სამართალი
მსოფლიო
საზოგადოება

3

აპრილი

დღის ზოგადი ასტროლოგიური პროგნოზი

ხუთშაბათი, მთვარის მეექვსე დღე დაიწყება 08:28-ზე, მთვარე ტყუპშია მოაგვარეთ წვრილ-წვრილი საქმეები. სერიოზულები სხვა დროისთვის გადადეთ. კარგი დღეა კოლექტიური მუშაობისთვის, ბიზნესისთვის. მოაგვარეთ ფინანსური საკითხები. თუ არ გეჩქარებათ, უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული საკითხები სხვა დღისთვის გადადეთ. ნეიტრალური დღეა ვაჭრობისა და სასამართლო საქმეებისთვის. კარგი დღეა სწავლისა და გამოცდების ჩასაბარებლად; ურთიერთობის გარჩევისათვის. ნეიტრალურია სამსახურის, საქმიანობის, საცხოვრებლის შეცვლა. კარგი დღეა ქორწინების, ნიშნობისა და სექსუალურისთვის. დაღლილობას სუფთა ჰაერზე გასეირნება, მსუბუქი ვარჯიში მოგიხსნით. მსუბუქად იკვებეთ.
პოლიტიკა
კულტურა/შოუბიზნესი
სამხედრო
Faceამბები
მოზაიკა
კონფლიქტები
მეცნიერება
კვირის კითხვადი სტატიები
თვის კითხვადი სტატიები
ცნობილი ტრაგედია თბილისიდან ვერონამდე, ანუ ჩვენი დროის "რომეო და ჯულიეტა"
ცნობილი ტრაგედია თბილისიდან ვერონამდე, ანუ ჩვენი დროის "რომეო და ჯულიეტა"

"რო­მეო და ჯუ­ლი­ე­ტა" - უი­ლი­ამ შექ­სპი­რის ცნო­ბი­ლი ტრა­გე­დი­აა, რო­მე­ლიც მსოფ­ლი­ოს მას­შტა­ბით მრა­ვალ სცე­ნა­ზე იდ­გმე­ბა. მას­ზე არა­ერთ ქარ­თველ რე­ჟი­სორს უმუ­შა­ვია, მაგ­რამ ბო­ლოს რაც ვნა­ხე, ეს ახ­მე­ტე­ლის თე­ატ­რის საპ­რე­მი­ე­რო წარ­მოდ­გე­ნა იყო, რო­მე­ლიც თე­ატ­რის სამ­ხატ­ვრო ხელ­მძღვა­ნელ­მა და რე­ჟი­სორ­მა ირაკ­ლი გო­გი­ამ დად­გა.

რო­გორც ვი­ცით, ტრა­გე­დი­ა­ში მო­თხრო­ბი­ლია ორი ახალ­გაზ­რდა შეყ­ვა­რე­ბუ­ლის, რო­მეო მონ­ტე­გი­სა და ჯუ­ლი­ე­ტა კა­პუ­ლე­ტის ამ­ბა­ვი, რომ­ლე­ბიც მათი ოჯა­ხე­ბის მტრო­ბის გამო იღუ­პე­ბი­ან. ცნო­ბი­ლია, რომ შექ­სპი­რის პი­ე­სა­ში მოქ­მე­დე­ბა ვე­რო­ნა­ში მიმ­დი­ნა­რე­ობს, თუმ­ცა ახ­მე­ტე­ლის თე­ატ­რის ახალ წარ­მოდ­გე­ნა­ში მოქ­მე­დე­ბა თბი­ლის­ში იწყე­ბა და ვე­რო­ნა­ში გრძელ­დე­ბა, რაც იმას ნიშ­ნავს, რომ ეს რე­ჟი­სო­რის გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი, ორი­გი­ნა­ლუ­რი და ახ­ლე­ბუ­რი სცე­ნუ­რი ინ­ტერპრე­ტა­ცი­აა და ის თე­ატ­რის სამ­ხატ­ვრო ხელ­მძღვა­ნელ­მა ირაკ­ლი გო­გი­ამ გა­ნა­ხორ­ცი­ე­ლა.

