სამართალი
პოლიტიკა
მსოფლიო

3

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ხუთშაბათი, მთვარის მეექვსე დღე დაიწყება 08:28-ზე, მთვარე ტყუპშია მოაგვარეთ წვრილ-წვრილი საქმეები. სერიოზულები სხვა დროისთვის გადადეთ. კარგი დღეა კოლექტიური მუშაობისთვის, ბიზნესისთვის. მოაგვარეთ ფინანსური საკითხები. თუ არ გეჩქარებათ, უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული საკითხები სხვა დღისთვის გადადეთ. ნეიტრალური დღეა ვაჭრობისა და სასამართლო საქმეებისთვის. კარგი დღეა სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად; ურთიერთობის გარჩევისათვის. ნეიტრალურია სამსახურის, საქმიანობის, საცხოვრებლის შეცვლა. კარგი დღეა ქორწინების, ნიშნობისა და სექსუალურისთვის. დაღლილობას სუფთა ჰაერზე გასეირნება, მსუბუქი ვარჯიში მოგიხსნით. მსუბუქად იკვებეთ.
საზოგადოება
კულტურა/შოუბიზნესი
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
მეცნიერება
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
რას წერდა ანდერძში სესილია თაყაიშვილი და რატომ იყო "გვარში ერთადერთი ხეპრე" ჭაბუა ამირეჯიბი
რას წერდა ანდერძში სესილია თაყაიშვილი და რატომ იყო "გვარში ერთადერთი ხეპრე" ჭაბუა ამირეჯიბი

იმ ადა­მი­ა­ნე­ბის მი­მართ, რომ­ლე­ბიც ქვეყ­ნის ის­ტო­რი­ის შექ­მნა­ში მო­ნა­წი­ლე­ო­ბენ და სა­ზო­გა­დო­ე­ბას უყ­ვარს, ინ­ტე­რე­სი არას­დროს ქრე­ბა. ამ­ჯე­რად, იმ დიდი ცნო­ბი­ლი ქარ­თვე­ლე­ბის ცხოვ­რე­ბის ეპი­ზო­დე­ბის გახ­სე­ნე­ბა გვინ­და, ვინც დამ­სა­ხუ­რე­ბუ­ლად მო­ი­პო­ვა ხალ­ხის სა­ყო­ველ­თაო სიყ­ვა­რუ­ლი...

სე­სი­ლია თა­ყა­იშ­ვი­ლი

ქარ­თუ­ლი თე­ატ­რი­სა და კი­ნოს ლე­გენ­და ბავ­შვო­ბი­დან ეზი­ა­რა თე­ატ­რა­ლურ ხე­ლოვ­ნე­ბას. ის პა­ტა­რე­ბის­თვის შექ­მნილ სა­ში­ნაო წარ­მოდ­გე­ნებ­ში 7 წლი­სა მი­იწ­ვი­ეს, - ყვა­ვი­ლი­სა და ან­გე­ლო­ზის როლი ათა­მა­შეს, სა­ი­და­ნაც და­ი­წყო არ­ტის­ტის თე­ატ­რა­ლუ­რი ცხოვ­რე­ბის დიდი გზა.

120-მდე შე­სა­ნიშ­ნა­ვი როლი, თუმ­ცა მისი ოლღა ბე­ბია (ნო­დარ დუმ­ბა­ძის "მე ბე­ბია, ილი­კო და ილა­რი­ო­ნის" მი­ხედ­ვით სცე­ნა­სა და კი­ნო­ში), ყვე­ლა­ნა­ირ რე­კორდს ხსნის. ზუ­რი­კე­ლას ბე­ბია უყ­ვარ­დათ არა მარ­ტო სა­ქარ­თვე­ლო­ში, არა­მედ სხვა ქვეყ­ნებ­შიც. რო­დე­საც ფრან­გმა რე­ჟი­სორ­მა ჟან და­კან­ტმა სე­სი­ლია თა­ყა­იშ­ვი­ლი ფილმში "მე, ბე­ბია, ილი­კო და ილა­რი­ო­ნი" ნახა, ასე­თი რამ თქვა: "ეს თქვე­ნი კი არა, ჩემი ბე­ბი­აა, რო­მე­ლიც ახ­ლაც პრო­ვინ­ცი­ა­ში ცხოვ­რობს."

