვე­ლი მწუ­ხა­რე­ბა­ო"...

ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძე "ი­ვე­რი­ის" რამ­დე­ნი­მე ნო­მერ­ში ზე­დი­ზედ უძღ­ვ­ნის სტა­ტი­ებს დი­მიტ­რი ყი­ფი­ანს და კი­თხუ­ლობს: რა უნ­დო­დათ, რას და­ხარ­ბ­დ­ნენ ბო­როტ­მოქ­მე­დე­ბი, მის გა­ხუ­ნე­ბულ და დაძ­ვე­ლე­ბულ ტან­საც­მელს? რას მო­ე­ლოდ­ნენ ამ ღა­რი­ბი და დღე­მი­ლე­უ­ლი კა­ცის­გა­ნო?! და იქ­ვე და­ურ­თავს: მი­სი - ღრმად მო­ხუ­ცე­ბუ­ლის სიმ­დიდ­რე, ხომ, ამ წუ­თი­სო­ფელ­ში დარ­ჩე­ნი­ლი მხო­ლოდ ორი­ო­დე დღე­ღა იყო, თით­ქოს ესეც შე­შურ­დათ და წა­არ­თ­ვე­სო. ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძე სხვა სიმ­დიდ­რე­ზეც ლა­პა­რა­კობს, იმა­ზე, რაც არც წა­სარ­თ­მე­ვია და არც მო­სა­ტა­ცე­ბე­ლი და რაც სწო­რე­დაც რომ ჰქონ­და დი­მიტ­რი ყი­ფი­ანს - მი­სი სამ­სა­ხუ­რი და ღვაწ­ლი, რო­მე­ლიც "მა­გარს ცი­ხე­შია და იმ ცი­ხეს ხსოვ­ნა ჰქვი­ან: ვე­რა­ვინ შე­ამ­ტ­ვ­რევს, ვე­რა­ვინ შე­ან­გ­რევს"...

დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი - სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წე, პუბ­ლი­ცის­ტი, ლი­ტე­რა­ტო­რი და მთარ­გ­მ­ნე­ლი 1814 წლის 14 აპ­რილს და­ბა­დე­ბუ­ლა და ად­რე­ვე და­ობ­ლე­ბულს, უფ­რო­სი ძმა - ქა­ი­ხოს­რო პატ­რო­ნობ­და. ამ უკა­ნას­კ­ნელს იგი ჯერ თბი­ლი­სის სა­სუ­ლი­ე­რო სე­მი­ნა­რი­ა­ში შე­უყ­ვა­ნია, მა­ლე­ვე - კე­თილ­შო­ბილ­თა სას­წავ­ლე­ბელ­ში. თურ­მე, იქ დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი ნი­კო­ლოზ ბა­რა­თაშ­ვილ­თან ერ­თად სწავ­ლობ­და. სას­წავ­ლებ­ლის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, ერ­თხანს დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი თარ­ჯიმ­ნად მუ­შა­ობ­და, მე­რე - თა­ვი­სი­ვე სას­წავ­ლე­ბელ­ში მას­წავ­ლებ­ლად. 17 წლი­სა ოთხ სა­განს ას­წავ­ლი­და - არით­მე­ტი­კას, გე­ოგ­რა­ფი­ას, ქარ­თულ და რუ­სულ ენებს, მაგ­რამ პე­და­გო­გად დიდ­ხანს არ უმუ­შა­ვია: 1832 წლის თა­ვად-აზ­ნა­ურ­თა შეთ­ქ­მუ­ლე­ბა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის­თ­ვის, 20 წლი­სა ვო­ლოგ­და­ში გა­და­ა­სახ­ლეს. დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში 1837 წელს დაბ­რუნ­და...

ამ გა­სა­ო­ცა­რი ადა­მი­ა­ნის შუ­ამ­დ­გომ­ლო­ბით და­არ­ს­და პირ­ვე­ლი ქარ­თუ­ლი ჟურ­ნა­ლი "ცის­კა­რი", მი­სი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი მოღ­ვა­წე­ო­ბა კი მთარ­გ­მ­ნე­ლო­ბი­თი სა­მუ­შა­ო­თი და­იწყო; დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი სა­მეც­ნი­ე­რო-ის­ტო­რი­ულ ნაშ­რო­მებ­საც წერ­და სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ის­ტო­რი­ის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვან სა­კი­თხებ­ზე; თურ­მე, წე­რას­თან ერ­თად, ხატ­ვაც კარ­გად ემარ­ჯ­ვე­ბო­და;