მოქ­მე­დე­ბა სპექ­ტაკლში სხვა­დას­ხვა ეპო­ქა­სა და სივ­რცე­ში ვი­თარ­დე­ბა. სპექ­ტაკ­ლის მთა­ვა­რი გმი­რე­ბი ეტა­პობ­რი­ვად ჰი­პე­ბი­სა და მუნ­ჯი კი­ნოს ეპო­ქა­ში ცხოვ­რო­ბენ, წარ­მოდ­გე­ნის და­სას­რულს კი მა­ყუ­რე­ბე­ლი ისევ XVII სა­უ­კუ­ნის ვე­რო­ნა­ში ბრუნ­დე­ბა.

სპექ­ტაკლში გა­თა­მა­შე­ბუ­ლი ამ­ბა­ვი ორი მო­ქიშ­პე გვა­რის მტრო­ბა­ზე კი არ მოგ­ვი­თხრობს, არა­მედ ხელ­მო­ცა­რულ და სიყ­ვა­რულ­ში იმედ­გაც­რუ­ე­ბულ ადა­მი­ა­ნებ­ზე. რე­ჟი­სო­რი ცნო­ბი­ლი პი­ე­სის უც­ნობ აქ­ცენ­ტებს სვამს და დღემ­დე ყუ­რა­დღე­ბის მიღ­მა დარ­ჩე­ნილ პრობ­ლე­მა­ტი­კას წარ­მო­ა­ჩენს, რი­თაც სიყ­ვა­რუ­ლის ის­ტო­რი­ას კი­დევ უფრო მძაფ­რად, ორი­გი­ნა­ლუ­რად და თა­ნა­მედ­რო­ვედ მოგ­ვი­თხრობს.

ირაკ­ლი გო­გია, რე­ჟი­სო­რი:

- არ გვინ­დო­და, "რო­მეო და ჯუ­ლი­ე­ტა" ორი გვა­რის და­პი­რის­პი­რე­ბა­ზე დაგ­ვედ­გა, თუმ­ცა პი­ე­სა არ გა­დაგ­ვი­კე­თე­ბია, უბ­რა­ლოდ წერ­ტილ-მძი­მე სხვა ად­გი­ლას დავ­სვით. ვაჩ­ვე­ნეთ და­ბოღ­მი­ლი, არ­შემ­დგა­რი ადა­მი­ა­ნე­ბი რო­გორ კლა­ვენ შემ­დგარ ურ­თი­ერ­თო­ბებს, - ეს იყო ჩვე­ნი სათ­ქმე­ლი... მოქ­მე­დე­ბა და­ვი­წყეთ თბი­ლის­ში და და­ვამ­თავ­რეთ ვე­რო­ნა­ში... ესეც სიმ­ბო­ლუ­რია.

გი­ორ­გი გას­ვი­ა­ნი, მსა­ხი­ო­ბი:

- ჩემი პერ­სო­ნა­ჟი ერთი ვნე­ბე­ბით სავ­სე ბე­რია, რო­მელ­საც სამ­წუ­ხა­როდ, ბო­რო­ტე­ბა გა­მო­უ­ვი­და იმის ნაც­ვლად, რომ სი­კე­თის მსა­ხუ­რი ყო­ფი­ლი­ყო. დიახ, ის უნებ­ლი­ედ მკვლე­ლი გახ­და, მაგ­რამ ეს მისი კომ­პლექ­სე­ბის ბრა­ლია, მას ეს არ უნ­დო­და, უბ­რა­ლოდ, აქამ­დე ქვეც­ნო­ბი­ერ­მა მი­იყ­ვა­ნა.

- რო­გორ ფიქ­რობ, წარ­მოდ­გე­ნას მა­ყუ­რე­ბე­ლი რო­გორ მი­ი­ღებს?