სე­სი­ლი­ას არ უყ­ვარ­და სა­კუ­თა­რი თა­ვის ფილ­მებ­ში ხილ­ვა და გა­და­ღე­ბებ­ზეც დის­კომ­ფორ­ტს გა­ნიც­დი­და: "არ მიყ­ვარს კი­ნო­ა­პა­რა­ტი, იგი თა­ვი­დან­ვე მა­ში­ნებს, მთე­ლი ფიქ­რი და გრძნო­ბა მას­თა­ნაა და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი, მაგ­რამ მერე დრა­მა­ტურ­გი­უ­ლი სახე ნთქავს ყო­ვე­ლი­ვეს და ერ­თა­დერ­თი ამო­ცა­ნა - მო­ვა­ტყუო, გა­მოვ­თი­შო ჩემი შეგ­ნე­ბი­დან ეს აპა­რა­ტი - მთლი­ა­ნად მი­პყრობს. რო­გორც კი არ ვგრძნობ ხოლ­მე აპა­რატს, მუ­შა­ო­ბა გა­ცი­ლე­ბით მი­ად­ვილ­დე­ბა". ერთ-ერთ უკა­ნას­კნელ ინ­ტერ­ვი­უ­ში მსა­ხი­ო­ბი ამ­ბობ­და: "არ მიყ­ვარს ჩემი თავი ეკ­რან­ზე, რად­გან ვიცი - რაც გა­კე­თე­ბუ­ლია, ვერ და­აბ­რუ­ნებ, ვერ გა­ას­წო­რებ და არ მინ­და, კი­დევ ერთხელ დავ­რწმუნ­დე, რომ შე­იძ­ლე­ბო­და გა­ცი­ლე­ბით უკეთ მე­თა­მა­შა".

მისი მე­უღ­ლე მსა­ხი­ო­ბი ვასო გო­ძი­აშ­ვი­ლი გახ­ლდათ, რომ­ლის­გა­ნაც ერ­თა­დერ­თი ვაჟი შე­ე­ძი­ნა. ვა­სოს სე­სი­ლია უყ­ვარ­და, მაგ­რამ გა­მო­უს­წო­რე­ბე­ლი მე­ქალ­თა­ნე იყო. ერ­თმა­ნეთს ექ­ვსი წლის შემ­დეგ და­ცილ­დნენ. სე­სი­ლია სი­ა­მა­ყით ამ­ბობ­და: "მე­ო­რე სარ­თუ­ლი­დან გად­მო­ვუ­ყა­რე ჩე­მოდ­ნე­ბი". პა­ტი­ე­ბა ვერ შეძ­ლო, მაგ­რამ მისი სიყ­ვა­რუ­ლი სი­ცო­ცხლის ბო­ლომ­დე შე­ი­ნა­ხა და უკა­ნას­კნელ გზა­ზეც გა­ა­ცი­ლა.

სე­სი­ლი­ას არც ხალ­ხის შე­წუ­ხე­ბა უყ­ვარ­და და ამ ქვეყ­ნი­დან მი­მა­ვალ­მა ან­დერ­ძად და­ტო­ვა: "ვთხოვ, ჩე­მი­ანს ყვე­ლას, შე­მის­რუ­ლონ ეს თხოვ­ნა. არა­ვი­თარ შემ­თხვე­ვა­ში თე­ატ­რში არ გა­და­მიყ­ვა­ნონ. ჩემი არ გა­დაყ­ვა­ნით შე­წყდე­ბა თე­ატ­რში ხში­რი სიკ­ვდი­ლი. მერ­წმუ­ნეთ, არა­ვი­თარ შემ­თხვე­ვა­ში, მუხ­ლმოდ­რე­კი­ლი გეხ­ვე­წე­ბით, დი­დუ­ბე არ მიყ­ვარს და გთხოვთ, ნუ გა­მო­ძებ­ნით ჩემ­თვის ად­გილს, სა­ბურ­თა­ლო­ში თუ შე­იძ­ლე­ბა. რა სა­ჭი­როა სა­პა­ტიო ყა­რა­უ­ლი? ნუ დაღ­ლით ხალ­ხს. არა­ვი­თა­რი სი­ტყვე­ბი: ვი­ყა­ვი, ვშრო­მობ­დი და დას­რულ­და ჩემი ცხოვ­რე­ბა. იმე­დია, ასე მშვი­დად და წყნა­რად მი­ა­ბა­რებთ ჩემს ნეშტს ცივ მი­წას".