იგი გახ­ლ­დათ კავ­კა­სი­ის სოფ­ლის მე­ურ­ნე­ო­ბის სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ვი­ცე-პრე­ზი­დენ­ტი. ბევ­რ­მა არც იცის, რომ მე-19 სა­უ­კუ­ნის 80-იან წლებ­ში "ხვან­ჭ­კა­რის" წარ­მო­ე­ბას სწო­რედ დი­მიტ­რი ყი­ფი­ან­მა ჩა­უ­ყა­რა სა­ფუძ­ვე­ლი. გა­ნაგ­რძეთ კი­თხვა

წერილი, რომლის გამოც 73 წლის დიმიტრი ყიფიანი სამუდამოდ გადაასახლეს

წერილი, რომლის გამოც 73 წლის დიმიტრი ყიფიანი სამუდამოდ გადაასახლეს

"პა­ტივ­ცე­მუ­ლი მო­ხუ­ცი ჯერ ისევ სავ­სეა ენერ­გი­ით და სუ­ლის სიმ­ტ­კი­ცით. ბო­ლოს დროს სჩი­ვის მხო­ლოდ - გუ­ლი რო­გორ­ღაც კარგს არას მე­უბ­ნე­ბა და მე­ში­ნი­ან ისე არ მოვ­კ­ვ­დე, რომ სამ­შობ­ლო მი­წა ვერ ვნა­ხო­ვო. ყვე­ლა­ზე ძლი­ერ უფ­რო ის აღო­ნებ­და, რომ ვა­ი­თუ მოვ­კ­ვ­დე და ჩე­მი ძვლე­ბი აქ დას­ტო­ვონ და არ დამ­მარ­ხონ ჩემს საყ­ვა­რელს მი­წა-წყალ­ში­ო", - იწე­რე­ბო­და, თურ­მე, სტავ­რო­პო­ლი­დან დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნის ერ­თი ნაც­ნო­ბი, მის გარ­დაც­ვა­ლე­ბამ­დე ცო­ტა ხნით ად­რე. ცო­ტა ხნის შემ­დეგ კი...

1887 წლის 27 ოქ­ტომ­ბერს გა­ზეთ "ი­ვე­რი­ის" პირ­ვე­ლი­ვე გვერ­დ­ზე და­ი­ბეჭ­და ინ­ფორ­მა­ცია, რომ კვი­რას, 25 ოქ­ტომ­ბერს სტავ­რო­პო­ლი­დან მი­ღე­ბუ­ლი დე­პე­შა იუწყე­ბო­და, ამ დი­ლით დი­მიტ­რი ივა­ნეს ძე ყი­ფი­ა­ნი "მოკ­ლუ­ლი ნა­ხეს თა­ვის სად­გურ­ში. გა­მო­ძი­ე­ბა სწარ­მო­ებს!" იმა­ვე სა­ღა­მოს მე­ო­რე დე­პე­შაც მო­სუ­ლა: "გა­მო­ძი­ე­ბით ჩნდე­ბა, რომ ყი­ფი­ა­ნის გა­ძარ­ც­ვა სდო­მე­ბი­ათ და ამ გან­ზ­რახ­ვით მო­უკ­ლავთ". მსა­ხი­ო­ბი, რე­ჟი­სო­რი, დრა­მა­ტურ­გი და კრი­ტი­კო­სი ვა­ლე­რი­ან გუ­ნია წერს, ბან­კ­ში მი­სულ ამ ამ­ბით შეძ­რ­წუ­ნე­ბულ, პირ­მო­კუ­მულ და წარ­ბ­შეკ­რულ ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძეს ჯერ ქვე­და ტუ­ჩი აუთ­რ­თოლ­და, შემ­დეგ "ო­რი მსხვი­ლი ცრემ­ლი გად­მო­ე­წუ­რა და ლა­მაზ ულ­ვა­შებ­ზე და­ენ­თხია. მე არას­დ­როს არ მე­ნა­ხა ასე­თი ჩუ­მი, მუნ­ჯი და, ამა­ვე დროს, უმაღ­ლე­სად მეტყ­ვე­ლი მწუ­ხა­რე­ბა­ო"...

ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძე "ი­ვე­რი­ის" რამ­დე­ნი­მე ნო­მერ­ში ზე­დი­ზედ უძღ­ვ­ნის სტა­ტი­ებს დი­მიტ­რი ყი­ფი­ანს და კითხუ­ლობს: რა უნ­დო­დათ, რას და­ხარ­ბ­დ­ნენ ბო­როტ­მოქ­მე­დე­ბი, მის გა­ხუ­ნე­ბულ და დაძ­ვე­ლე­ბულ ტან­საც­მელს? რას მო­ე­ლოდ­ნენ ამ ღა­რი­ბი და დღე­მი­ლე­უ­ლი კა­ცის­გა­ნო?! და იქ­ვე და­ურ­თავს: მი­სი - ღრმად მო­ხუ­ცე­ბუ­ლის სიმ­დიდ­რე, ხომ, ამ წუ­თი­სო­ფელ­ში დარ­ჩე­ნი­ლი მხო­ლოდ ორი­ო­დე დღე­ღა იყო, თით­ქოს ესეც შე­შურ­დათ და წა­არ­თ­ვე­სო. ილია ჭავ­ჭა­ვა­ძე სხვა სიმ­დიდ­რე­ზეც ლა­პა­რა­კობს, იმა­ზე, რაც არც წა­სარ­თ­მე­ვია და არც მო­სა­ტა­ცე­ბე­ლი და რაც სწო­რე­დაც რომ ჰქონ­და დი­მიტ­რი ყი­ფი­ანს - მი­სი სამ­სა­ხუ­რი და ღვაწ­ლი, რო­მე­ლიც "მა­გარს ცი­ხე­შია და იმ ცი­ხეს ხსოვ­ნა ჰქვი­ან: ვე­რა­ვინ შე­ამ­ტ­ვ­რევს, ვე­რა­ვინ შე­ან­გ­რევს"...

დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი - სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წე, პუბ­ლი­ცის­ტი, ლი­ტე­რა­ტო­რი და მთარ­გ­მ­ნე­ლი 1814 წლის 14 აპ­რილს და­ბა­დე­ბუ­ლა და ად­რე­ვე და­ობ­ლე­ბულს, უფ­რო­სი ძმა - ქა­ი­ხოს­რო პატ­რო­ნობ­და. ამ უკა­ნას­კ­ნელს იგი ჯერ თბი­ლი­სის სა­სუ­ლი­ე­რო სე­მი­ნა­რი­ა­ში შე­უყ­ვა­ნია, მა­ლე­ვე - კე­თილ­შო­ბილ­თა სას­წავ­ლე­ბელ­ში. თურ­მე, იქ დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი ნი­კო­ლოზ ბა­რა­თაშ­ვილ­თან ერ­თად სწავ­ლობ­და. სას­წავ­ლებ­ლის დამ­თავ­რე­ბის შემ­დეგ, ერ­თხანს დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი თარ­ჯიმ­ნად მუ­შა­ობ­და, მე­რე - თა­ვი­სი­ვე სას­წავ­ლე­ბელ­ში მას­წავ­ლებ­ლად. 17 წლი­სა ოთხ სა­განს ას­წავ­ლი­და - არით­მე­ტი­კას, გე­ოგ­რა­ფი­ას, ქარ­თულ და რუ­სულ ენებს, მაგ­რამ პე­და­გო­გად დიდ­ხანს არ უმუ­შა­ვია: 1832 წლის თა­ვად-აზ­ნა­ურ­თა შეთ­ქ­მუ­ლე­ბა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის­თ­ვის, 20 წლი­სა ვო­ლოგ­და­ში გა­და­ა­სახ­ლეს. დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი სა­ქარ­თ­ვე­ლო­ში 1837 წელს დაბ­რუნ­და...

ამ გა­სა­ო­ცა­რი ადა­მი­ა­ნის შუ­ამ­დ­გომ­ლო­ბით და­არ­ს­და პირ­ვე­ლი ქარ­თუ­ლი ჟურ­ნა­ლი "ცის­კა­რი", მი­სი ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი მოღ­ვა­წე­ო­ბა კი მთარ­გ­მ­ნე­ლო­ბი­თი სა­მუ­შა­ო­თი და­იწყო; დი­მიტ­რი ყი­ფი­ა­ნი სა­მეც­ნი­ე­რო-ის­ტო­რი­ულ ნაშ­რო­მებ­საც წერ­და სა­ქარ­თ­ვე­ლოს ის­ტო­რი­ის მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვან სა­კითხებ­ზე; თურ­მე, წე­რას­თან ერ­თად, ხატ­ვაც კარ­გად ემარ­ჯ­ვე­ბო­და;

იგი გახ­ლ­დათ კავ­კა­სი­ის სოფ­ლის მე­ურ­ნე­ო­ბის სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ვი­ცე-პრე­ზი­დენ­ტი. ბევ­რ­მა არც იცის, რომ მე-19 სა­უ­კუ­ნის 80-იან წლებ­ში "ხვან­ჭ­კა­რის" წარ­მო­ე­ბას სწო­რედ დი­მიტ­რი ყი­ფი­ან­მა ჩა­უ­ყა­რა სა­ფუძ­ვე­ლი. განაგრძეთ კითხვა

ქართველი ჟურნალისტის და ამერიკელი დიპლომატის ქორწილი ვაშინგტონში - "ძალიან ბედნიერები ვართ, რომ ვიპოვეთ ერთმანეთი"

უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის ყოფილი კანდიდატი თამთა თოდაძეზე - "რა ბრიჯიტ ბარდო ესა მყავს, რა აბია ასეთი ნეტავ"

ვინ არის შორენა ბეგაშვილის ყოფილი ქმრის მეუღლე, რომელიც უკრაინაში ცნობილი დიზაინერია