- შექ­სპი­რი ისე­თია, რომ სა­დაც წა­გიყ­ვანს, უნდა გაჰ­ყვე, ჩვენც ამ გზით წა­ვე­დით, გავ­ყე­ვით. დიახ, ყვე­ლა­ფე­რი აქეთ­კენ ლო­გი­კუ­რად წა­ვი­და, რა შე­დე­გიც მი­ვი­ღეთ. რაც მთა­ვა­რია, თა­ვად სა­მუ­შაო პრო­ცე­სი ძა­ლი­ან სა­სი­ა­მოვ­ნოდ წა­რი­მარ­თა. ბოლო პე­რი­ოდ­ში დიდი ხა­ნია ასე­თი ემო­ცია არ გვქო­ნია. ეს თა­ვად შექ­სპი­რის და ჩვე­ნი რე­ჟი­სო­რის დამ­სა­ხუ­რე­ბაა.

ვერ წარ­მო­ვიდ­გენ­დი, თუ ასეთ კაცს ვი­თა­მა­შებ­დი, რო­მელ­შიც გა­ერ­თი­ა­ნე­ბუ­ლია თით­ქოს მე­ფის­ტო­ფე­ლიც, ია­გოც, რი­ჩარ­დიც. ძიძა და ლო­რენ­ცო ცო­ცხლე­ბი რჩე­ბი­ან და ორი ადა­მი­ა­ნი კი მიჰ­ყავთ ტრა­გე­დი­ამ­დე. ეს სპექ­ტაკ­ლი არ არის ორი გვა­რის მტრო­ბა­ზე. რო­მეო და ჯუ­ლი­ე­ტა ამ შემ­თხვე­ვა­ში სიკ­ვდი­ლამ­დე ორი ადა­მი­ა­ნის ბო­რო­ტე­ბამ მი­იყ­ვა­ნა. თან, გა­მო­ვე­დით იმ ეპო­ქი­დან, რო­მელ­შიც ვცხოვ­რობთ და ვაჩ­ვე­ნეთ, რო­გო­რე­ბი იქ­ნე­ბოდ­ნენ - ლო­რენ­ცო და ძიძა ამ დრო­ში, შემ­დეგ კი ისევ XVI სა­უ­კუ­ნე­ში გა­და­ვი­ნაც­ვლეთ...

თა­თუ­ლი ედი­შე­რაშ­ვი­ლი, მსა­ხი­ო­ბი:

- ჩემი ძიძა ტრა­გი­კუ­ლი ადა­მი­ა­ნია. შე­უმ­დგა­რი ქა­ლია, რო­გორც პი­რად ცხოვ­რე­ბა­ში, სექ­სუ­ა­ლუ­რად, ისე პრო­ფე­სი­უ­ლად. თუ ადა­მი­ანს ეს სა­კი­თხე­ბი არ აქვს წეს­რიგ­ში, სა­ზო­გა­დო­ე­ბა­ში ისე­თი წარ­მოდ­გე­ნაა ხოლ­მე, რომ არა უშავს, ამას ცხოვ­რე­ბა წა­ი­ღებს, მაგ­რამ ქვეც­ნო­ბი­ერ­ში ეს იმ­დე­ნად დიდ კომ­პლექ­სე­ბად ილე­ქე­ბა, რომ სა­დღაც ის ძაფი შემ­დეგ­ში აუ­ცი­ლებ­ლად გა­წყდე­ბა.

ყვე­ლა­ზე მე­ტად ის მა­ღელ­ვებს, რო­დე­საც შე­უმ­დგა­რი ადა­მი­ა­ნე­ბი, ახ­ლობ­ლებს იმი­ტომ აზი­ა­ნე­ბენ, რომ ჰგო­ნი­ათ, მათ­ზე მეტი უფ­ლე­ბა აქვთ. ეს ახ­ლობ­ლე­ბის მი­მართ გა­უ­აზ­რებ­ლად, უნებ­ლი­ედ ჩა­დე­ნი­ლი ძა­ლა­დო­ბაა და მათი უფ­ლე­ბე­ბის შე­ლახ­ვა. მე ისე­თი ძიძა მომ­წონს, რო­მელ­საც წინ­სა­ფა­რი არ უკე­თია, არ არის ფაშ­ფა­შა (ისე, ვერც ვიქ­ნე­ბო­დი ფაშ­ფა­შა). ამ შემ­თხვე­ვა­ში მე და რე­ჟი­სო­რი თა­ნა­მო­აზ­რე­ნი აღ­მოვ­ჩნდით. დიდი კომ­ფორ­ტი იყო ირაკ­ლი გო­გი­ას­თან მუ­შა­ო­ბა. მას­თან ამ თე­ატ­რში უკვე მე­ო­რე სპექ­ტაკლზე ვი­მუ­შა­ვე. ჩემ­თვის კომ­ფორ­ტუ­ლი რე­ჟი­სო­რია (ამ თე­ატ­რში სა­ერ­თოდ მან მო­მიყ­ვა­ნა).