სე­სი­ლია თა­ყა­იშ­ვი­ლი 1984 წელს გარ­და­იც­ვა­ლა. დაკ­რძა­ლუ­ლია სა­ბურ­თა­ლოს სა­ზო­გა­დო მოღ­ვა­წე­თა პან­თე­ონ­ში.

ჭა­ბუა ამი­რე­ჯი­ბი

მწე­რა­ლი, შე­სა­ნიშ­ნა­ვი რო­მა­ნის "დათა თუ­თაშ­ხი­ას" ავ­ტო­რი ჭა­ბუა ამი­რე­ჯი­ბი სა­კუ­თარ "ავ­ტო­ინ­ტერ­ვი­უ­ში" ასე წერ­და: "მა­მა­ჩე­მის თა­ვა­დურ წარ­მო­შო­ბა­ზე თა­ვად გვა­რი - ამი­რე­ჯი­ბი მი­უ­თი­თებს. ეს სა­უ­კუ­ნე­ე­ბის მან­ძილ­ზე გვა­რად ქცე­უ­ლი მე­ფის სა­სახ­ლის თა­ნამ­დე­ბო­ბაა, ში­ნა­გან საქ­მე­თა მი­ნის­ტრის მო­ად­გი­ლეს, დაზ­ვერ­ვი­სა და კონ­ტრდაზ­ვერ­ვის უფ­როსს რომ შე­ე­სა­ტყვი­სე­ბა. თა­ნამ­დე­ბო­ბა საგ­ვა­რე­უ­ლო იყო, მემ­კვიდ­რე­ო­ბით გა­და­ე­ცე­მო­და და ყო­ვე­ლი ოჯა­ხი, რო­მე­ლიც ამ გვარს ატა­რებ­და, პირ­და­პირ მე­ტო­ქე­ობ­და, რათა თა­ვი­სი ოჯა­ხი­დან მო­ემ­ზა­დე­ბი­ნა კან­დი­და­ტი. ულ­მო­ბე­ლი კონ­კუ­რენ­ცია იყო, ამი­ტომ ყვე­ლა კან­დი­და­ტი ღირ­სე­ულ გა­ნათ­ლე­ბას იღებ­და რო­გორც სა­ქარ­თვე­ლო­ში, ასე­ვე ბი­ზან­ტი­ა­ში - აქე­დან მო­დის გვა­რის წარ­მო­მად­გე­ნელ­თა ტრა­დი­ცი­უ­ლი გა­ნათ­ლე­ბუ­ლო­ბა. ბოლო ასი წლის მან­ძილ­ზე ერ­თა­დერ­თი "ხეპ­რე" გვარ­ში - თქვე­ნი მონა-მორ­ჩი­ლია: ლი­ტე­რა­ტუ­რუ­ლი ფა­კულ­ტე­ტის სამი კურ­სი მაქვს დამ­თავ­რე­ბუ­ლი. მე­სა­მე კურ­სზე უკვე მწე­რალ­თა კავ­ში­რის წევ­რი ვი­ყა­ვი, ვი­ბეჭ­დე­ბო­დი და სწავ­ლა მი­ვა­ტო­ვე"...

დედ-მამა და ახლო ნა­თე­სა­ვე­ბი რეპ­რე­სი­რე­ბუ­ლე­ბი იყ­ვნენ: მამა და­უხვრი­ტეს, დედა გა­და­უ­სახ­ლეს (1942 წელს დაბ­რუნ­და). ბიძა შალ­ვა ამი­რე­ჯი­ბი - ცნო­ბი­ლი პო­ლი­ტი­კუ­რი მოღ­ვა­წე, 1924 წლის აჯან­ყე­ბის პა­რი­ტე­ტუ­ლი კო­მი­ტე­ტის წევ­რი, ქა­ქუ­ცა ჩო­ლო­ყაშ­ვი­ლის მო­ად­გი­ლე პო­ლი­ტი­კურ დარ­გში, ემიგ­რა­ცი­ა­ში იყო, ამის გამო ჭა­ბუა სამ­ხედ­რო სამ­სა­ხუ­რი­დან და­ი­თხო­ვეს, რო­გორც "არას­წო­რად გაწ­ვე­უ­ლი".