ვფიქ­რობ, რომ იმ პრობ­ლე­მე­ბის და­ნახ­ვა, რაც შექ­სპირს აქვს, ჩემ­თვის სა­ინ­ტე­რე­სო უფრო XXI სა­უ­კუ­ნის გა­და­სა­ხე­დი­და­ნაა, რა­საც ვე­ცა­დეთ კი­დეც. ვი­თომ უნებ­ლიე შეც­დო­მე­ბი - ლო­რენ­ცოს და ძი­ძის, შე­საძ­ლოა, მავ­ნებ­ლუ­რი საქ­ცი­ე­ლი აღ­მოჩ­ნდეს.

რო­გორც ამ­ბო­ბენ, მსა­ხი­ო­ბე­ბი მო­რალს სცე­ნი­დან კი­თხუ­ლო­ბე­ნო. ამ შემ­თხვე­ვა­ში მო­რა­ლის კი­თხვის ნაკ­ლე­ბი უფ­ლე­ბა მაქვს იმი­ტომ, რომ ამის გა­კე­თე­ბის ასე მას­შტა­ბუ­რად მე­ში­ნია. თუმ­ცა ის მო­რა­ლი ძა­ლი­ან მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია, რომ ნუ შე­ვუშ­ლით ერ­თმა­ნეთს ხელს იმი­ტომ მა­ინც, რომ უბ­რა­ლოდ ხელი არ შე­ვუ­შა­ლოთ! თუ ეს ყვე­ლა­ფე­რი სპექ­ტაკლში გა­მოჩ­ნდა, მა­შინ ბედ­ნი­ე­რი ვარ, რად­გა­ნაც ასე მინ­დო­და, რომ ყო­ფი­ლი­ყო.

- ემო­ცი­უ­რად დატ­ვირ­თუ­ლი როლი გაქვთ. რა და­გი­ტო­ვათ ამ ნა­მუ­შე­ვარ­მა?

- ეს არის სე­რი­ო­ზუ­ლი გა­მოც­დი­ლე­ბა... ბევ­რი წე­ლია კა­მე­რას­თან მი­წევს მუ­შა­ო­ბა და ხმა­მა­ღალ ნათ­ქა­მად ნუ ჩა­მით­ვლით და ის ჩემს ორ­გა­ნულ ნა­წი­ლა­დაც იქცა, მაგ­რამ თი­თო­ე­უ­ლი როლი სცე­ნა­ზე არის ცო­ცხა­ლი პრო­ცე­სი, სა­კუ­თა­რი თა­ვის გა­მოც­და, - რო­გორ მო­ვიქ­ცე­ვი ამა თუ იმ სი­ტუ­ა­ცი­ა­ში. ეს მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია, თან, აღარ ვართ პა­ტა­რე­ბი, მეტი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა გვაქვს და მოგ­ვე­თხო­ვე­ბა, სცე­ნი­დან რა­ღაც ჭეშ­მა­რი­ტე­ბას რომ ვქა­და­გებთ, გა­აზ­რე­ბუ­ლი გვქონ­დეს. ეს ერთ-ერთი სა­ფე­ხუ­რია. მოკ­ლედ, ამ როლ­მა აბ­სო­ლუ­ტუ­რად სხვა არ­ტის­ტუ­ლი ვნე­ბე­ბი წა­მო­ი­ღო.

- და და­არ­ღვი­ეთ კი­დეც ტე­ლე­ვი­ზი­ა­ში შექ­მნი­ლი თქვე­ნი კლი­შეც...

- ეს ჩემ­თვის დიდი ბედ­ნი­ე­რე­ბაა. ეს იმას ნიშ­ნავს, რომ გა­ვე­ქე­ცი და და­ვარ­ღვიე ის. ამას­თან, შე­მიძ­ლია ვა­კე­თო სხვა ჟან­რიც, სხვა სახე ისე, რომ მა­ყუ­რებ­ლის გუ­ლამ­დე და გო­ნე­ბამ­დე მი­ვი­დეს...

სპექ­ტაკლში თა­თუ­ლი­სა და გი­ორ­გის გარ­და, მო­ნა­წი­ლე­ო­ბენ მსა­ხი­ო­ბე­ბი: გიგი მიგ­რი­ა­უ­ლი (რო­მეო), სო­ფია სე­ბის­კვე­რა­ძე (ჯუ­ლი­ე­ტა), ან­დრია გვე­ლე­სი­ა­ნი, ვე­რი­კო კა­ლან­და­რიშ­ვი­ლი, ბექ­ნუ ქა­ფი­ა­ნი­ძე, გი­ორ­გი ცხა­და­ძე, გი­ორ­გი ჭუმ­ბუ­რი­ძე, იუკა ვა­სა­ძე, გაგა მა­ხა­თა­ძე. მხატ­ვა­რი - მა­რი­კა კვა­ჭა­ძე გახ­ლავთ, ქო­რე­ოგ­რა­ფი - გი­ორ­გი რაზ­მა­ძე.

იხი­ლეთ ფო­ტო­გა­ლე­რეა

ლალი ფა­ცია

AMBEBI.GE

დღის ვიდეო
00:00 / 00:00
მიანმარში მიწისძვრის შედეგად დაღუპულთა რაოდენობა 2 886-ს აღწევს

ცნობილი ტრაგედია თბილისიდან ვერონამდე, ანუ ჩვენი დროის "რომეო და ჯულიეტა"

ცნობილი ტრაგედია თბილისიდან ვერონამდე, ანუ ჩვენი დროის "რომეო და ჯულიეტა"

"რომეო და ჯულიეტა" - უილიამ შექსპირის ცნობილი ტრაგედიაა, რომელიც მსოფლიოს მასშტაბით მრავალ სცენაზე იდგმება. მასზე არაერთ ქართველ რეჟისორს უმუშავია, მაგრამ ბოლოს რაც ვნახე, ეს ახმეტელის თეატრის საპრემიერო წარმოდგენა იყო, რომელიც თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელმა და რეჟისორმა ირაკლი გოგიამ დადგა.

როგორც ვიცით, ტრაგედიაში მოთხრობილია ორი ახალგაზრდა შეყვარებულის, რომეო მონტეგისა და ჯულიეტა კაპულეტის ამბავი, რომლებიც მათი ოჯახების მტრობის გამო იღუპებიან. ცნობილია, რომ შექსპირის პიესაში მოქმედება ვერონაში მიმდინარეობს, თუმცა ახმეტელის თეატრის ახალ წარმოდგენაში მოქმედება თბილისში იწყება და ვერონაში გრძელდება, რაც იმას ნიშნავს, რომ ეს რეჟისორის განსხვავებული, ორიგინალური და ახლებური სცენური ინტერპრეტაციაა და ის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელმა ირაკლი გოგიამ განახორციელა.

მოქმედება სპექტაკლში სხვადასხვა ეპოქასა და სივრცეში ვითარდება. სპექტაკლის მთავარი გმირები ეტაპობრივად ჰიპებისა და მუნჯი კინოს ეპოქაში ცხოვრობენ, წარმოდგენის დასასრულს კი მაყურებელი ისევ XVII საუკუნის ვერონაში ბრუნდება.