იმის გამო, რომ ის არა­ლე­გა­ლუ­რი ან­ტი­საბ­ჭო­თა ორ­გა­ნი­ზა­ცია - "თეთ­რი გი­ორ­გის" ერთ-ერთი და­მა­არ­სე­ბე­ლი და წევ­რი იყო, 1943 წელს შე­ი­ა­რა­ღე­ბუ­ლი აჯან­ყე­ბის მზა­დე­ბის ბრალ­დე­ბით და­ა­პა­ტიმ­რეს და 25 წლის პა­ტიმ­რო­ბა მი­უ­სა­ჯეს. მალე სას­ჯე­ლი დახ­ვრე­ტით შე­უც­ვა­ლეს. სიკ­ვდილ­მის­ჯილ­თა სა­კან­ში სამ-თვე­ნა­ხე­ვა­რი იჯდა და გა­ნა­ჩე­ნი ისევ 25 წლი­ა­ნი პა­ტიმ­რო­ბით შე­უც­ვა­ლეს.

პა­ტიმ­რო­ბის მან­ძილ­ზე სამ­ჯერ გა­იქ­ცა. დახ­ვრე­ტა მე­ო­რე­დაც მი­უ­სა­ჯეს, რაც ისევ შეც­ვა­ლეს და ახა­ლი ვადა და­უ­მა­ტეს. ჯამ­ში, 83 წელი ჰქონ­და მის­ჯი­ლი... პა­ტიმ­რო­ბის დროს მო­ნა­წი­ლე­ობ­და ყა­რა­გან­დი­სა და ტა­ი­მი­რის პო­ლიტ­პა­ტი­მარ­თა აჯან­ყე­ბებ­ში, იყო იმ ყვე­ლაფ­რის სა­ორ­გა­ნი­ზა­ციო კო­მი­ტე­ტის წევ­რი.

პა­ტიმ­რო­ბის 16 წელი ყა­რა­გან­დის, კო­ლი­მის, მორ­დო­ვე­თის, ტა­ი­მი­რის ნა­ხე­ვარ­კუნ­ძუ­ლის, აღ­მო­სავ­ლეთ ციმ­ბი­რის და შო­რე­უ­ლი აღ­მო­სავ­ლე­თის ბა­ნა­კებ­ში გა­ა­ტა­რა. 1959 წლის დე­კემ­ბერ­ში კი გა­და­სახ­ლე­ბი­დან დაბ­რუნ­და.

2010 წლის 15 ოქ­ტომ­ბერს ჭა­ბუა ამი­რე­ჯი­ბი ბე­რად აღიკ­ვე­ცა და სა­ხე­ლად და­ვი­თი ეწო­და. 2013 წელს, ხან­გრძლი­ვი ავად­მყო­ფო­ბის შემ­დეგ, მწე­რა­ლი 92 წლის ასაკ­ში, თბი­ლის­ში სა­კუ­თარ სახ­ლში გარ­და­იც­ვა­ლა.

მო­ამ­ზა­და ლალი ფა­ცია

მკითხველის კომენტარები / 3 /
თარიღის მიხედვით
მოწონების მიხედვით
დღის ვიდეო
00:00 / 00:00
მიანმარში მიწისძვრის შედეგად დაღუპულთა რაოდენობა 2 886-ს აღწევს

რას წერდა ანდერძში სესილია თაყაიშვილი და რატომ იყო "გვარში ერთადერთი ხეპრე" ჭაბუა ამირეჯიბი

რას წერდა ანდერძში სესილია თაყაიშვილი და რატომ იყო "გვარში ერთადერთი ხეპრე" ჭაბუა ამირეჯიბი

იმ ადამიანების მიმართ, რომლებიც ქვეყნის ისტორიის შექმნაში მონაწილეობენ და საზოგადოებას უყვარს, ინტერესი არასდროს ქრება. ამჯერად, იმ დიდი ცნობილი ქართველების ცხოვრების ეპიზოდების გახსენება გვინდა, ვინც დამსახურებულად მოიპოვა ხალხის საყოველთაო სიყვარული...

სესილია თაყაიშვილი

ქართული თეატრისა და კინოს ლეგენდა ბავშვობიდან ეზიარა თეატრალურ ხელოვნებას. ის პატარებისთვის შექმნილ საშინაო წარმოდგენებში 7 წლისა მიიწვიეს, - ყვავილისა და ანგელოზის როლი ათამაშეს, საიდანაც დაიწყო არტისტის თეატრალური ცხოვრების დიდი გზა.

120-მდე შესანიშნავი როლი, თუმცა მისი ოლღა ბებია (ნოდარ დუმბაძის "მე ბებია, ილიკო და ილარიონის" მიხედვით სცენასა და კინოში), ყველანაირ რეკორდს ხსნის. ზურიკელას ბებია უყვარდათ არა მარტო საქართველოში, არამედ სხვა ქვეყნებშიც. როდესაც ფრანგმა რეჟისორმა ჟან დაკანტმა სესილია თაყაიშვილი ფილმში "მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი" ნახა, ასეთი რამ თქვა: "ეს თქვენი კი არა, ჩემი ბებიაა, რომელიც ახლაც პროვინციაში ცხოვრობს."

სესილიას არ უყვარდა საკუთარი თავის ფილმებში ხილვა და გადაღებებზეც დისკომფორტს განიცდიდა: "არ მიყვარს კინოაპარატი, იგი თავიდანვე მაშინებს, მთელი ფიქრი და გრძნობა მასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ მერე დრამატურგიული სახე ნთქავს ყოველივეს და ერთადერთი ამოცანა - მოვატყუო, გამოვთიშო ჩემი შეგნებიდან ეს აპარატი - მთლიანად მიპყრობს. როგორც კი არ ვგრძნობ ხოლმე აპარატს, მუშაობა გაცილებით მიადვილდება". ერთ-ერთ უკანასკნელ ინტერვიუში მსახიობი ამბობდა: "არ მიყვარს ჩემი თავი ეკრანზე, რადგან ვიცი - რაც გაკეთებულია, ვერ დააბრუნებ, ვერ გაასწორებ და არ მინდა, კიდევ ერთხელ დავრწმუნდე, რომ შეიძლებოდა გაცილებით უკეთ მეთამაშა".

მისი მეუღლე მსახიობი ვასო გოძიაშვილი გახლდათ, რომლისგანაც ერთადერთი ვაჟი შეეძინა. ვასოს სესილია უყვარდა, მაგრამ გამოუსწორებელი მექალთანე იყო. ერთმანეთს ექვსი წლის შემდეგ დაცილდნენ. სესილია სიამაყით ამბობდა: "მეორე სართულიდან გადმოვუყარე ჩემოდნები". პატიება ვერ შეძლო, მაგრამ მისი სიყვარული სიცოცხლის ბოლომდე შეინახა და უკანასკნელ გზაზეც გააცილა.

სესილიას არც ხალხის შეწუხება უყვარდა და ამ ქვეყნიდან მიმავალმა ანდერძად დატოვა: "ვთხოვ, ჩემიანს ყველას, შემისრულონ ეს თხოვნა. არავითარ შემთხვევაში თეატრში არ გადამიყვანონ. ჩემი არ გადაყვანით შეწყდება თეატრში ხშირი სიკვდილი. მერწმუნეთ, არავითარ შემთხვევაში, მუხლმოდრეკილი გეხვეწებით, დიდუბე არ მიყვარს და გთხოვთ, ნუ გამოძებნით ჩემთვის ადგილს, საბურთალოში თუ შეიძლება. რა საჭიროა საპატიო ყარაული? ნუ დაღლით ხალხს. არავითარი სიტყვები: ვიყავი, ვშრომობდი და დასრულდა ჩემი ცხოვრება. იმედია, ასე მშვიდად და წყნარად მიაბარებთ ჩემს ნეშტს ცივ მიწას".