სპექტაკლში გათამაშებული ამბავი ორი მოქიშპე გვარის მტრობაზე კი არ მოგვითხრობს, არამედ ხელმოცარულ და სიყვარულში იმედგაცრუებულ ადამიანებზე. რეჟისორი ცნობილი პიესის უცნობ აქცენტებს სვამს და დღემდე ყურადღების მიღმა დარჩენილ პრობლემატიკას წარმოაჩენს, რითაც სიყვარულის ისტორიას კიდევ უფრო მძაფრად, ორიგინალურად და თანამედროვედ მოგვითხრობს.

ირაკლი გოგია, რეჟისორი:

- არ გვინდოდა, "რომეო და ჯულიეტა" ორი გვარის დაპირისპირებაზე დაგვედგა, თუმცა პიესა არ გადაგვიკეთებია, უბრალოდ წერტილ-მძიმე სხვა ადგილას დავსვით. ვაჩვენეთ დაბოღმილი, არშემდგარი ადამიანები როგორ კლავენ შემდგარ ურთიერთობებს, - ეს იყო ჩვენი სათქმელი... მოქმედება დავიწყეთ თბილისში და დავამთავრეთ ვერონაში... ესეც სიმბოლურია.

გიორგი გასვიანი, მსახიობი:

- ჩემი პერსონაჟი ერთი ვნებებით სავსე ბერია, რომელსაც სამწუხაროდ, ბოროტება გამოუვიდა იმის ნაცვლად, რომ სიკეთის მსახური ყოფილიყო. დიახ, ის უნებლიედ მკვლელი გახდა, მაგრამ ეს მისი კომპლექსების ბრალია, მას ეს არ უნდოდა, უბრალოდ, აქამდე ქვეცნობიერმა მიიყვანა.

- როგორ ფიქრობ, წარმოდგენას მაყურებელი როგორ მიიღებს?

- შექსპირი ისეთია, რომ სადაც წაგიყვანს, უნდა გაჰყვე, ჩვენც ამ გზით წავედით, გავყევით. დიახ, ყველაფერი აქეთკენ ლოგიკურად წავიდა, რა შედეგიც მივიღეთ. რაც მთავარია, თავად სამუშაო პროცესი ძალიან სასიამოვნოდ წარიმართა. ბოლო პერიოდში დიდი ხანია ასეთი ემოცია არ გვქონია. ეს თავად შექსპირის და ჩვენი რეჟისორის დამსახურებაა.

ვერ წარმოვიდგენდი, თუ ასეთ კაცს ვითამაშებდი, რომელშიც გაერთიანებულია თითქოს მეფისტოფელიც, იაგოც, რიჩარდიც. ძიძა და ლორენცო ცოცხლები რჩებიან და ორი ადამიანი კი მიჰყავთ ტრაგედიამდე. ეს სპექტაკლი არ არის ორი გვარის მტრობაზე. რომეო და ჯულიეტა ამ შემთხვევაში სიკვდილამდე ორი ადამიანის ბოროტებამ მიიყვანა. თან, გამოვედით იმ ეპოქიდან, რომელშიც ვცხოვრობთ და ვაჩვენეთ, როგორები იქნებოდნენ - ლორენცო და ძიძა ამ დროში, შემდეგ კი ისევ XVI საუკუნეში გადავინაცვლეთ...

თათული ედიშერაშვილი, მსახიობი:

- ჩემი ძიძა ტრაგიკული ადამიანია. შეუმდგარი ქალია, როგორც პირად ცხოვრებაში, სექსუალურად, ისე პროფესიულად. თუ ადამიანს ეს საკითხები არ აქვს წესრიგში, საზოგადოებაში ისეთი წარმოდგენაა ხოლმე, რომ არა უშავს, ამას ცხოვრება წაიღებს, მაგრამ ქვეცნობიერში ეს იმდენად დიდ კომპლექსებად ილექება, რომ სადღაც ის ძაფი შემდეგში აუცილებლად გაწყდება.