სესილია თაყაიშვილი 1984 წელს გარდაიცვალა. დაკრძალულია საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

ჭაბუა ამირეჯიბი

მწერალი, შესანიშნავი რომანის "დათა თუთაშხიას" ავტორი ჭაბუა ამირეჯიბი საკუთარ "ავტოინტერვიუში" ასე წერდა: "მამაჩემის თავადურ წარმოშობაზე თავად გვარი - ამირეჯიბი მიუთითებს. ეს საუკუნეების მანძილზე გვარად ქცეული მეფის სასახლის თანამდებობაა, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილეს, დაზვერვისა და კონტრდაზვერვის უფროსს რომ შეესატყვისება. თანამდებობა საგვარეულო იყო, მემკვიდრეობით გადაეცემოდა და ყოველი ოჯახი, რომელიც ამ გვარს ატარებდა, პირდაპირ მეტოქეობდა, რათა თავისი ოჯახიდან მოემზადებინა კანდიდატი. ულმობელი კონკურენცია იყო, ამიტომ ყველა კანდიდატი ღირსეულ განათლებას იღებდა როგორც საქართველოში, ასევე ბიზანტიაში - აქედან მოდის გვარის წარმომადგენელთა ტრადიციული განათლებულობა. ბოლო ასი წლის მანძილზე ერთადერთი "ხეპრე" გვარში - თქვენი მონა-მორჩილია: ლიტერატურული ფაკულტეტის სამი კურსი მაქვს დამთავრებული. მესამე კურსზე უკვე მწერალთა კავშირის წევრი ვიყავი, ვიბეჭდებოდი და სწავლა მივატოვე"...

დედ-მამა და ახლო ნათესავები რეპრესირებულები იყვნენ: მამა დაუხვრიტეს, დედა გადაუსახლეს (1942 წელს დაბრუნდა). ბიძა შალვა ამირეჯიბი - ცნობილი პოლიტიკური მოღვაწე, 1924 წლის აჯანყების პარიტეტული კომიტეტის წევრი, ქაქუცა ჩოლოყაშვილის მოადგილე პოლიტიკურ დარგში, ემიგრაციაში იყო, ამის გამო ჭაბუა სამხედრო სამსახურიდან დაითხოვეს, როგორც "არასწორად გაწვეული".

იმის გამო, რომ ის არალეგალური ანტისაბჭოთა ორგანიზაცია - "თეთრი გიორგის" ერთ-ერთი დამაარსებელი და წევრი იყო, 1943 წელს შეიარაღებული აჯანყების მზადების ბრალდებით დააპატიმრეს და 25 წლის პატიმრობა მიუსაჯეს. მალე სასჯელი დახვრეტით შეუცვალეს. სიკვდილმისჯილთა საკანში სამ-თვენახევარი იჯდა და განაჩენი ისევ 25 წლიანი პატიმრობით შეუცვალეს.

პატიმრობის მანძილზე სამჯერ გაიქცა. დახვრეტა მეორედაც მიუსაჯეს, რაც ისევ შეცვალეს და ახალი ვადა დაუმატეს. ჯამში, 83 წელი ჰქონდა მისჯილი... პატიმრობის დროს მონაწილეობდა ყარაგანდისა და ტაიმირის პოლიტპატიმართა აჯანყებებში, იყო იმ ყველაფრის საორგანიზაციო კომიტეტის წევრი.

პატიმრობის 16 წელი ყარაგანდის, კოლიმის, მორდოვეთის, ტაიმირის ნახევარკუნძულის, აღმოსავლეთ ციმბირის და შორეული აღმოსავლეთის ბანაკებში გაატარა. 1959 წლის დეკემბერში კი გადასახლებიდან დაბრუნდა.

2010 წლის 15 ოქტომბერს ჭაბუა ამირეჯიბი ბერად აღიკვეცა და სახელად დავითი ეწოდა. 2013 წელს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ, მწერალი 92 წლის ასაკში, თბილისში საკუთარ სახლში გარდაიცვალა.

მოამზადა ლალი ფაცია