ყველაზე მეტად ის მაღელვებს, როდესაც შეუმდგარი ადამიანები, ახლობლებს იმიტომ აზიანებენ, რომ ჰგონიათ, მათზე მეტი უფლება აქვთ. ეს ახლობლების მიმართ გაუაზრებლად, უნებლიედ ჩადენილი ძალადობაა და მათი უფლებების შელახვა. მე ისეთი ძიძა მომწონს, რომელსაც წინსაფარი არ უკეთია, არ არის ფაშფაშა (ისე, ვერც ვიქნებოდი ფაშფაშა). ამ შემთხვევაში მე და რეჟისორი თანამოაზრენი აღმოვჩნდით. დიდი კომფორტი იყო ირაკლი გოგიასთან მუშაობა. მასთან ამ თეატრში უკვე მეორე სპექტაკლზე ვიმუშავე. ჩემთვის კომფორტული რეჟისორია (ამ თეატრში საერთოდ მან მომიყვანა).

ვფიქრობ, რომ იმ პრობლემების დანახვა, რაც შექსპირს აქვს, ჩემთვის საინტერესო უფრო XXI საუკუნის გადასახედიდანაა, რასაც ვეცადეთ კიდეც. ვითომ უნებლიე შეცდომები - ლორენცოს და ძიძის, შესაძლოა, მავნებლური საქციელი აღმოჩნდეს.

როგორც ამბობენ, მსახიობები მორალს სცენიდან კითხულობენო. ამ შემთხვევაში მორალის კითხვის ნაკლები უფლება მაქვს იმიტომ, რომ ამის გაკეთების ასე მასშტაბურად მეშინია. თუმცა ის მორალი ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ნუ შევუშლით ერთმანეთს ხელს იმიტომ მაინც, რომ უბრალოდ ხელი არ შევუშალოთ! თუ ეს ყველაფერი სპექტაკლში გამოჩნდა, მაშინ ბედნიერი ვარ, რადგანაც ასე მინდოდა, რომ ყოფილიყო.

- ემოციურად დატვირთული როლი გაქვთ. რა დაგიტოვათ ამ ნამუშევარმა?

- ეს არის სერიოზული გამოცდილება... ბევრი წელია კამერასთან მიწევს მუშაობა და ხმამაღალ ნათქამად ნუ ჩამითვლით და ის ჩემს ორგანულ ნაწილადაც იქცა, მაგრამ თითოეული როლი სცენაზე არის ცოცხალი პროცესი, საკუთარი თავის გამოცდა, - როგორ მოვიქცევი ამა თუ იმ სიტუაციაში. ეს მნიშვნელოვანია, თან, აღარ ვართ პატარები, მეტი პასუხისმგებლობა გვაქვს და მოგვეთხოვება, სცენიდან რაღაც ჭეშმარიტებას რომ ვქადაგებთ, გააზრებული გვქონდეს. ეს ერთ-ერთი საფეხურია. მოკლედ, ამ როლმა აბსოლუტურად სხვა არტისტული ვნებები წამოიღო.

- და დაარღვიეთ კიდეც ტელევიზიაში შექმნილი თქვენი კლიშეც...

- ეს ჩემთვის დიდი ბედნიერებაა. ეს იმას ნიშნავს, რომ გავექეცი და დავარღვიე ის. ამასთან, შემიძლია ვაკეთო სხვა ჟანრიც, სხვა სახე ისე, რომ მაყურებლის გულამდე და გონებამდე მივიდეს...

სპექტაკლში თათულისა და გიორგის გარდა, მონაწილეობენ მსახიობები: გიგი მიგრიაული (რომეო), სოფია სებისკვერაძე (ჯულიეტა), ანდრია გველესიანი, ვერიკო კალანდარიშვილი, ბექნუ ქაფიანიძე, გიორგი ცხადაძე, გიორგი ჭუმბურიძე, იუკა ვასაძე, გაგა მახათაძე. მხატვარი - მარიკა კვაჭაძე გახლავთ, ქორეოგრაფი - გიორგი რაზმაძე.

იხილეთ ფოტოგალერეა

ლალი ფაცია

AMBEBI.GE